punTaal

scherp in formuleren

Hilma Bruinsma

punTaal staat voor:

scherp formuleren en strak in aanpak. Heldere taal en een directe benadering vormen de basis voor kernachtige resultaten.

 

punTaal is de noemer waaronder ik vanaf 2011 mijn eigen boeken uitgeef en literair actief ben. Op beide fronten gaan beschouwing en analyse vooraf aan passende actie. Filosofie: het leven is te mooi en te kort om tijd en energie te verspillen aan half werk.

Taboe in het theemeubel

Keerkring of rondwaren in tijd

Tijd Terug

Hilma Bruinsma

schrijver, dichter, eigenaar punTaal

6 July, 2020
Hilma Bruinsma

Blog 97: Parade 30 april, viering 2 mei van driejarige dienstplicht in Indië, rapporten over moord en doodslag, ergste misdadigers verdwijnen (tweede helft april 1949)

Met zo’n toestel schoot Klaas foto’s

Parade, wisseling van posten

Ik probeer het er vandaag nog even van te nemen. Morgen is de wisseling van de posten en komt 41-RVA op Tsjikaremas te liggen. De wagens moeten klaargemaakt worden voor de parade. Wordt druk maar dat is goed.

Eerst een liefdevolle zoen. Heb jij ook verhuisplannen Nanke? Schrijf het me gauw!

Heb een stapel nieuwe postbrieven gehaald en meteen 25 genummerd want ze vliegen weg.

Heb appèl gehouden, even een rondje gemaakt, er moet hier het een en ander opgeruimd en uitgemest worden. Dokter is hier, hij houdt ziekenrapport en kijkt alle lijsten na. B. heeft een dikke enkel van het voetballen en er zijn meer blessures. Zolang het geen gipspoten zijn is het goed.

Even jouw brieven.

Fijn dat onze prullen vaak buiten kunnen spelen. Een nadeel is dat je hen minder goed onder controle hebt. Pim valt wel wat mee maar Ukkepuk moet de gevaren nog leren. Een ding moet je ze leren, dat ze nooit onverwacht de weg opstuiven zonder eerst uit te kijken.

Ik begrijp je angst toen je ons kereltje nergens kon vinden. Hij leert zo het snelst zich te redden maar Pim mag niet te ver wegzwabberen jongen, mem moet altijd weten waar je bent want anders is ze ongerust. Eerst vragen en wanneer zusje met je meewandelt pas jij goed op haar en breng je haar altijd zelf terug naar memmi hè jongen? In dikke tút fan heit foar jimme.

Wat worden onze kinderen groot. Jij hebt gezorgd dat zij mij liefhebben en dat zal alles goed maken wanneer wij elkaar straks zien.

Was ons famke blij met haar pop, heit maakt later een wiegje of een ledikantje hoor. Ik wilde dat ik een model van een poppenhuis had, misschien kan ik het hier maken.

Ze had een mooie verjaardag, voor jou een drukke dag maar ook fijn dat zo veel mensen eraan dachten.

Fijn dat de vleesrantsoenen weer omhooggaan. Het blijft nog wel een toer wanneer de distributie opgeheven wordt maar geleidelijk wordt alles beter. Wat al een machtig verschil met vlak na de bevrijding.

Fijn hoe jij met Pimmie omspringt. Hij weet heel goed dat die lelijke woorden – oud kreng – niet mogen en hij verwacht misschien een draai om zijn oren of een uitfoetering wanneer hij het te bont maakt. Maar jij doet het anders, Pim voelt dat hij jou verdriet doet en dat is veel erger dan wat je met foeteren of slaan kunt bereiken. Ogen spreken veel dieper dan veel woorden. Ukkie heeft een heel andere natuur en je weet hoe je haar aan moet pakken. Oe wat een heerlijke schatten en wat een lief, diep voelende moeder.

Nee ik mis niets in je brieven, je bent nog altijd innerlijk mijn Kanne van altijd, daar veranderen de ups en downs niets aan.

Vaak denk je – het had allemaal niet gehoeven-, ik ook Nan. Wij blijven daarmee tobben, het komt steeds weer terug, nu weer heel sterk. Zelfs wanneer ik weer thuis ben is het nog niet weg. Het hangt dan van mij af of ik je zoveel kan geven dat wij later deze tijd niet als verloren beschouwen. Dat er wel iets blijft van het had niet gehoeven maar dat wij er in dankbaarheid op terug zien omdat het ons zoveel geleerd heeft, dat het ook voor ons eigen leven waarde heeft gehad. Nu kunnen wij ons dat nog niet indenken en vergeten zullen wij het nimmer. Wij moeten bidden dat het niet alleen bij verwijten blijft. Nanki, ik ben misschien onduidelijk maar je begrijpt mij wel hè?

Alles, voel even hoe ik naar jou en onze schatten verlang Toch gelukkig Nan en vol goede moed. Nanki, een brandende zoen en DV tot een heerlijk weerzien.

Dag skotten!!!

Verhuisdag, zie ook blog 96 onder kopje de bom barstte, we gaven elkaar een schop om de lamlendigheid

Even over wat ik vandaag het uitgespookt. Het was vandaag verhuisdag. Alles liep vlot. Druk, druk, druk, je weet wel, dan is het goed. Om 7.00 uur iedereen eruit en pakken. Heb de bullen meteen buiten laten zetten zodat de kamers een grote beurt konden krijgen.

Ga jij straks ook je gang maar met de grote schoonmaak hoor, ik ben wel wat gewend. Intussen ben ik met de wagens bezig geweest die allemaal weer een militair prentje en een nummer moeten hebben, van ons, van de Staf en van de C-batterij. Ik weet wat ik tot de 30ste voor de parade in Bandoeng moet doen. Alle wagens die meedoen krijgen allemaal een nieuw verfje, ze worden in Soebang gespoten en de rest moet ik opknappen. Het zou niet zo’n groot karwei zijn als ik alle spullen maar had. Jij weet zo langzamerhand ook wel hoe we met alle spullen moeten prutsen, enfin, het gaat.

Toen de nieuwe club kwam heb ik hen hun plaatsen gewezen. Het geeft altijd even soesah omdat de vriendjes het liefs bij elkaar hokken. Ik heb de kop ervoor gehouden en alles door elkaar gegooid. Met zo’n verwisseling is het altijd even oppassen, de kerels proberen altijd hoever ze kunnen gaan, dat is een goed recht van de soldaat.

Heb vanavond op het appèl een verlanglijstje voorgelezen waaraan ze zich moeten houden willen ze in vrede met saja leven.

Mijn collega’s van 41-RVA zijn vanochtend ook verdwenen. Nu zit ik hier weer met M. in Kasomálang. Het bevalt me best snoes. Druk maar ook veel rustiger nu H. in Tsjitjambe zit. Gisteravond de hele avond nummers gesneden, sjablonen. Uitgeknobbeld hoe het vervoer op z’n best geregeld moet worden. De Kapitein is een beste vent maar je hebt er niets aan. Hij is al lang blij dat het zonder zijn kopbreken goed draait.

Mangistans hengsten, paradepaardjes

Drie brieven van jou meiske, heerlijk, alles van jou en de schatten.

Heb ook het pakje shag, doosje sigaretten en de bijbestelde foto’s ontvangen. Ik probeer ze zo snel mogelijk kwijt te raken en delegeer het geld dan weer naar jou. Zie ook blog 84 onder kopje fotohandeltje.

Met het opnemen van nieuwe bestellingen wacht ik even totdat jij de laatste afdrukken hebt verstuurd. Dat is dan meteen de laatste keer.

Dank liefste, voor alles!

Ik ben gelukkig meiske en gezond als een vis. Even over vandaag en dan verder met jouw brieven.

Weer druk, hele dag bezig met schilderen van emblemen en nummers, heb bijna drie wagens klaar, paradepaardjes hoor.

De nieuwe groep, van onze sectie uit Soebang is weer terug, moet nog even wennen. Ze hielden wild feest in de vruchtbomen die hier op het terrein staan. Er kwam zelfs een wagen aan te pas met een paar kerels er bovenop. Ze hengsten met bamboestokken de mangistans  uit de bomen. Het was snel afgelopen, heb hen verteld dat het niet ging dat een stelletje zich volvrat en een ander niets kreeg.

De kok neemt ze verder voor zijn rekening en verdeelt de lekkere vruchten. Dat was even een proefje van hoe ver ze kunnen gaan.

Toch gaat het best schat. Ben met de kok bezig met het inrichten van een eetzaal om gemeenschappelijk te kunnen eten. De moeilijkheid is om genoeg tafels, banken en bestek bijeen te scharrelen voor zo’n dertig man. Tot nu toe lukt het niet zo best. De kerels duiken me ’s avonds te veel de kampong in.

Ik weet niks meer.

Je brieven, eerst een innige zoen, je schrijft -kom je even Klaas? Oe, als het aan mij lag!!! Memmi, koes de schatten even.

Pim tinkst do dat heit toch nooit thús komt? Freagje Ukki maar eens jonkje. Het duorret oesa lang bern, memmi mat lang wachtsje en jimme ek. (Pim, denk jij dat papa toch nooit thuiskomt? Vraag het Ukki maar eens jongen. Het duurt zo lang kinderen, memmi moet lang wachten en jullie ook).

Jammer dat je geen geluk had bij de Newin-loterij, stel je voor zomaar een reisje naar hier! Oei ik zou doodsangsten uitstaan snoes, ik heb je liever veilig bij ús skotten, rare man hè Nan?

Ik voel je liefdevolle zoen en je harde woorden heb ik je vergeven zodra ik ze las. Janki ik schrik er nooit voor terug, ik weet hoe hoog ik bij je kan opzien omdat ik weet wat ik aan je heb. Probeer jezelf tegenover mij niet naar beneden te halen fanke, want dat lukt je nooit.

Waren wij altijd samengebleven dan hadden wij ons aan een hoop kleine dingen geërgerd en was de hoofdzaak op de achtergrond gekomen. Nu zijn wij beiden veranderd en staan straks wat vreemd tegenover elkaar misschien maar dat hindert ons niet omdat wij het grote diep geleerd hebben. In onze brieven zakken wij wel eens even af net alsof wij van elkaar verwijderen maar dat is in wezen niet zo. Het lijkt dan vaak zo omdat wij alles zelf willen doen en god vergeten. Het leven heeft ons niet wreed gemaakt, het sarcastische slijt er straks wel af, wel heeft het leven ons gehard. We weten wat er te koop is. We komen straks goed beslagen ten ijs.

Skottebout, de klok slaat 23.00 uur. Ik ga slapen. Nee hoor, straks ga ik niet zo laat slapen hoor, jij mag nog wel even blijven zitten maar eerder naar bed? Oe, niet te veel aan denken. Goede moed en jij hebt mij weer zo gelukkig gemaakt. Koeskes voor Pim en Uk.

