Gedichten

Sinds lange tijd schrijf ik gedichten. Het zijn er inmiddels behoorlijk veel. Het heeft mij altijd verbaasd dat ik ze maak. Zelf hou ik niet in het bijzonder van poëzie. In de zin dat er zo veel van is en bovenal, de comprimatie van zoveel gedachten, gevoelen, doorleven, observatie en impressie is overweldigend. Genoeg is genoeg.

 

Hoe dan ook, in Keerkring of rondwaren in tijd zijn een aantal gedichten opgenomen, ze passen en horen op de plek die ze in het geheel kregen.

 

Het maken stopt niet en het maken intrigeert mij, vind ik in de zin van uiting alleszins de moeite waard.

Laatst voorgelezen gedicht

Hier staat steeds het laatste gedicht dat ik ergens heb voorgelezen.

 

Op Bevrijdingspodium 2 mei 2017 (van het Nederlandsdichterspodium) én tijdens PoëzieTourdeWaal 5 mei 2017 las ik mijn nieuwe gedicht Taboe in het theemeubel voor.  Over mijn vaders brieven uit de naoorlogse periode in Indië waar ik al sinds 2012 aan werk, zie blog Taboe in het theemeubel. Echte verhalen die verteld moeten worden, ieder jaar weer van meer belang, waardevol en intens tot op het bot.

 

Voor zondag 19 maart 2017 heb ik Levend vuur verwerkt in de gedichtenreeks Schoot der dingen en voorgelezen op Music & Spoken Word middag in XINIX. Hier zijn ook foto's van.

 

Dinsdag 7 maart 2017 op het Nederlands dichterspodium. Ik schreef Levend vuur naar aanleiding van de schrijfopdracht Vuur voor de Gorcumse Dichters d.d. 13 maart 2017. De laatste versie van het gedicht staat hier weergegeven.

 

Theemeubel

Taboe in het Theemeubel

Taboe in het theemeubel

 

Duizenden maal duizend zinnen op minstens zoveel kantjes

dundoorschijnend vol klein geschreven schuinschrift

over alles wat je liefhad, alles wat je zag, al wat je dacht,

alles wat je wist, wat je bewoog, wat je liet en deed, je twijfels

alles wat je voelde, wat je vreesde en hoopte, alles waar je voor streed

van binnen en buiten, ver weg in de groene guerrilla van smaragd

 

Je leeft, komt na jaren thuis en al je zinnen, al je woorden,

alles wat je wilde wie je was raakt langzaam los en eindeloos verloren

in de dagen en jaren raak jij kwijt

dichtgeslagen met je brieven achter slot en grendel

muurvaste kantjes in het linker onderkastje verstopt donker

in je zelfgemaakte slagschip, het verlovingstheemeubel

 

Langs schuine ruwrauwe vlakken

van robuust volhardend zwijgen

hardhanden beladen randen van machteloze stilte

ongenaakbaar wreed bewaakte trage grenzen

kom ik na al mijn jaren in strakke lijnen aan

en vind je daar

 

Jij staat als grote trotse vogel

met je vleugels voorovergebogen

je ranke nek in je schouders gedrukt

sterke slagpennen stavast tot het verst uiteen

op je poten gespreid je snavel wijd gesperd

gepind monddood vast in de aarde

 

Dat ik je zo tref in mijn dromen

genadeloos breekbaar smal

jij mijn harde vader

overdekt met letters

groot onuitgesproken

zware letters drukken je zo neer

 

Jij roept lees ze en ik zie ze

pel ze een voor een van je af

spel ze uit in ragdunne bewoording

een voor een uit je brieven

vormen al je zinnen na al die jaren

een voor een al je dagen

 

Gestaag vlieg je eindelijk licht en statig op

slaat met grote sterke vleugels

warme golven tijd terug

 

wie je was, wat je wilde, al wat je lief was

lange slagen machtig gedragen

eindeloos vrij

 

