Het groepje dat zich De mannen van de Tegelberg is gaan noemen betaat op dit moment uit acht nabestaanden van Oud-Indië Veteranen. Ik ben een van hen. Het groepje is door samenloop van omstandigheden ontstaan. Onze vaders en opa vertrokken 3 oktober 1946 op het troepenschip De Tegelberg naar Indonesië.

Wij wisselen ervaringen uit over de gevolgen van wat een Indië-Veteraan als vader voor onze gezinnen betekende en nog betekent.
Waardevol. Er zijn velen net als wij die vandaag de dag de gevolgen van deze geschiedenis dragen.

Bij ons groepje groeide de behoefte om een herdenking te houden. Symbolisch voor de Indiëgangers én vooral ook symbolisch voor alle thuissituaties waar de gevolgen voelbaar waren. De tijd is rijp om het grote zwijgen daarover te doorbreken en aandacht te hebben voor onze vaders en grootvaders en vooral óók voor de invloed die hun inzet later had op hun gezinnen.

Aandacht juist voor de gevolgen is ons inziens nuttig. Er is zoveel – veelal verborgen – verdriet, leed en ook boosheid. Daarover willen wij het zwijgen verbreken.

Daarin zijn wij niet de eersten – hetzelfde gebeurt in onder andere meerdere FB groepen – en ook niet de enigen of de laatsten, het gaat om slechts weer een steentje dat bijdraagt in dit grote verhaal.

Het onderzoek ODGOI (Onafhankelijkheid Dekolonisatie Geweld en Oorlog in Indonesië 1945-1950) opende de boeken, in 2022 alweer, over de inzet van structureel extreem geweld. En tegelijkertijd over de verantwoordelijkheid hiervoor, deze lag niet bij de individuele militair maar bij de instellingen die in hadden moeten grijpen, maar in plaats daarvan gedoogden, stimuleerden, wegkeken en niet bestraften: de regering, het parlement, de legerleiding en het justitiële apparaat.

Zie over ODGOI blog 114, blog 115 tot en met blog 124. Zowel de resultaten van ODGOI en het daarop volgende Diep excuus bij monde van Premier Rutte, waarmee de regering verantwoordelijkheid neemt zijn het fundament om de impact van de geschiedenis van de onafhankelijkheidsstrijd om Indonesië en de rol van de Veteranen – oog in oog – drastisch te herzien.

Met het openen van de boeken is de weg vrij om deze geschiedenis te herijken. Daarover zwijgen is geen optie, ook niet meer over de immense gevolgen voor vele groepen en gezinnen in Indonesië en in Nederland.

Daar ligt de kern van deze herdenking. Bijdragen aan het grondig herzien van de nagedachtenis van onze vaders en grootvaders, met respect voor wat zij onder zware omstandigheden hebben moeten doen en met begrip voor hun eenzame dragen van de zware last nadien.