Reactie op uitstel demobilisatie, gewerkt als een ezel om er bovenop te blijven, net voor kerst thuis?

Nan vanavond jouw brief gekregen waarin je schreef over het demobilisatienieuws. Jank ik ben zo blij dat je het zo opgenomen hebt zoals je beschreef. Ik weet meiske hoe hard die klap aankwam, ik voel het heel diep aan je schrijven maar toch heb je mij weer goede moed gegeven omdat ik je grote liefde en wil om vol te houden gevoeld heb. Ik ben gerust en dank god voor deze uitkomst.

Ik zag er geen licht meer in en ik heb gewerkt als een ezel om mij er bovenop te houden, al die tijd gepiekerd hoe het met jou was.

Nee het is haast niet te dragen maar je schrijft er vlak achteraan -we zullen elkaar op moeten beuren-. Dank Nanki, je hebt het gedaan en ik wil het ook doen. Het is moeilijk Jank maar het zal gaan. Laten we god bidden om hulp. Hen jij ook gevoeld Nan dat wij het niet alleen kunnen?

We weten nu waar we op kunnen rekenen. Onze Overste denkt dat het nog wel mee zal vallen maar ik niet. Ik ben blij wanneer ik nog net voor de kerst thuis ben. Ik hoor bij de EM of te wel 7-DD en word daarmee afgelost.

Die vier Regimenten Veld Artillerie (RVA’s) horen bij de eerste groep van 13 mei-september, daar verkeken ze zich eerst ook op. Ik heb nog de hoop dat wij niet de laatste groep zijn die wordt afgelost omdat wij ook een van de eersten waren die aankwamen. Een diepe blik in je ogen, dank dapper meiske!!!!

Pim en Zuske een dikke tút fan jimme heit.

Pim weet je wel hoe bang mem was toen jij helemaal naar ‘Spriens’ was gelopen? Niet weer doen jonkje, altiid mem eerst freagje, ik wil niet dat je mem ongerust maakt.

Laat hem maar lekker met zijn neven spelen Jank maar houd je eindje vast. Hij moet ook een dag thuis kunnen blijven en lief met Ukki spelen. Lukt het niet zonder herrie van ons baasje houd hem dan maar een week thuis. Alles is zo consequent en diep bij kinderen, hij mag voelen dat niet alles kan en mag. Mem is de baas.

Ik wil je zo graag helpen ook met de kleine schatten. Ons manneke maakt het je vaak moeilijk, ik kan je niet goed raad geven schat. Ik probeer mij alles zo goed mogelijk voor te stellen en probeer je zo goed mogelijk te helpen. Maar ik beleef het niet zo ver zoals jij. Jij bent een fijne mem en doet wat je hart je ingeeft.

Schrijf me alles, misschien geef ik je vaak verkeerde raad maar dat hindert niet hè. Het is niet omdat ik het beter weet maar omdat ik je bij alles zo graag wil helpen.

We hebben hoop!!! Ik stop maar voor vanavond, ik kan nu niet zo goed schrijven. Al het andere lijkt zo onbelangrijk. Ik lees je brief nog eens en dan ga ik slapen. Samen verder Jank, liefste, koeskes voor Pim en Ukki.

Ik ben weer rustiger, niemand merkt hier iets aan mij

Ik heb weer goede moed door jouw brief, ben er weer bovenop.

We hadden hier film. De onderofficieren van de C-batterij kwamen ook kijken. Weer typisch C-batterij, de helft was bezopen en maakte een bombarie alsof de wereld zou vergaan. Twee hadden hem zo om dat ze in de stoel hier op de kamer bleven slapen in plaats van dat ze de film zagen.

Ben gister de hele dag bezig geweest met de wagens, gunde me nauwelijks tijd om te eten maar nu doe ik het kalmer aan, ik ben weer veel rustiger. Niemand merkt het hier aan me maar ik zelf wel.

Gek was het, ik heb mijzelf gedwongen om de kop ervoor te houden en geen rare dingen te doen. Nu ga ik de werkzaamheden weer wat verdelen.

De chauffeurs krijgen er aardigheid in nu ze zien hoe de oude karren opknappen, zij zetten hun beste beentje voor.

Spoor verbiedt verbranden van huizen, 40 man TNI door Spier in de pan gehakt

De algemene toestand wordt hier steeds beter hoewel het nog lang niet overal pluis is. Vooral plantages en fabrieken die door Veld Politie worden bewaakt moeten het ontgelden. Menig planter heeft bij aanvallen en beschietingen langs plantagewegen het leven gelaten.

M. liep een patrouille, alles rustig. De Spierdivisie heeft een goede slag geslagen in de laagvlakte. 16 Wapens buitgemaakt en plus minus 40 man van een TNI-bende in de pan gehakt.

Bij ons hebben zich weer een stelletje TNI-ers gemeld, jammer dat ze geen wapens bij zich hadden.

Van Generaal Spoor is de order gekomen dat het verboden is onze bruine broeders op hun huid te geven en om huizen af te branden enz.

De wreedheden van de Nederlandse militairen liepen de spuigaten weer uit?? Enfin, dat weten we zo langzamerhand wel. Het enige middel om de rust erin te houden is leer om leer en dat gaat nu een keer niet zo zachtzinnig.

Zolang de bendes en hun helpers de bevolking terroriseren moet er hard opgetreden worden, goedschiks lukt het niet.

Rapporten over moord en doodslag, ergste misdadigers verdwijnen

De nieuwe deelstaten zoals Pasoendan bemoeien zich er te veel mee. Ze komen met rapporten aanslepen over moord en doodslag door ons leger maar vergeten daarbij vaak de noodzaak.

Het is te begrijpen dat we met de politiek rekening moeten houden, de Repoeblik mag geen munt kunnen slaan over zulke kwesties tegenover het buitenland. Wij zijn gewaarschuwd en vooral onze inlichtingendienst moet op zijn hoede zijn. Nog altijd doppen wij onze eigen boontjes en de ergste misdadigers verdwijnen nogal eens spoorloos.

Met de politiek bemoei ik mij weinig pop. Eerst maar eens afwachten wat het plan is met de Repoeblikeinse leiders?? Ik zie er nog geen gat in hoor maar ik heb mij afgeleerd om mij daar kwaad over te maken.

De gebeurtenissen in Europa, wat Rusland uitspookt en wat China achter de schermen doet is veel belangrijker.

Huiskamerklok

Daar ben ik weer. Wilde de hele avond met jou kletsen maar de kapitein stak er een stokje voor. Hij wilde over de dienst van morgen praten en ging pas om 22.00 uur weer weg. De dienst is geregeld hoor.

Heb hem gevraagd naar het bureautje en naar de klok die ik repareerde. Hij kwam terug uit Tjikaremas. Heb hem gesloopt en met benzine het uurwerk schoongemaakt en gesmeerd. Nu hangt het geval hier op de kamer, kijken of het klokje bij de tijd blijft. Dan gaat hij naar de cantine. Het is een fijn uurwerk met B.B.C. (Engels) slag, net zoals de radioklok van Hilversum. Hij slaat ieder kwartier. Het slagwerk deed het niet meer omdat de kampongbevolking hem tijdens de Japanse bezetting met klapperolie gesmeerd had, alles plakte aan elkaar. Wat een verhaal over een huiskamerklok, daar slaat hij. Ik probeer het uurwerk mee te nemen dan maak ik er zelf wel een kast omheen. Heb de kapitein ernaar gevraagd, het wordt een toer maar ik geef het niet zo gauw op. Als ik wat mee kan nemen ben ik er als de kippen bij hoor.

Gekakel en gesnater voor 2 mei, viering van driejarige dienstplicht in Indië

Vanmiddag naar Bukanagara om met B. en K. te overleggen over een soort feestdag voor 2 mei. Kijken of ik ze hier warm kan krijgen om kets in elkaar te draaien. Een wagen naar de laagvlakte gestuurd om kippen, eenden en ganzen te kopen voor 2 mei. We dokken allemaal f 3,00. Ze kwamen met een hele vracht binnen, wat een gekakel en gesnater. Dat belooft wat hoor.

Heb nu iedereen in bed en de lampen uit. Net zoals jij bij Pim moet kijken moest ik een stelletje dat druk in discussie was in bed zien te krijgen, ze hielden de rest uit de slaap. Het zijn soms net kinderen, soms moeten ze een klap voor de broek hebben.

Geen post, de KLM heeft de vliegdiensten weer gewijzigd. Moet jij ook zolang op post wachten Nanke? Volgende blad verder. Gelukkig geen kapitein te zien.

Het is zondagavond en ik zit alleen, je weet het wel, ik verlang naar je.  Toch ben ik gelukkig en heb ik ook wel goede moed voor de komende week.

En jij?

Fries schrijven?

Even je brieven. Nee Fries schrijven lukt ons niet zo goed, vreemd eigenlijk dat wij ús eigen taal net iens skrieuwe kinne. Ik betrap mij er soms op dat in het Nederlands denk, toch spreek ik hier iedere dag ook Fries met de Friezen die hier zijn. Ik verleer het nooit hoor.

Laat Pim zich soms op de kop zitten? Ik was vroeger ook zo, op school was ik een bangerd maar ik was ook zo’n kleine hummel Nan. Kom jij maar voor hem op hoor maar hij moet ook zelf van zich af leren bijten hoor, daar heeft hij aan zijn neven goede leermeesters. Us sintsje (ons zonnetje, Zusje) speelt het zeker zelf wel klaar? Koes myn lytse skotten even, in dikke tút fan heit.

Juist Nan, Ukkies verjaardagsbrief was minder mooi dan die van Wim, zelf voelde ik dat ook zo. Net alsof ik Wim voortrek. Maar do wist it wol. Als ik naar onze kleine schatten kijk, ús bern, ben ik wel eens bang, nee, denk ik wel eens dat het net andersom is wanneer ik straks thuis ben. Dwaas hè mem, net alsof ik die kleine meid straks meer moet vergoeden omdat wij elkaar nog nooit hebben gezien.

Heerlijk dat brabbeltaaltje van haar, ik hoop niet dat zij al veel beter spreekt wanneer ik thuiskom.

Ik heb ook een hekel aan het stadsleven, laat staan het wonen op een bovenhuis met roddelende buren enz. Nu nog meer dan vroeger hou ik van de vrije natuur, jij bent net zo schat. Er zijn maar weinigen die het Friese platteland werkelijk zien, hoe mooi het is, vooral in het voorjaar. Heerlijk dat onze kinderen daar ook zo van genieten.

Komen wij toch in de stad te wonen dan schilder ik op de schutting van de tuin een Fries landschap.

Fijn dat jij zo bezig bent met de uitzet voor wanneer ik straks thuis kon. Steeds vertellen hoor wat je nieuw maakt voor straks of blijft wat jij voor mij breit of maakt een verrassing?