Hilma Bruinsma

01-05-2017

Hilma bij Music & Spoken Word middag bij Xinix 19-3-17
Foto Irene Damminga

Levend vuur

Levend vuur

Lichtsprank ontlokt, haar ogen zien mij

bewegen per woord mee

een verhaal tussen de regels

 

Zweem van vonken, het snelle doven

ik zie waar ik niet wil zijn, niet daar waar zij is

ik zie het, ik zie het in de zin dat het is zoals het is

 

Zij ziet mij raken en terugtrekken, momentum, voorbij

 

Ineens steigert zij, wie denk je wel te zijn

je hebt geen idee mijn leven lang

mijn leven lang zie ik dingen

 

Vroeger had ik het vuur in mij om te doen

wat ik dacht dat ik moest doen

ik zag zo vaak dat mijn vuur niet op kon tegen

haar stem zwakt af, tegen

 

Ik fluister snap je dan niet

laat je vuur smoren en je bent zo goed als dood

Hoe moederlief dun is alles en hoe breed de spiegel

 

Is dat alles? Zo heb ik mij jaren niet verweerd

in de schoot van bijna weerloos laten

mij verweesd. Aaaarchh!

 

Houd het vuur

 

In kolkende kleuren, werveling

waterblauw en weidegroene

ondergrond, borreling naar boven

 

flarden weven vurig en belijnen lucht

langs losse druppen teksttekens en

opspattend licht

 

Hilma Bruinsma, maart 2017

 

Samengesteld uit het verhaal Herfstweg, nieuwe woorden en regels en stukjes van fragmenten en gedichten uit Keerkring of rondwaren in tijd.

 

Poëzieroutes

Pop-up nachtpoëzie

Mijn gedicht Stadspoort, tijdpoort was tijdelijk te zien op de lichtkrant aan de Havendijk te Gorinchem. Het gedicht gaat over de Dalempoort te Gorinchem. Nachtpoëzie! Ik laat het op de website staan, leuk filmpje.

Gedichtenroute Werkendam

Het gedicht Angelots letterwaren is opgenomen in de Gedichtenroute Werkendam, een verrassende etalageroute in het hart van het dorp. Mijn gedicht hangt in de etalage van Angelot Boek en Kantoor, Hoogstraat 56

Gedichtenroute Werkendam

Nederlands Dichterspodium

Sinds 2014 lees ik regelmatig gedichten voor op het Nederlands dichterspodium.

Groep dichters op bevrijdingspodium, Nederlands Dichterspodium 2015

De gedichten Hoeveel maal hoeveel rode rozen en Bevrijd onder het kopje 4 en 5 mei las ik voor op het bevrijdingspodium, Nederlands Dichterspodium 2016.

Dodenherdenking en bevrijdingsfeest, de combinatie van beide, lijkt met de tijd belangrijker te worden voor heel veel mensen. Daar ben ik er een van. Een ieder jaar terugkerend podiumspecial waar ik graag aan meedoe.

Gorcumse dichters

Sinds 2015 bestaat de dichtgroep Gorumse dichters. Na de workshop poëzie (door Marieke van Leeuwen) die de Stichting literaire workshop/ Gorcumse literatuurprijs

 

in oktober 2015 organiseerde, waren de gedichten van de deelnemers ‘niet af’. Er kwam een vervolgbijeenkomst. En nog een, en nog een en zo ontstond de dichtersgroep. Het is een klein gezelschap, mooi dichtwerk, Marieke van Leeuwen komt incidenteel langs en zij volgt de ontwikkelingen.

 

Nieuwe leden zijn welkom. Belangstelling? Reageer via http://www.gorcumseliteratuurprijs.nl/ of neem contact op met mij.

Dichtbundel Goeie Spiegel, samenwerking tussen OutsiderArt Syndion en Stichting literaire workshop / Gorcumse literatuurprijs

Goeie Spiegel

Jetty Sterk-Leeuwis volgde in oktober 2015 de workshop poëzie die de Stichting literaire workshop/ Gorcumse literatuurprijs organiseerde in samenwerking met BiebAanzet Gorcum en het Gorcums Museum. Zij kwam voor het eerst in aanraking met het dichten en was gegrepen. Zij is sinds die tijd lid van de Gorcumse dichters, een groepje dat na de workshop bleef. Zij maakt mooi werk. Jetty introduceerde het dichten bij haar schildersgroepen van OutsiderArt Syndion en het sloeg onmiddellijk aan.

