punTaal

scherp in formuleren

Hilma Bruinsma

punTaal staat voor:

scherp formuleren en strak in aanpak. Heldere taal en een directe benadering vormen de basis voor kernachtige resultaten.

 

punTaal is de noemer waaronder ik vanaf 2011 mijn eigen boeken uitgeef en literair actief ben. Op beide fronten gaan beschouwing en analyse vooraf aan passende actie. Filosofie: het leven is te mooi en te kort om tijd en energie te verspillen aan half werk.

Taboe in het theemeubel

Keerkring of rondwaren in tijd

Tijd Terug

Hilma Bruinsma

schrijver, dichter, eigenaar punTaal

2 March, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 85: Mijn vader wordt de strakharde man, wij worden bloedhonden genoemd, weer vijf doden, we schamen ons Nederlander te zijn, mijn ouders dilemma’s (eerste helft november 1948)

 

 

 

Klein zakfotoboekje in Indië gemaakt, op groot fotoboek met een zachtleren kaft dat bij ons thuis lag. Mijn vader sneed het zelf uit. Ongeveer voor een kwart ingeplakt

 

Mijn vader beantwoordt mijn vraag of hij de strakharde man wordt 

De vraag of mijn vader de strakharde man werd door de guerrillaoorlog in Indië beantwoordt hij zelf in november 1948: ik ben harder geworden en maak vaak korte metten.

 

In blog 67 benoemde ik dat ik mij op het verkeerde been liet zetten door de dagelijkse verhalen van mijn vader. Ik zag zijn taalgebruik verruwen, zijn opmerkingen en zijn gedrag soms ook maar was nog niet gealarmeerd.

Ik kan het immers ook niet vergelijken. Ik ken hem als de harde, strenge vader van ver na de tijd waarin hij wellicht zo werd.

Het buurmeisje dat vaak bij ons over de vloer kwam was net als wij ook bang voor hem. Een van de neven noemt mijn vader een wrede man waar hij toch veel van houdt. Dat dubbele. Dat zegt iets. (more…)

4 February, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 84: Terug in Kasomálang, schietoefening met kanonnen, zwervende bendes opereren op instructie van de Repoeblik, aflossing 7 DD, houden wij dit vol? (tweede helft oktober 1948)

 

 

Twee spagaten

 

Over hoe houden wij dit vol

Hoewel de demobilisatie is uitgesteld (blog 83) komt de aflossing van de 7 DD aan en zijn er andere tekenen waardoor het toch lijkt dat het einde in zicht komt.

Mijn vader schrijft steeds opener en durft steeds verder te gaan. Hij schrijft dat hij eerder terughoudend was uit vrees dat hij door zijn ware gevoelens te vertellen alles nog ondraaglijker maakt.

Maar houdt hij zich langer in dan is het alsof hij mijn moeders wanhoop niet kan begrijpen terwijl hij het juist zo goed begrijpt.

Hij schrijft integer en mooi over hun liefde. Toch kies ik ervoor om hier alleen de strekking weer te geven en bij hen te laten wat van hen is. De lijn van mijn moeders -ik vertrouw je- ligt hier. (Zie bij Over Taboe in het theemeubel onder kopje vooruitblik vanuit Keerkring of rondwaren in tijd). (more…)