Weinig nieuws, hoe hou ik die kerels ’s avonds binnen

Hier geen nieuws. Hele dag EM-metjes en nummers schilderen. De auto’s van hier zijn bijna klaar. Van de Staf en de C-batterij heb ik er enkele te pakken, de rest moet nog.

Heb een paar Toekan kajoe (timmerlui) van de Staf geleend om de oude tafels en banken op te knappen en er nieuwe bij te maken. Van PenT hoop ik hout los te peuteren. Het schiet mooi op.

Alles in het gareel. Een kleine patrouille van drie man van hier en tien VP’s (VeldPolitie) erop uit. H. heeft vanaf Bukanagara een flinke tippel gemaakt. Alles rustig. De patrouilles worden steeds minder sterk wat het aantal mensen betreft, een goed teken schat.

Enkele uithoeken moeten we nog een beetje in de gaten houden. Er zal binnen enkele dagen wel weer een grote gezamenlijke patrouille gelopen worden.

Ik zit te piekeren hoe ik de kerels ’s avonds beter binnen kan houden.

Schat een tút. De dagen schieten voorbij.

Tida ada verbinding, Loera doodgeschoten

Daar ben ik weer, een dag later. Verhip nog aan toe, of er geen tijd voor jou overschiet.

De kapitein kwam weer met een klusje. Ik moest een schema maken van de opstelling van de parade. Weg avond. Tot 23.00 uur bezig geweest. Liep nog een rondje om het gebouw en hoorde schieten in de richting van Tsjisalak.

Direct bellen maar tida ada verbinding. Er zat niets anders op dan een paar kerels uit bed te trommelen en er met de pantserwagen op af te gaan. Had alles klaar, we zouden net wegrijden toen Tsjisalak weer asem gaf en beweerde niets gehoord te hebben. De kloterikken. Enfin, het hele zaakje weer in laten rukken. De jongens woest op Tsjisalak, laten we er heen rijden en platbranden dat spul, wel hier en daar en ginder en doorspekt met gvd’s.

Ik had het goed gehoord, vanochtend bleek dat vlakbij Tsjisalak een kleine bewapende bende een aanval op een kampong gedaan had. De Loera is vermoord en zijn huis is geplunderd. De VP van Tsjisalak was natuurlijk bij het horen van het eerste schot in hun stelling gekropen en hebben daar een half uur liggen rillen voor ze het lef hadden de telefoon te bedienen -niets gehoord-.

O, o wat een volk. Nanki geef mij eerst een zoen!!! Hoe is het meiske, alles goed? Met mij bêst. De hele dag bezig met de wagens tussen de dagelijkse klussen door.

God wat hebben ze ons aan het lijntje gehouden

Verder met je brieven. Je zat weer tot smorens toe vol, die eindeloze grote schoonmaak, geen post, drenzende kinderen, dood! Het laatste lijkt soms een oplossing. Stel je voor dat ik dat bericht krijg!!! Verhip, daar is de kapitein.

Het liep met een sisser af, hij ging akkoord met de opstelling voor de parade. Goeie beurt van saja. Wat heb ik jou lief, als jij stopt met die pestbrieven ga ik dood!!!

Ben vol goede moed aan de zoveel honderdste blaadjes begonnen en jij dierbare lieveling precies hetzelfde. Wij kunnen niet zonder. Schrijf ik er een beetje licht over? Verdorie nee, het is soms, nee bijna altijd, niet meer vol te houden. Ja die laatste lange loodjes. God wat hebben ze ons aan het lijntje gehouden. Dat is vloeken hè poppi: Vooruit Klaas! Daar gaat ie weer voor een half jaar.

In je volgende brief had je weer tien brieven van mij te pakken, wat een verschil hè! Je maakt mij doodongelukkig wanneer je mij niet meer al je stemmingen vertelt.

Ja soms stop ik ook midden in mijn bidden, ‘wat moet god wel niet van je denken?’ Ik weet niet of bidden helpt maar heb ook nog nooit gemerkt dat het niet helpt!

Het leven hier leert ons elkaar te verdragen

Verdraagzaamheid is een heel moeilijk woord, komt in deze wereld niet meer te pas. Elkaar verdragen wil ook zeggen samen alles dragen. Laten wij zo maar doorgaan Nan, elkaar helpen, elkaar opbeuren en moed geven, onze grote diepe liefde helpt ons daarbij.

Verdraagzaamheid tussen ons is niet moeilijk, het is veel moeilijker met anderen waarmee wij in aanraking komen. Toch leert het leven hier elkaar te verdragen. Ik kan mijn antipathieën aardig de baas blijven maar dat moet ook wel.

Ja het oppertje spelen gaat wel snoes, jammer dat ik het extra geld er niet voor krijg, zou ik best kunnen gebruiken. Enfin, dat hangt mij niet boven het hoofd en ik maak mij er ook niet druk om.

Nu even je armen om m’n hals voelen, die eerste aanraking na drie jaar zal dwars door mij heen gaan, die eerste zoen zal ik tot in mijn tenen voelen, je snapt het wel.

Ik heb al je brieven beantwoord en ik ga weer slapen. Alleen maar toch heel dicht bij jou. Later wil ik nooit meer alleen slapen, ook al hebben wij slaande ruzie. Soms maakt het niet uit hoe laat het wordt hè?

Ik geloof dat het beter is dat ik niet meer schrijf over alles van ons, wij kunnen er beiden niet zo goed tegen hè famke?

Jank, durf jij te danken voor deze dag? Zullen wij het samen doen? Ik durf straks niet hardop te bidden schat. Hoe moet dat met onze kinderen aan tafel enzo. Ik heb daar altijd moeite mee gehad, ik kan niet eens alleen stil bidden, hoe moet ik dan voorgaan? Ik zie daar vaak zo tegenop. Kun je het begrijpen? Ik weet dat je mij helpt. Nacht leave skot. Krijg ik gauw weer brieven? Ik ben gelukkig Janke, tút foar Pim en Zuske, veel liefs van dyn Kai.

Schiet er geen tijd over om mijn vrouw te schrijven en de dienst te regelen?

Weer twee brieven van jou!! Ik was pas laat klaar en toen ik op de kamer lagen ze daar. Ik wilde er meteen op af vliegen maar heb mij eerst gemandied en eerst vlug gegeten en toen fijn lezen.

Later weer zoveel soesah met het regelen van de dienst, ik kom daar overdag bijna niet aan toe. Was bijna 23.00 uur en ik tolde van de slaap en ging ontevreden naar bed. Niet geschreven.

Nu is het alweer 22.00 uur geweest. Schiet er geen tijd meer over voor mijn vrouw? Daar lijkt het wel op! Geef mij een zoen, ik ben weer moe maar moet met jou praten. Weet niet wat ik het eerst of laatst moet schrijven, eerst jou even stijf koesen.

Vannacht is er een patrouille vertrokken en vanmiddag om 16.00 uur waren ze weer binnen. Het was een gemeenschappelijke stunt maar geen kip gevangen.

Enfin, de jongens hebben een extraatje want zij zijn langer dan twaalf uur in touw geweest en daar krijgen ze een toelage voor.

Gister ook nog naar de Staf en het liep bijna op ruzie uit met Opper B. Alle helmen moesten in Soebang grijs gespoten worden. Ik had ze rechtstreeks naar Soebang gestuurd en B. voelde zich gepasseerd. Had hij de helmen van de C-batterij en van de Staf uit Soebang mee teruggenomen en die van ons laten liggen. Mijn fout maar wat pietluttig. Vandaag de zweetpannetjes op laten halen.

Ik heb te veel hooi op mijn vork genomen. Gelukkig nog een dag en het is gebeurd. Het kan nog wel op tijd klaar zijn, ook omdat ik alle medewerking heb van de jongens. De timmerlui schieten mooi op met de eetzaalmeubels.

Morgen een wagen naar Lembang om groenten en fruit in te slaan.

De Kapitein hijst zich zo nu en dan uit z’n luie stoel, emblemen, nummers, paradepaardjes

Weer verder met het schilderen van de wagens: 2 x EM embleem, 2 x vierkant, 2 x 43 in een vierkant, 3 x een vlag, 3x het nummer per wagen. Heb ongeveer twintig wagens gedaan nu.

De kapitein hijst zich zo nu en dan uit z’n luie stoel en verkoopt ouwehoer smoesjes van -veel te mooi- enz. Af en toe zou ik hem een rotschop willen geven.

De jongens sjouwen meer dan twaalf uur patrouille, sommigen waren doodop, de rest spant zich in om zo goed mogelijk voor de dag te komen met de parade en lulletje rozenwater zit in kaki op de waranda, doet z’n middagslaapje en drinkt z’n borrel.

Dan zeggen zij bij de parade tegen elkaar ‘god wat heb jij je wagen netjes in orde’.

Och wat kan het mij schelen snoes. Voel even een zoen, een diepe gelukkige blik in je ogen.

Het harde werken heeft mij goed gedaan, het lamlendige is eruit, ik ben zo gezond als een vis, eet weer lekker en slaap als een os.

Schattebout, je laatste brieven hebben mij weer zoveel moed gegeven. Het wordt nog een lange tijd maar zo halen wij het dapper meiske van mij!

Ik ben net op tijd klaar met de wagens voor de parade op 30 april


Parade-embleem

Ik ben net op tijd klaar met de wagens, alles is nu geregeld en staat klaar om naar Poerwakarta te vertrekken. Goede reis en de groeten aan kolonel Uilenspiegel (Uilenberg).

Blij dat het is afgelopen maar nu zit ik weer met maandag a.s. 2 mei om van de driejarige dienstplicht een aardige dag te maken. Zo blijft er altijd wat en dat is maar goed ook.

Vandaag was iedereen bezig met poetsen en opknappen voor morgen. De een vloekt en kankert nog harder dan de ander maar als het geheel morgen een goede beurt maakt gaan de duimen omhoog.

Kokki heeft nog wat inkopen voor maandag gedaan dus wat het eten betreft komt het wel in orde.

Alles nog eens rustig nakijken, de eetzaal is bijna klaar, nog een witkwast en daar zorgt PenT voor. M’n sten is een bonk roest, alle kliekjes verf opruimen, foto’s uitdelen die ik per post van jou kreeg, nieuwe serie foto’s inplakken om te circuleren, jouw pakje klaarmaken en verzenden. Wat een programma hè?

De kapitein kwam met klusjes, op een drietonner de nacht in

Dat programma was voor vrijdagavond, schrik niet het is nu zondagmiddag.

De kapitein kwam met een klusje. Ergens in een kampong was alarm geslagen ‘kijk eens wat er aan de hand is’.

Ltn. M. was de commandant. Op een open drietonner de nacht in. We waren net weg toen er een onweersbui losbrak. We zijn half verzopen, geen droge draad meer en de broekzakken halfvol met water. Hier en daar controle gehouden maar wij kwamen steeds dichter bij Tsjikaremas terecht dus oordeelde de Ltn. ‘laat zij nu hun eigen boontjes maar eens doppen’.