Dat van het een het ander komt.

 

In december 2016, precies één jaar na de workshop heb ik de eindredactie namens de Stichting literaire workshop/ Gorcumse literatuurprijs van de dubbelportretbundel Goeie Spiegel mogen doen.

Goeie Spiegel, gezichten in de spiegel, in beeld (schilderwerk) en in schrift (gedicht) is een prachtige bundel. De schilders van Outsiderart hebben de dichtkunst ontdekt. Een samenwerkingsproject van OutsiderArt Syndion en Stichting literaire workshop/ Gorcumse literatuurprijs. OutsiderPoetry Syndion is een feit.

 

Wethouder van cultuur in Gorinchem Eva Dansen zei tijdens de boekpresentatie in het Gorcums Museum dat zij na het lezen van de bundel zelf heel anders in de spiegel kijkt. Durf naar jezelf te kijken en te zien wat je ziet!

Een mooi cadeautje en een echte aanrader. De bundel is te koop voor € 10,00 bij de Ateliers van Syndion, voor € 12,50 in het Gorcums Museum en in de Gorcumse boekhandels. Je kunt ook bij mij een exemplaar aanvragen. Dan zorg ik dat je een exemplaar krijgt toegestuurd.

Dirk Slob, dichter bij OutsiderPoetry Syndion laat trots zijn zelfportret
en zelfgedicht zien op het Nederlands Dichterpodium
7 februari 2017

Gedichten in Keerkring

Het gedicht Open vizier schreef ik in 2004, naar aanleiding van de reacties en commotie rond de moord op Theo van Gogh. In 2007 las ik het gedicht voor bij de opening van de kunstmanifestatie Zuilen in de Bagger II, te Rotterdam op voorspraak van de kunstenares Ferial Keradpicheh. Het gedicht is, samen met persoonlijke symbolen van anderen, ingebouwd in haar beeldhouwwerk. Dit object, een symbolische toren van hoop en liefde, is gemaakt in het kader van de internationale kunstmanifestatie in Iran die in het voorjaar 2007 gehouden is. Het beeld staat sinds april 2007 in een park te Teheran.

Mijn inleiding op Open vizier is: mensen beklimmen hun zuilen, trekken hun benen in en tegenstellingen steken daardoor in de baggercultuur alom de kop op. Met de baggercultuur bedoel ik de menselijke gemeenschap. De menselijke gemeenschap slibt dicht als ieder teruggetrokken op zijn eigen zuil blijft, de drek druipt en hoopt zich op. Er is altijd wel iets wat als excuus dient om te blijven zitten, in jezelf of tussen jou en een ander of tussen groepen of tussen volkeren of. Of. Of je zet je schrap, je zet je benen zelf als zuilen in de stront en opent je vizier. Je verkent de tegenstellingen en ziet de overeenkomsten.

 

Het gedicht Stilte tussen mensen heb ik voorgelezen op de landelijke gedichtendag 2007, te Vlaardingen, georganiseerd door de Stichting Landelijke Gedichtendag.

 

Tongerblom heb ik hier opgenomen omdat het destijds mijn enige Friese gedicht was, het is al oud en nog steeds actueel.

 

De gedichten Eeuwig en IJktijd (beide rond de eeuwwisseling) koos ik om niet echt duidelijke redenen maar vooral omdat ze te maken hebben met tijd en herkenning.

Dichtbundel?

Het maken van een dichtbundel is iets wat ik nog eens wil doen.

Ik vraag me af of er belangstelling voor is. In dat geval ga ik er met plezier werk van maken.

 

Interesse in een dichtbundel? Laat het mij weten. Bij voldoende belangstelling ga ik aan de slag.