Heb mij goed drooggerost en onder de klamboe. Om 3.00 uur de parademensen op weg geholpen. De parade is goed verlopen, geen pech met wagens. Om 12.00 uur waren de paradesoldaatjes terug, de meesten met koppijn van de hitte en de lange hobbelweg.

Twee vuile stukken retour die voor de zondag nog een beurt moesten hebben. Strubbelingen met een knaap die het vertikte de kanonnen op te poetsen, heb hem bij de kapitein op rapport laten komen, overkomt mij niet gauw.

Heb van mijn programma alleen jouw pakje klaargekregen, het moet alleen nog dicht gesoldeerd worden en dat kan hier niet.

Toen ik met de foto’s wilde beginnen kwam de kapitein met een nieuwe klus ‘je moet op patrouille Bruinsma’. De postcommandant van Lariredja, met Veldpolitie, had inlichtingen over een bende met tien vuurwapens. Met de pantserwagen erheen en zo nodig van daaruit verder lopen in de hartstikke nacht.

Bij aankomst bleek dat de inlichtingen van de orang tani al 22 uur oud te zijn, de bende had de Loera bedreigd dat hij een dag later vermoord zou worden.

Enfin, ik ben er niet op ingegaan omdat het toch zoeken naar een naald in een hooiberg was en ik de inlichtingen over zoveel wapens met een korreltje zout nam. Onze spionnen hadden er niets over gemeld. Weer terug, ziezo, het Vaderland weer gediend in plaats van Koninginnefeest gevierd zoals in de grotere garnizoensplaatsen.

Vlug even de foto’s afmaken en schrijven! Dacht je maar.

Toen ik bijna klaar was hoorde ik weer hevig vuur in de richting van Tsjisalak. Natuurlijk geen telefonische verbinding. Weer de pantserwagen met zeven man en de bren uitgerust en erop af. De Veldpolitie beweerde dat hun kamp was aangevallen waarop zij heftig teruggeschoten hadden. Ik geloofde er geen biet van en ben naar de Wedana gegaan, die beweerde dat er zege en schrijve één schot gelost was vanuit de sawa’s. Ik ben nog doorgereden om te controleren, een heel eind het gebied van Tsjikaremas (41-RVA) in, maar overal was het even rustig. Heb hier en daar nog kampongwachten gecontroleerd maar niemand die iets gehoord had. Het was bijna 1.30 uur toen we terug waren.

Wat me opviel is dat er langs de weg bij iedere kampong een erepoort opgericht was voor de verjaardag van de koningin. Of dat uit vrije wil gebeurde of op last van de Wedana weet ik niet. Ik denk het laatste maar het zag er in ieder geval feestelijk uit.

Hier werd ’s avonds op de pasar een wajongvoorstelling gegeven voor de bevolking, bekostigd door de PenT. De avondklok van 22.00 uur was opgeheven.

Nou snoes, saja geloofde het wel en ik ben bekaf onder de klamboe gedoken en heb lekker uitgeslapen tot 10.30 uur.

De Veldpolitie wordt verdacht van het achteroverdrukken van munitie

De kapitein had al een paar keer gevraagd of ik al wakker was want er moesten patrouillerapporten geschreven worden.

Heb de rapporten eerst maar geschreven en doorgezonden. De Veldpolitie wordt verdacht van het achteroverdrukken van munitie en om dat tekort te verantwoorden zouden zij de schietpartij op touw gezet hebben. Het wordt nader onderzocht door onze inlichtingendienst.

De bende met tien vuurwapens blijkt volgens onze spionnen uit vijf man met één vuurwapen te bestaan.

Ik zag mij gisternacht al in een hinderlaag liggen bij het huis van de Loera die vermoord zou worden. Het is wel moeilijk om dan een beslissing te nemen, erop af of laten schieten. Deze keer goed gegokt. Als je zelf de inlichtingen hoort van een of andere orang tani weet je meestal wel ongeveer wat ervan klopt.

Ik had eerst het smoor in over al die nachtritten voor niemendal maar als alle harten weer gerustgesteld zijn en wij weer op de terugweg zijn is het ook wel weer goed en ben ik blij dat er eigenlijk niets loos was.

Willem II sigaar, diep mijn rekensom gevoeld –Thuis alles goed

Lekker gepoedeld, koffiegedronken met een Willem II sigaar. Oei snoes, heb al menig sigaartje gesnoept en op mij cantinerekening laten schrijven. Ik moest f 5,20 betalen voor sigaartjes, koeken bij de koffie, spiegeleitjes, een zaklamp en andere kleinigheden. Ik had net weer gebeurd maar ik moet wel uitkijken.

Vanmiddag voor het eerst gezamenlijk gegeten wat dik in orde was. Het loopt nog wat stroef met het bestek. We hadden meteen al acht gasten die natuurlijk geen bestek bij zich hadden. Het komt best voor elkaar. Ik moet nog een paar lampenkappen aanschaffen en een grote bordenkast waar ook brood en beleg voor na-eters in opgeborgen kan worden.

Er wordt weer gevoetbald dus ik heb het lekker rustig.

Straks naar de kapitein om te bespreken wie van de jongens naar Poerwakarta moeten om gevangenen te bewaken. Dat is steeds een moeilijke puzzel. Ieder die moet voelt zich een beetje een verschoppeling, behalve de enkelingen die het daar om een of andere reden wel naar de zin hebben en er dus niet naar toe moeten. Het is inmiddels al beslist en ik heb de jobstijding al gebracht.

Zo meteen naar Djalangtjajak naar de kerk. Ik neem deze brieven mee, misschien scheelt dat weer een dag wachten voor jou.

Terug van de kerk en vijf heerlijke brieven van jou!!! Kom net uit de cantine, m’n kop loopt om. We hebben gezamenlijk een programma opgemaakt voor de 2 mei viering van drie jaar dienstplicht hier.

We waren al klaar maar Bukanagara gooide roet in het eten en we moesten opnieuw beginnen met de ploegopstellingen van pingpong, schaken, dammen, kaarten, touwtrekken, volleyballen en hersengymnastiek wat op zich al hersengymnastiek was.

De stemming hier is goed en ik werd gek van al die door elkaar schreeuwende kerels en ben blij dat het nu gefikst is. Dank.

Het was en goede zondag, een fijne preek waar ik niets meer van weet, hééérlijke brieven van jou en goede samenwerking met de kerels hier. Ik ben gelukkig en dankbaar Janke. Ik heb weer diep mijn rekensom gevoeld –Thuis alles goed-. Jouw diepe, innige liefde heb ik ingedronken Nan. Wij weten nu van elkaar dat we met vallen en opstaan, met gods hulp, moedig de laatste tijd tegemoet gaan. Wij weten dat bij alles onze liefde dwars door alles heen gaat.

Wij blijven vechten Nan.

12 April, 2020
Hilma Bruinsma

Blog 96: Pasen 1949, rotklap, de boodschap dat de demobilisatie half jaar op zich laat wachten is de nekslag (eerste helft april 1949)

Soms ben ik uitgepend

Daar ben ik eindelijk weer. Heb deze week niet veel geschreven. Eerst even mijn belevenissen, niet veel bijzonders, de dienst een beetje regelen, een patrouille op inspectie van theetuinen, een benzinewagen naar Perwakarta, de wacht- en radiodienst regelen etc.

Gisternacht wacht. Wilde schrijven maar het ging niet, soms lijkt het of ik uitgepend ben.

Gek soms praat je de hele nacht met je wacht maat, soms zeg je beiden geen stom woord en is ieder met z’n eigen gedachten bezig, zoals afgelopen nacht.

Het was een stille mooie nacht, ik probeerde steeds jou te zien, hoe je mij schrijft, hoe je de hummels in bed legt. Soms lukte het, soms niet. Af en toe opgeschrikt door een venijnige prik door een muskiet.

Ben bezig met een legpuzzel voor Pim, een prent van een ruiter te paard en een prent van een Indische koffieplantage, op triplex geplakt. In stukjes zagen en de dubbele puzzel is klaar.

Plots op patrouille, tida ada, geen grote acties hier

Plotseling op patrouille. Volgens inlichtingen zaten er in woest terrein vier bewapende bendeleden. De jongens hadden er weinig puf in en ik ook niet. Heb een paar schoenen geleend, ze zaten niet lekker en waren ook nog kapot. Gelukkig konden we eerst een stuk met de wagen rijden. Het was niet ver lopen, 3 km ongeveer. We hebben van twee kanten het hele gebied doorkruist maar tida ada orangs met spuiten. Zoek maar eens naar een naald in een hooiberg.

Hier en daar is het gebied ondoordringbaar en is het een koud kunstje voor hen een schuilplek te vinden die wij nooit kunnen ontdekken. We hadden ook nog medewerking van de bevolking. Ongeveer 50 kerels met kapmessen zochten heldhaftig mee. Als Toean Belanda meedoet durven ze alles.

De heren hebben geluk gehad en zijn door de mazen geglipt. De volgende keer lopen ze misschien tegen de lamp.

Het wordt hier steeds rustiger. Hier en daar wordt nog gebakkeleid maar er zijn geen grote acties en gevechten meer. We kunnen hier zeggen dat het praktisch is afgelopen.

Steeds meer TNI-troepen melden zich, twee of drie bataljons ten zuiden van Bandoeng. Dat moeten we hebben.

Op politiek gebied zit er weinig schot in maar dat deert ons niet veel. Voor ons is de hoofdzaak dat het zo rustig is dat ze ons kunnen missen.

Het wil weer niet, morgen beter hoor. Dan is Zuske jarig. Wat verlang ik nei hûs!!!

Jarige Ukki, 3 april

Leave skotten, allereerst een dikke tút en een extra koes voor jarige Ukki. Hoe heb je het vandaag memmi? Met mij is het goed schat maar je weet wel vooral nu er weer een van onze schatten jarig is.

Pim had een fijne verjaardag de 19e maart schreef je. Prachtig dat zijn brief met plaatje precies op tijd kwam. Ik heb genoten, onze zoon was zo blij met zijn brief van heit.

Hoe was dat met Uk’s verjaardag?

Ik vraag mij af of ik nog hier ben met jouw verjaardag 4 augustus? Geef mij een por snoes!! Wie weet, maar dat is dan ook de laatste verjaardag die wij niet samen beleven.

Jou even stijf knijpen Nanki, even onze kleine schatten koesen, zo nu is het weer goed.

Ja soms ben ik zo zwartgallig als de pest en zie ik alles even somber. Ik heb jou ongerust gemaakt Nan – is er dan altijd wat? Bestaat er dan geen rustig, gelukkig leven meer zonder donkere, dreigende wolken? –

Het valt niet mee in de wereld van nu maar vroeger had ook niemand een zorgeloos bestaan. Altijd krijgen we iets in de maag geduwd Nan, het leven is nu eenmaal niet volmaakt. Het leven is naast liefde en geluk ook steeds zorg, dat is juist het echte leven.

Grote plaats bij onze harten

Ik krijg een grote plaats in de hartjes van Pim en Uk, daar zorg jij voor!!! Enig dat Uk in haar slaap om mij riep! Wat heerlijk dat die twee jou proberen te troosten wanneer Pim merkt dat je verdriet hebt. Zou hij het verschil merken dat jij met hen tweeën alleen bent zonder heit erbij? Vraag hem eens waarom hij wil dat heit thuiskomt? Onze kinderen zijn gevoelig Nan, kleine kinderen voelen meestal veel scherper dan grote mensen denken. Heerlijk helpen onze schatten je, ook al doen ze je soms pijn met hun uitspraken. Heerlijk te voelen dat ook onze schatten naar mijn thuiskomst verlangen op hun eigen manier.

Wij hebben ons geluk leren waarderen

Miljoenen mensen kennen alleen de zorgen en maken nooit geluk mee. Ik ben nu niet bang, wij dragen onze zorg niet alleen. Naar menselijke berekening hebben wij veel eerder weer oorlog dan na 20 jaar, ook dan zorgt god voor ons als wij hem niet hebben verlaten. Het leven aandurven betekent ook de zorgen aandurven en daarbij kunnen we nog gelukkig zijn. Zolang wij onze zorgen aan god toevertrouwen en er samen tegen strijden is het altijd goed Nan. Ieder huis zijn kruis maar het maakt een prachtig verschil hóe het gedragen wordt.

Er zijn veel mensen die alleen hun zorgen zien en het geluk dat ze hebben vergeten, vaak zo dat ze helemaal ten gronde gaan. Wij hebben door onze zorgen ons geluk leren waarderen Nan. Wij hebben voor ons latere leven een les gehad.

Erbuiten staan

Je voelde je eenzaam tijdens een feestje. Je kon niet meedoen, dacht aan je vader, ons jarige jonkje, je man die er niet is, je was blij toen het was afgelopen en weg kon vluchten en uithuilen bij de schatten. Lieveling, ik begrijp je. Het is het verlangen naar je eigen liefde, je eigen leven. Je zocht even afleiding en toen je je daarbij niet kon aansluiten kwam al het andere weer boven Jij kunt niet zomaar iets opzijschuiven, daar beleef je alles veel te diep voor.

Ik had het ook even toen ik in Poerwakarta in de bios zat. Wat doe ik hier eigenlijk hoe is het thuis, wanneer mag mijn lieveling weer omarmen? Je voelt je tussen al die mensen eenzaam.

Nee pop zo blijf je niet wanneer wij straks weer samen zijn. Nu is het zo, nu moet er al iets heel bijzonders zijn om ons erin te kunnen verplaatsen en van te genieten. Steeds missen wij elkaar daarin. Wanneer wij later weer samen zijn kunnen wij onze aandacht weer beter ook aan een ander besteden en genieten van wat anderen ons brengen of geven. Na afloop zijn we weer samen en we hoeven niet meer naar elkaar te vluchten.

Minder uiterlijk vertoon

Alles zal anders zijn, ik moet nog leren rekening met onze grote kinderen te houden. Maar toch zie ik wel kans je ongemerkt een beetje te plagen. We zullen minder uiterlijk vertoon hebben maar toch niet minder heerlijk. Onze kinderen mogen nooit een afkeer van onze omgang met elkaar krijgen. Ik weet nog hoe flauw ik als kind mijn ouders vaak vond, dat er weer een broertje of zusje bijkwam, ik weet niet hoe, ik schaamde me voor mijn ouders. De oorzaak hiervoor ligt vaak bij de ouders omdat zij hun kinderen niet wegwijs maken hierin. Wij moeten dat samendoen en zo dat hun kinderharten het kunnen begrijpen en het als mooi en wonderlijk leren zien.

Een goed voorbeeld van onze dagelijkse omgang, geen overdreven flauwe verliefdheid, geen grove woorden, geen dubbelzinnige toespelingen, geen valse schaamte maar open en eerlijk en begrijpelijk voor onze kinderen.

Goede voorlichting kan later veel verdriet voorkomen.

Jij had een pestbui

Je was opstandig, ook door mijn brief over ons. Je hebt je alles weer zo diep ingedacht dat je niet langer kon en wilde wachten. Ik was er al een beetje bang voor. Gelukkig kun je niets verzwijgen, je mag niets verzwijgen, nooit. Ik zou het toch merken. Het was je vaders sterfdag. Alles kwam tot uitbarsting. Je zag het grote geluk dat anderen voor het grijpen hebben vertrapt worden, je ziet hen naar de bliksem gaan en jij die dat geluk niet hebt gaat ook naar de bliksem. God waarom dit alles, waarom alle ellende en onrecht.

Je had een pestbui. Ik moest je een pak rammel geven. Als je niet thuiskomt verkoop ik mijn zomermantel, het kan mij niks verrekken, alles is jouw schuld.

Het jonge geluk te gauw voorbij, ik heb niet genoeg genoten. Dat was de mooiste tijd van mijn leven en wat hebben we nu?

Hier en daar een sneer, goddank schrijven wij elkaar alles

Ik geef hier en daar een sneer, straks vier jaar getrouwd mevrouw Bruinsma! Dank je, je hebt gelijk ook of niet? Oe schattebout ik kan niet boos op je blijven, je spreekt recht uit je hart. Goddank genoot je tweeën een half jaar het jonge geluk, wat velen nimmer genieten. Wat jij nu hebt wordt door miljoenen mensen naar gesmacht. Je hebt alles genoten en beleefd, je hebt nu bijna nog alles. Straks heb je weer alles waarnaar je verlangt. Wat is de mooiste tijd van ons leven? Ik weet het niet schat, we zijn nog zo jong of niet?

Waar verlangt ieder jong paar naar en kijkt ieder getrouwd stel met weemoed op terug? Oe je bent zo mijn schat. Weg pestbui, lekker geslapen en alles van je wyfke. Goddank dat wij elkaar alles mogen schrijven.

God onrechtvaardig? Nee nooit, jij hebt weer iets daarvan gevoeld en daar dank ik voor. Ik wil niet preken Jank, ik kan het niet. Ik kan alleen proberen vol te houden om te bidden maar daarover schrijven kan ik niet.

De dood dichtbij, dader natuurlijk direct afgemaakt

Ds. heeft ons laten voelen hoe dicht wij vaak bij de dood zijn. Dat is bij de C-batterij bij Wanajasi ook weer gebleken, een soldaat van 41-RVA is levensgevaarlijk verwond door een bendelid die hem drie keer met een kris stak. Die kerel is gek geworden, amok gemaakt. Hij heeft eerst de Wedana onder bedreiging de oudsten laten verzamelen en hen op de long tong (grote trom) laten slaan. Toen die soldaat uit nieuwsgierigheid kwam kijken wat er aan de hand was werd hij plotseling aangevallen en dodelijk verwond. De kris was giftig, anders waren de steekwonden niet dodelijk geweest. De dader is natuurlijk direct afgemaakt. Een vreselijk dood en een ontzettend bericht voor zijn ouders. Sneuvelen in een gevecht kan iedereen overkomen maar op zo’n manier de dood vinden is onbegrijpelijk schat. Alle mensen van 41-RVA, ook van hier zijn naar de begrafenis in Bandoeng gegaan.

Niets kan nog verdommen, TNI-ers verworden tot echte rampokkers

Dag Nan, weer een dag, hoeveel nog? Ik merk dat meerdere jongens zo hun buik vol hebben dat ze onverschillig worden en niets hen meer kan verdommen. Het is wel eens een toer om hen te overtuigen dat het nog wel zin heeft om hun kop ervoor te houden.

Heb m’n bureautje opgeruimd. Heb nu onze trouwfoto achter glas staan met nog een paar kiekjes van ons in Wezep waar wij met Pim op staan.

Het bevalt me wel hier de boel een beetje regelen. Wil proberen de jongens warm te krijgen voor een gezellige dag op 30 april. Door de vele regens komt het de afgelopen dagen weinig van sporten en dat merk je direct, de puf gaat eruit en de stemming zakt.

Kon voor vanavond met moeite een patrouille van tien man volkrijgen. Velen hebben voetklachten of geen schoenen, zijn al in lichte dienst ingedeeld enz. Sommigen proberen er met een smoesje vanaf te komen maar niemand drukt zich ten koste van een ander en zolang dat niet gebeurt zit er nog kameraadschap in.

Bij de TNI is het moreel steeds minder omdat zij hun ruggengraat kwijt zijn. Het verband is weg en er zijn nu kleine zelfstandige groepjes die alleen nog denken hoe komen we aan eten en hoelang houden wij het nog vol. Het worden echte rampokbendes, lastiger voor de bevolking dan voor ons.

Aflossing juli- oktober? Onzekerheid breekt je laatste moed, je ziet tegen de zomer op

Hoe is het met jou en onze zoon en dochter?

Je was verdrietig, las in de krant over onze aflossing, juli-oktober. Hier is er nog niets bekend maar ik denk wel dat het zo ongeveer wordt. Laten ze nu eindelijk zekerheid geven, juist de onzekerheid en het steeds maar weer uitstellen breekt je laatste moed.

Ben altijd optimistisch gebleven en nu nog steeds maar in Nederland verprutsen ze de boel. De politiek heeft alweer geen gebruik gemaakt van onze militaire successen en zolang dat niet samengaat schieten we niets op. Ik wil er niet over praten pop, het helpt toch niets. Als het toch nog zo lang moet duren zal ik alles doen om mij er zo goed mogelijk doorheen te slaan want jij en onze schatten zijn dat duizenden……………maal meer waard.

We worden vaak ‘in de bek gekort’ en krijgen steeds nieuwe tegenslagen te incasseren. Tot nog toe heeft het ons geen kwaad gedaan.

Je ziet tegen de zomer op en geen wonder meiske. Ik had me er ook zoveel van voorgesteld maar toch komt er een einde. Wel een schrale troost maar het is zo.

Dit is een rotbrief, morgen beter

Je kunt je ei haast niet kwijt in je omgeving. Veel mensen hebben praktisch nooit iets meegemaakt, ze hebben lief, krijgen kinderen, vergroeien in de gewoontes van hun dagelijkse leven, hebben nog nooit iets hoeven missen. Er zijn maar weinigen die met zo’n rustig bestaan zich werkelijk kunnen inleven in mensen buiten hun dagelijkse kringetje. Ze leven natuurlijk mee maar zonder begrip. Ze hebben niet ’de kans’ gehad zich zo diep te ontplooien zoals jij gedaan hebt, ze hebben nooit zulke problemen meegemaakt als jij, wat jou gemaakt heeft tot wie je nu bent. Sommige dingen kunnen ze niet begrijpen en het is ook niet nodig.

Janki, dit is een rotbrief, morgen beter hoor. Eerst een nachtzoen en slapen.

Ik moet het wel volhouden, hoe ziet jouw leven eruit als ik dat niet doe

Je vraagt of ik moed heb voor de komende maanden. Ja schat. Alleen wanneer ik steeds bedenk wat er thuis op mij wacht, het is vaak moed tegen wil en dank. Ik moet het wel volhouden lieveling, hoe zou jouw leven zijn als ik er niet meer tegenop kan?

Wij hebben onze tijdelijke inzinkingen, jij meer dan ik. Maar toch komen we er steeds weer overheen omdat god ons genadig is en wij steeds dieper voelen waarom wij moed houden.

Inwonen bij thuis 2?

Gelukkig is je moeder weer opgeknapt. Jij denkt dat zij overspannen is. Luister, ik heb zitten denken. Jij hebt haar verteld wat ik schreef over straks voorlopig inwonen bij thuis 2 zie vorige blogs.

Goed dat je deed alsof het jouw voorstel was. Wat denk je, zou het verstandig zijn om nu al te verhuizen? Niet om mij en ook niet om straks snoes maar ik wil je zo graag helpen. Wij weten zo goed als zeker dat er straks geen huis voor ons is. Zelf zie ik er ook tegen op maar ik geloof toch dag het beter is. Je moeder kan niet tegen de drukte, ook zij zit steeds in spanning. Natuurlijk ziet zij er ook tegenop want behalve drukte brengen onze schatten ook veel vreugde. Jullie moeten er beiden aan wennen. Zij krijgt meer rust en jij kunt je vrijer bewegen, ook met onze kinderen. Natuurlijk zal het daar ook niet meevallen maar je bent er daar beter tegen op gewassen en je bent veel meer je eigen baas. Denk er eens over na Nan en schrijf me gauw. Als jij er ook zo over denkt praat er dan eens met mijn vader over. Of zal ik hem schrijven? Ik denk dat het beter is voor jou en voor je moeder. Ik wacht eerst op je antwoord hoor.

Ik droomde, was het haasje in Repoeblik Fryslân

Heb zo zwaar gedroomd, ik kwam geloof ik met verlof thuis maar in de Republiek Friesland en ik was het haasje. Ik werd gevangengenomen en kreeg op m’n falie en zag geen kans er tussenuit te knijpen. Overal zwierven wachtposten rond met geweren en een bren van bamboe. De meesten waren bekenden maar ik wist toch niet wie was. Werd wakker met dove armen, gek he?

Weer verandering van posten, zegt mij bijna naar huis

Heb je een goede dag? Alles goed met mijn schatten? Met mij wel, alleen nog buikpijn maar ik eet en slaap goed. Velen hier voelen zich niet lekker en dat is normaal in de kentering van natte naar droge moesson. Net als bij ons de voorjaarskwaaltjes.

Alles weer een zaterdagse beurt gegeven. Inlands personeel een por, moet zo nu en dan anders maken ze er een potje van.

Er komt weer verandering in de posten. Volgens de Kapitein neemt 41-RVA Tsjikaremas over als zelfstandige post. Ze krijgen kanonnen van ons en nieuwe wagens. De sectie van ons die met twee kanonnen bij Soebang ligt komt weer terug.

Wij houden Kasomalang en Bukanagara. Ik ga samen met B. een tijdje boven in Bukanagara zitten. Lijkt me wel wat. H. woest dat hij hier beneden moest blijven. Enfin, het is mijn beurt.

K. gaat een maand lang met een paar mensen van de staf naar Tjitjambe, daarna moet het daar zelfstandig draaien.

Een stap in de goede richting.

Het schrijven wil niet

De algemene toestand verbetert steeds. Las in de krant dat erin Kuningan nog steeds problemen zijn, zie o.a. blog 93 maar dat is plaatselijk.

Het zegt mij dat wij bijna naar huis gaan en daarom moet jij dit allemaal weten hè snoes.

De Kapitein was vroeg op en voelde zich verplicht op de zondagse passer te controleren. De jongens het smoor in natuurlijk, morgen moeten zij waarschijnlijk weer tippelen. Enfin, ze hebben pokkenbriefjescontrole gedaan en er bleken ongeveer 100 mensen nog niet gevaccineerd te zijn. Dit volk weet wat pokken betekent maar velen laten zich toch liever maar niet inenten. Die vreselijke ziekte is wel te genezen maar verminkt de huid levenslang. De beste remedie is de ziekte te voorkomen. Hier gebeurt dat nu ook in iedere kampong maar er moet strenger gecontroleerd worden. Tot nog toe geen pokkenpatiënten gelukkig.

Het regent, partij voetbal wordt weer een smeerboel. Het wil niet Jank.

Verder met jouw brieven. Jij hebt het je zelf al ingedacht hoe het zou zijn om in te wonen bij thuis 2, dat was de ergste stap Nan. Heb je mijn ouders er al gesproken hoezij daarover denken? Ben benieuwd hoe jij er nu over denkt.

Wij stellen straks niks uit

Je schreef over alles van ons en hebt mij alles weer diep laten voelen. Nee meiske, we stellen straks niets uit, we kunnen het niet. We doen met elkaar wat we doen moeten en dat doen we. Wij hebben zolang verlangd en onze liefde zolang uit moeten stellen dat wij elkaar straks niet martelen door nog langer te wachten. Wat eerst angst was wordt straks als wij weer een kindje mogen verwachten blijdschap dat wij dat grote geluk eindelijk samen mogen beleven.

Samen kunnen we misschien geduld hebben maar niet ten koste van onze liefde en geluk. Ik denk dat de oplossing van ons dilemma héél eenvoudig is meiske.

Matthäus Passion

Straks na de kerk ga ik naar de Matthäus Passion in Legalekerang. Zullen wij samen bidden? Ik heb zo weinig aan een preek maar kan toch ook niet zonder. Ik sla nooit over maar kom ook niet verder. Ik bid gods zegen voor jou, daag lievelingen.

Daar ben ik nog even. Ik ben niet naar de kerk geweest, ik voel me rillerig en gaap steeds, voel me niet lekker. Dus ook niet naar Legalekerang. Heb geen zondags gevoel, net alsof er iets hapert. Morgenochtend een patrouille naar een theetuin, dan hoop ik het laatste restje eruit te zweten.

Geef mij even een zoen, ik verlang weer naar een nieuwe brief. Heb al je brieven beantwoord. Blij dat de zondag weer voorbij is. Ondankbaar hè?

Ik zal proberen te bidden voor alles van ons. Ik heb je zo lief Nan. Het is een hele toer maar toch goede moed!! Nog even geduld Nanki, alles fan dyn Kai. Tot D.V. spoedig.

Vijf brieven, wanneer!!!

Vijf brieven van jou!!!! Alles was goed thuis, ik ben weer zo gelukkig schat. Een dikke tút, je moet voelen hoe blij ik weer ben. Ik kan het niet best beschrijven.

Ik ben weer zo fit als wat, patrouille met mooi weer heeft me goed gedaan.

Vanochtend het nieuwsbericht dat er in mei weer met de demobilisatie wordt begonnen. Over onze aflossing komt later nader bericht. Nog steeds vaag liefste maar toch goed nieuws, er wordt een begin gemaakt. Laten ze nu maar gauw zeggen wanneer!!!

Pasen vergeten!

Weet je wat ik ben vergeten? Pasen!!! Ik had je een paasbrief moeten sturen maar ik was zo met mijzelf bezig dat ik het allerbelangrijkste in de wereld, Christus overwinning en opstanding ben vergeten. Kan ik zo echt Pasen gedenken? Het is nu zo moeilijk voor ons Nan, wij zijn blij wanneer die dagen weer voorbij zijn. Het heeft nu geen zin meer er je over te schrijven en ik zal om vergeving vragen. Vergeef het mij Jank, ik had hierin ook aan jou moeten denken.

Een van de jongens kwam met het idee om met Pasen iets op touw te zetten Ik voel er wel voor.

De veranderingen in de bezetting van de posten geven ons weer nieuwe puf, ik merk het aan de jongens.

Ik wou dat ik het jou goed kon laten voelen. Ik moet je even koesen Nanke, ik ben weer gelukkig. Koes ús lytse skotten even.

Verder met jouw brieven, het mag geen absoluut verloren tijd zijn

Je vraagt of ik alles durf te zeggen, of dat ik voorzichtig ben om jou niet te krenken. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt Nan. Je hebt gelijk. Wel is het vaak zo dat ik van hieruit de dingen niet goed kan beoordelen en vind dat jij voor jezelf moet beslissen. Dat jouw ideeën meestal door mij worden afgekeurd is niet waar. Ik tracht je bij alles zo goed mogelijk te helpen en wanneer ik vaak alles niet ronduit zeg komt ook doordat ik jou geen pijn wil doen. Jij wil graag dat ik resoluut ben en ik zal dat zijn voor zover ik het kan zijn.

Die kleinigheid over je handen, die ik zo mooi vind. Dat ik vroeg verzorg je ze goed was omdat ze van jou zijn, dat het mijn zorg is dat jij goed voor jezelf zorgt. Niet omdat ik je dan mooier vind of wat dan ook of omdat je niet vroegoud wordt voor je leeftijd maar voor jezelf, je gezondheid, dat je van deze lange, moeilijke tijd niet zo’n knak krijgt die niet weer in te halen is.

Het mag geen absoluut verloren tijd zijn Janke.

Ik wil je dolgraag Alles teruggeven, ook mijzelf. Vaak kan het mij niets verrekken hoe ik erbij loop, onverzorgd, tweedaagse baard, maar altijd geef ik mijzelf een por, wat moet mijn wyfke wel niet van mij denken, die oude knul?

Ik kan het je allemaal niet zo duidelijk vertellen maar je begrijpt me wel.

Het is voor jou allemaal zo verd. moeilijk omdat ik het er zo naar gemaakt heb.

Geef mij een tút!

Je moet eruit, een eigen plek

Het kan mij niet schelen waar wij wonen maar ik wil jou en onze kinderen alleen hebben. Ga naar de burgemeester zodra we zekerheid hebben wanneer ik thuiskom Nan. Eigen haard is goud waard en al is het nog zo klein, we maken er het beste van! Eerlijk gezegd geef ik er geen stuiver voor dat hij ons kan helpen. Hij mag pas een huis voor ons reserveren wanneer de maand en datum van terugkeer bekend zijn.

Je schreef dat je moeder er veel voor voelde dat je nu al ging verhuizen en dat deed je zeer. Zou ik dat niet begrijpen? Ik heb graag dat je bij mijn ouders in gaat wonen omdat ik dat het beste vind voor jou en onze kinderen en straks ook voor mijzelf.  Ik weet, het is hard Nan, maar je moet eruit.

Niet om je moeder, de strubbelingen met haar zijn pijnlijk voor jou. Mij deren ze niet omdat ik moeders hart ken, maar om jou en om de kinderen. Zodra de kans er is, als mijn zus en haar man hun eigen plek krijgen en vertrekken, begin dan met je eigen leven, eigen baas over jezelf en onze hummels. Niet ieder ogenblik hoeven vragen of iets mag en of iets goed is. Ik wil het wel met mijn vader in orde maken maar ik wacht op jouw antwoord. De verandering zal je goed doen net zoals mij de veranderingen hier goed doen. De tijd zal je lichter en korter vallen omdat je zoveel te doen hebt. Het doet er niet toe als het maar voor korte tijd is. Hebben we toch het geluk een eigen huis te krijgen is het toch nog goed geweest en verhuizen wij samen weer. Volgens mij heb je deze verandering nodig en je zult er geen spijt van krijgen, maar denk eraan dat je je door niemand laat kisten. Ook bij thuis 2 moet je nog vechten voor je eigen leven en baas zijn. Schat dat is wel weer erg resoluut maar ik heb je gezegd wat ik voel en kan beoordelen. Nu jouw eigen oordeel liefste. Geef me op mijn kop als ik het mis heb.

Nu ga ik naar bed. Voel dwars door alles heen dat ik je nodig heb, dat ik je liefheb, dat je niet alleen staat. Liefste bid god, ik doe het ook. Nacht alderleafste skotten, dyn Kai die gelukkig is maar óéśá nei hûs ferlangt.

De bom barste, we gaven elkaar een schop om de lamlendigheid

Jankefanke, stevige knuffel en een dikke tút! Hoe is het vandaag? Koes onze ukkepukken. Mei dyn man is it bêst pop! Wat fijn dat Zuske mijn briefje mooi vond.

Vanochtend een stevige patrouille gelopen, ik was blij er even uit te zijn.

We hadden hier een conferentie van de onderofficieren van de D-batterij. We kregen onenigheid over de nieuwe indeling van de posten. We hebben harde noten gekraakt over rotte verhoudingen en on-collegialiteit onder de wachtmeesters. Het was pot en ketel maar het friste ons op. We gaven elkaar een schop om de lamlendigheid waar wij allemaal mank aan gingen weg te krijgen en hebben besloten er allemaal de kop er zo goed mogelijk voor te houden. We waren de laatste tijd te beroerd om iets voor elkaar te doen.

H. zag er als de dood tegenop om hier te blijven omdat hij en de kapitein water en vuur zijn. B. voelde zich als opper gepasseerd doordat alle veranderingen buiten hem omgegaan waren. Ik was al lang blij er een tijdje tussenuit te knijpen naar Bukanagara zonder rekening te houden met de anderen. K. voelde zich ook Jan met de pet.

Enfin, de bom barste en het was dik in orde.

Samen overlegd wie waar op de drie posten komt te zitten en in het vervolg weer ruggespraak houden over dienstzaken. B. en K. blijven voorlopig op Bukanagara, ik blijf hier met M. en H. Blijft op Tjitjambe.

De kapitein vond het best en we zijn allemaal tevreden. Zo zie je snoes dat wij onderling ook een harde opkikker nodig hadden.

Een beest van een man, wil niet al zijn lijken op een hoop zien

Bij de C-batterij in Wanejasi dreigt hetzelfde gevaar van onenigheid. Een opper van de staf gaat naar huis, de opper van de C-batterij neemt zijn plaats in en wachtmeester J. wordt opper bij de C-batterij. J. en ik hebben destijds geruild Tangerang-Kebalen zie blog 41.

J. is toen op algemeen verzoek van de wachtmeesters van de C- en D-batterij verdwenen en nu komt hij als opper terug naar de C-batterij.

Het is een rasechte pelopper, vreest god nog duivel, is een beestmens waar het heel moeilijk mee op te schieten is. Iedereen verzet zich met hand en tand tegen overplaatsing van die knaap maar de Overste beslist.

Hij is bevorderd om zijn stunten en goed patrouillewerk maar ik wil niet graag alle lijken die hij heeft gemaakt op een hoop zien.

Ik laat mij door niemand kisten

Ik ben aan het roddelen hè Nan, maar ze denken er allemaal zo over. B. is bang dat wanneer het met J. niet goed gaat bij de C-batterij hijzelf dan naar zijn oude batterij teruggaat en J. dus hier komt. Het bevalt B. hier beter.

Het zal wel meevallen. Gebeurt het toch dan vragen K. en H. ook meteen overplaatsing aan. Ik maak mij daar geen zorgen over, ik laat mij door niemand kisten en de laatste paar maanden zing ik het ook nog wel uit.

Het werk hier bevalt me nu H. is vertrokken. H. en ik botsten steeds omdat H. te veel militair denkt en ik te veel met andere omstandigheden bezig ben.

Film

Er was weer film. Echte militairenkost hoor. De filmwagen kwam ’s middags, na reparatie van de lichtmotor reden ze door naar Bukanagara om daar eerst te draaien. Ik maakte van de garage een bios, het zou om acht uur ’s avonds beginnen. De buitenposten Tsjikaremas, Djalantjajeh En Tjitjambe waren op tijd om ook mee te genieten net als PenT mensen. Het leek hier wel een garnizoen in plaats van een buitenpost. De filmmensen hadden weer pech en om half elf begon het spul pas te draaien met ook nog een film om op te schieten.  Na een half uurtje begon de lichtmotor te hikken. Prutsen en technisch schoppen bracht er weer leven in, zelfs zoveel dat het gesnor de muziek van de film daverend overstemde. Enfin, dan maar alleen kijken maar na een kwartier stikte de motor en zagen we niets meer. Soedah, kruip maar onder de klamboe! Wat een mop.

Ons leven is verre van ideaal maar wat was het als wij verstandig waren geweest

Jij lag met mijn foto naast je in bed maar het hielp niets Als ik lang naar jouw foto kijk is het net alsof ik mij blindstaar en wordt het meestal moeilijker. We kunnen er niet tegen Nan. Zo nu en dan een blik, even in je ogen kijken helpt mij meer.

Wat een strop met die jurk Nan. Heb je er nog iets van kunnen fabrieken? Zo niet dan korte metten hoor en er niet over in zitten. Je hebt je best gedaan en deze keer mislukte het. Wie werkt maakt fouten, wie niet werkt maakt een nog grotere fout. Een tút fan dyn Kai, het hindert niet meiske wat jij aantrekt, jij bent altijd mijn bruid.

Als wij alle twee ons verstand hadden gebruikt was alles inderdaad misschien heel anders gelopen. Ons leven van nu is verre van ideaal maar wat is het leven van ‘verstandige’ mensen? Kijk maar om je heen snoes, zij hebben elkaar maar hebben vaak toch zo weinig. Ik kruip weer in bed, het is al twaalf uur.

Nog even koese, nacht leavelingen.

Demobilisatienieuws, de zomer wordt het niet, nekslag

Leafste Janke,

Kijk mij even aan. Nan je zult het demobilisatienieuws ook al gehoord hebben. Ik zal kort en bondig zijn liefste. Geef mij eerst een zoen fanke, vertel mij even dat jij mij toch zo blijft liefhebben. Oe het is zo moeilijk, nog een half jaar wachten voor wij aan de beurt komen.

Ik weet niet wat ik je moet schrijven. Dit nieuws heeft mij even genekt. Ik ben even met mijzelf bezig geweest maar wat moet ik, bidden of vloeken, ik doe beide. Weet ik dan niet dat jij allerliefste het nog zwaarder hebt?

Ja ik wil weer vechten maar ik kan het nu haast niet meer.

Van 13 mei tot september worden de troepen die voor ons gekomen zijn afgelost. Van oktober tot en met januari wordt EM afgelost. De kogel is door de kerk maar wat een rotklap!!! Janke!!!

Ik heb je zo zielslief, ik kan het nu wel weer maar ik sta doodsangsten uit om wat jouw reactie is op dit legerbericht. Schrijf me gauw, schrijf me alles. Alles moet je mij vertellen maar blijf mij liefhebben, blijf volhouden vrouwke. Ik schrijf alles verkeerd, ik ben zo bang voor jou!!!

Nan ik hou op want ik kom er niet uit. God geef haar kracht en blijf dicht bij mijn schatten. Laat hen niet ten gronde gaan door mijn schuld. Nee dat is geen bidden.

Morgen is het goede vrijdag, Christus kruisdood, avondmaal in Soebang.

Vanavond de klap op de vuurpijl, nog een half jaar!!!

Wat moet ik? Wist ik nu maar hoe het met jou is Jank. Ik hou op liefste schat.

Nee toch niet. Ik moet tóch proberen jou te helpen.

Lieveling, het is heel, heel moeilijk maar ik kan weer verder. Ik zal proberen alles aan god over te laten en ik ga morgen toch naar het heilig avondmaal. Het is de enige manier. Laten wij samen bidden.

Heer wij kunnen niet meer en smeken om hulp. Wilt u ons voor elkaar sparen zoals u het de afgelopen twee en een half jaar deed. Ik ben zo bang dat mijn liefste er niet meer tegenop kan. Helpt u haar, wees ons genadig. Ik draag alles aan u op. Laat ons niet los. U weet hoeveel wij kunnen dragen. Geef ons weer nieuwe moed en geduld. Om Jezus wil, amen.

Morgen verder. Dyn man en heiti.

Je moet verandering hebben

Hoe heb je het vandaag, eerst een alleszeggende zoen en een innige omhelzing voor jou en onze kinderen.

Is het in je hart nog zo’n chaos? Je had jezelf naar beneden gescheurd, heb ik je weer omhoog kunnen trekken? Heb je wat rust gevonden?

Jank je moet verandering hebben. Iedere kans aangrijpen, zeker nu het nog een half jaar duurt. Lieveling ik raad je aan om de knoop door te hakken, te kiezen voor de zorg voor je eigen leven, je eigen baas te zijn. Besteed desnoods al je geld eraan. Makkelijk praten en ja wat maakt het uit?

Ja dat zeiden wij hier onderling ook tot we elkaar stijfvloekten en net op tijd de kop er weer voor hadden. Ik weet dat die vergelijking niet helemaal opgaat. Kanne er staat een lange zomer voor de deur. Alleen? Nee met onze schatten. Hoe kan ik je helpen? Trek er zoveel mogelijk op uit en probeer met onze lievelingen te genieten. Al is het zo nu en dan maar voor twee dagen. Denk niet dat je het zo, op deze manier van nu, ook vol moet kunnen houden. Niemand kan dat, ik hier ook niet. Iedere verandering is goed, ook al is die vaak nog zo beroerd.

Ik hou erover op. Misschien kun je mij begrijpen, graag je commentaar. Wat denk jij ervan Janke? Of ik nog een klein beetje lief kan hebben? Oe Nan dat weet je wel in het diepst van je hart. Ik laat je nooit en te nimmer los!!!

Kan ik je nog helpen, geef mij een hartelijke zoen, een hand en laten wij met vallen en opstaan samen toch weer vechten, werken en bidden om vol te houden!!

Even iets anders

Even over mijzelf. Heb m’n gebitje opgehaald. Eerst weer uren wachten. Het paste niet en moest bijgeslepen worden. Jasses wat een akelig gevoel zo’n mond vol, ik kotste er bijna van. Toen we bij de Chinees koffie dronken heb ik het in mijn zakdoek gedaan. Ik kon mijzelf bijna niet verstaan.

Nu ligt het al een paar dagen in mijnbureautje. Ik wilde het de eerste nacht inhouden maar ik was bang dat ik erin zou stikken. Ik heb een heel bovenstuk en er zitten maar twee kiezen en een hoektand aan. Het gaat net zo goed zonder hoor. De rest wordt nog opgeknapt. Wat een verhaal. Het wipt en knarst als ik erop bijt en die hoektand zit me in de weg want die is te groot. Ik draag het niet.

Pasen

Hoe is het met jou vandaag? Je even aankijken fanke, hoe is it mei ús bern?

Heb je paasfeest of ben je razend onwennig? Ik stapte met de duivel in bed, vanmorgen een stevige patrouille gelopen. Vanmiddag mijn rotstemming weggeslapen. Weer opnieuw beginnen en straks naar de kerk.

[Vertaald uit het Fries]

Pim en Ukkepuk, zijn jullie lief voor mem? Heeft mem jullie al verteld dat ik nog niet zo gauw naar huis kom? Ik wil het heel erg graag maar het mag nog niet. Pim is mijn grote jongen maar ook nog mijn pop. Zuske is mijn zonnetje. Mem vertelt mij alles over jullie, ook dat jullie wel eens stout zijn. Vind je het fijn Wim om van die rare woorden te zeggen? Nee hè? Je mag daar niemand anders de schuld van geven en als je weer in zo’n situatie bent dan zeg je dat jij het niet mag doen van mem. Wat van mem niet mag mag je ook van mij niet doen. Zul je daaraan denken?

Ik maak een kruiwagen voor jou hoor maar je moet zolang wachten tot ik thuis ben. Zuske mijn kleine meiske, ik maak een wiegje voor jou en kan er misschien ook samen met jou mee spelen. Wat zullen wij fijn spelen Pim en Uk. Jullie mogen om de beurt op mijn schouder zitten. Heit het paard, Pim de boer en Uk op het paard. Vertel mem maar wat jullie daarvan vinden dan schrijft zij het weer aan mij.

Ik stuur nu snel een pakje en daar zit ook iets voor jullie in. Nu krijgen jullie allebei een dikke kus van mij en mem geeft die aan jullie. Dag Pim en Zus, leaf foar mem wêse en har helpe hjer.

Wat een verhaal hè, hoe vonden ze het?

Vanmiddag kwamen de voetballers binnen en ik had meteen vier gasten. Kreeg eten los bij de kok. Het was gezellig. Daarna meteen naar de kerk. Het was een fijne preek.

Ieder mens heeft zijn problemen, wij leven met een rouwrandje en ons leven wordt afgesloten met een steen op het graf. Het ging verder over de steen voor het graf van Jezus die de zegels verbrak en wegrolde. Hij rolde niet alleen maar botste op miljoenen stenen en sleurde die mee. De vele huizenhoge stenen in ons leven die wij zelf steeds proberen weg te duwen, wat niet lukt. Wij kunnen ons vooral nu zo moeilijk verplaatsen in de paassfeer want wij zien overal bergen van stenen die we zelf hebben opgestapeld. Als wij niet steeds zelf proberen te duwen zal hij ons helpen.

Wij liggen niet dood onder de steen maar leven met hem.

Het was goed, even heb ik het gevoeld en ik hoop dat jij het ook zo even kunt voelen.

Ik ben weer gelukkig en moedig. Ik verwonder er mijzelf over. Hoe bestaat het schat. Heb even een glas koffie, een plak cake en een lekkere echte Hollandse sigaar uit de cantine gehaald. Paastraktatie, de eerste twee van de kok en de geurige Willem II van de Welfare.

In de cantine zitten ze gezellig te leuteren, kankeren, onzin verkopen, koffie slurpen en sigaren te dampen van 13 ct per stuk. Ruik eens pop, lekker. Nu een dikke tút voor jou. Voel je dat ik weer puf heb? Jij ook Nanke?

Was een paar dagen in een rotstemming maar nu is er zekerheid wanneer ik naar huis ga en dat doet mij goed. Is het bij jou ook zo Nanki? De radio zingt paasliederen.

De zomer

Wij hadden ons zoveel van deze zomer voorgesteld. Jij had voorbereidingen getroffen, heerlijke kleine dingetjes en een nieuwe mantel en jurk dragen wanneer ik thuiskom, honderden andere dingen, onze trouwdag, jouw verjaardag bats!! alles weg. Maak je borst maar nat zeggen ze hier, zorg dat je er zo goed mogelijk doorrolt. Daar ga je weer maar hoe!!? Het begin is hier heel goed.  Eerlijk gezegd schaam ik mij een beetje voor de jongens die hier in hetzelfde schuitje zitten als saja. Denk ik aan hen? Zit zelf ook te leuteren. Wij moeten elkaar vasthouden en zo nu en dan een por geven. Verre van gemakkelijk, niet alleen zelf willen duwen hè pop?

Paaspatrouilles en voetbaltoernooi

We hebben voor de paasdagen een voetbaltoernooi georganiseerd.

Ik heb een schild gemaakt dat aan de winnende ploeg wordt uitgereikt met de namen van de vijf ploegen en het vervloekte EM-embleem waar wij toch stuk voor stuk trots op zijn. Rood wit blauw met de data en de data toen de dienstplichtigen het haasje werden, aardige kop van voetballer, een voetbal en een bijna barstend munitiekistje waar de naam van de winnende ploeg op komt. Ik was er een hele dag mee bezig.

De kapitein is er naar zijn vrouw T. uitgeknepen. Hij wel!

Met een ltn van 41-RVA ben ik nu de baas hier. Het wordt een overladen programma met Pasen, verscherpte waakzaamheid zoals altijd tijdens feestdagen, patrouilles, enz. Het geeft me koppijn en harde woorden gekost maar het komt voor elkaar.

Gister ’s ochtends een stel jongens op varkensjacht gestuurd. Pech gehad, geen enkel zwijntje geschoten. Een half uur na aankomst van de jongens brachten mensen uit de buurt het varkentje dat zij wel konden spietsen en onze jongens niet konden schieten. Keken die op hun neus! Heb er maar een patrouillerapport van geschreven dus had de jachtpartij toch nog nut tenzij de majoor erachter komt.

Nachtpatrouille eropuit, ik niet mee. Maar ik moest zoveel mogelijk man bijeenkrijgen om in de ochtend bij de staf de commando-overdracht van kapitein X naar Y bij te wonen. Achter elkaar nachtpatrouille, varkensjacht, parade wij hebben ons in de gloeiende zon netjes gedragen en geluisterd naar de vele goede woorden van je weet wel wat voor afscheid tot de gratis limonade en weer terug, dagpatrouille, zorgen voor genoeg mensen die achterblijven voor de veiligheid van het kamp, voetbaltoernooi, voetbal en tussendoor het schild maken en dan komt Ltn. M. doodleuk melden dat we in verband met verscherpte maatregelen patrouille moeten lopen. Goeiendag wat moest ik mij beheersen. Een wachtmeestertje trekt tegenover een officier toch aan het kortste touwtje. In bedekte woorden heb ik gezegd wat ik ervan vond, de knaap snapte het maar bevel is bevel. Ik vertikte het om de voetballers, die ook de patrouillelopers zijn aan te wijzen. Het draaide erop uit dat ik vanochtend om 7.00 uur met drie jongens van hier en twaalf man O.P. een stevige patrouille tot 12.00 uur heb gelopen.

Gisteravond had ik het smoor in. Enfin de voetbalwedstrijden konden gewoon doorgaan. Vanochtend prachtig weer en we hebben ondanks Paaszondag, het haasje met plezier getippeld door gods vrije natuur. Langs blubberpaadjes, bergsawa’s, omhoog naar beneden, dikke keien en door een brede kali. De stemming zat er goed in en bleef goed ook toen in Tsisalak de telefoon van de Wegana het vertikte waar onze wagen mee opgeroepen moest worden om ons op te halen. Goede raad is dan duur. We namen het toestel mee naar de grote weg en sloten het op een andere lijn aan, zo het bericht toch doorgeseind.

Lekker gegeten, de kok had z’n beste beentje voor gezet, zweet weggespoeld en gemaft. Intussen werden de eerste wedstrijden in de stromende regen gespeeld. Onze club won en speelt morgen weer.

Ltn. M. begon over een patrouille voor morgen. Toen vond ik het welletjes, heb hem verteld dat hij niet moest denken dat wij een stel trekpaarden zijn. Heb mijn zin gekregen, morgen draaien we een zondagse dienst. Vijf man gaan naar Bandoeng voor de protestantse dienst, de katholieken gaan naar Soebang. ’s Middags zijn er drie voetbalwedstrijden. Zo meiske dat was het, het heeft me goed gedaan.

Nu even alleen aan ons denken, jij ook, vergeet even alle narigheden en denk alleen aan onze liefde die ons er steeds weer bovenop helpt.

Hoe heb jij het vandaag gehad Nan? Ik heb een goede tweede paasdag gehad en ben blij dat Pasen nu weer achter de rug is en we weer de gewone bezigheden hebben.

Het voetbaltoernooi was geslaagd, het was hier een drukte van belang. Belabberd blabberveld, de voetballers zagen eruit alsof de straat met hen was aangeveegd. Fanatiek spel, vermakelijke glijpartijen, joelend publiek. Enkele kloterikken van de C-batterij die de groentjes van 41- RVA uitkafferden maar die toch de winnaars werden. Het schild ging naar 41-RVA onder daverend applaus. Ik heb gezellig meegebruld langs de lijn. Het is een hoop soesah geweest maar de opzet Staf, C- en D-batterij en 41-RVA twee dagen laten voetballen is goed gelukt. Het was voor de oudgedienden wel even slikken dat 41 met de eer streek maar ze hebben het eerlijk verdiend.

Er is tot slot een borreltje op gedronken.

Er zaten drie heerlijke brieven van jou bij de post. Oe wat heb jij mij weer heerlijk mee laten genieten, ik ben gelukkig pop!!!

Ik kreeg het benauwd toen ik las – Tot in de zomer Kai -. Ik ben niet eerder gerust Jank tot ik weet hoe jij deze klap opvangt.