Nieuwe actie? Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen Schattebout, even een innige tút, koes Wim en Betteke even van mij. Hoe is het vandaag? Heb je het druk of heb je geen puf zoals ik vandaag? Alles goed? Het regent hier pijpenstelen en bijna iedereen  ligt in zijn nest.   Gister een flinke patrouille gelopen. Nu het regelmatig regent wordt er overal weer druk op de sawa’s gewerkt. De kalis worden dieper en stromen sneller. Lekker om daar met schoenen en al doorheen te ploeteren. Het nadeel is dat je benen loodzwaar worden van al dat water.   ’s Avonds gelezen, tijdschriften en kranten. Het Indiënieuws is nog niet veel bijzonders. Toch geloof ik dat het Amerika begint te vervelen. Minister Stikker is weer halsoverkop terug naar Holland om besprekingen te houden. De bedoeling is om zo vlug mogelijk de Federale regering, gemeenschappelijk Nederlands en Indisch, in elkaar te stampen en dan de Repoeblik aan te pakken. Zo gaat het niet langer.   Ik verwacht een ultimatum van als je nu niet uitscheidt krijg je op je donder. De Repoeblik is niet tegen het communisme opgewassen en ziet geen kans de rust in eigen gebied te herstellen. Wat gaan we nu doen. Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen? Wanneer het goed wordt aangepakt is het laatste nog steeds de beste en de snelste oplossing.   Toch geloof ik niet dat we een nieuwe actie krijgen maar dat de Repoeblik door buitenlandse druk van vooral Amerika, aan de Federale Nederlands-Indische regering zal toegeven. Nog vrij vaag hè. We moeten weer afwachten. (Verloop van onderhandelingen door de vele jaren, lees hier meer over)   Komt het spoedig tot een vreedzame oplossing dan is er een grote kans dat wij begin 49 vlot gedemobiliseerd worden. Dat betekent alles voor ons liefste.   Is deze tijd achteraf goed voor ons? Het had niet gehoeven. Ik kan er niet over schrijven Of deze tijd later achteraf goed voor ons zal blijken te zijn kunnen wij nu nog niet weten. Jij blijft nu nog steeds terug tasten schat. Het had niet gehoeven. Veel schrijf ik daar niet over want dan kan ik niet tegen je op. Ik zit dan muurvast, moet je gelijk geven en ik kan mij niet verdedigen. Ik kan er niet over schrijven lieveling. Het is zo moeilijk.   Ik moet nog iets vasthouden dat het toch goed is geweest anders is het niet vol te houden. Ik heb jou niets te vergeven maar jij mij oneindig veel, wat je allang gedaan hebt en nog steeds weer opnieuw doet. Misschien kunnen we er straks over praten. Ik heb je zo oneindig lief!!! Geve god dat alles goed mag zijn.   Het akelige geval met het uniform, deviezen smokkel, doofpot Het akelige geval, zie blog 85 met korporaal B. Als je in de stront roert gaat het nog erger stinken zeggen we hier. B. moest natuurlijk verklaren hoe hij aan het geld gekomen was dat zijn meisje de hele tijd opslokte. Hij heeft van meerdere jongens geleend. Het bleek dat hij met deviezensmokkel bijlapte. Meerdere jongens kregen Nederlands geld van thuis toegestuurd wat hier tegen een hogere prijs werd verhandeld. Zo sleepte het ene geval het andere mee. Deviezensmokkel wordt voor de krijgsraad zwaar gestraft. Maar de overste stopt het geval vrij zeker in de doofpot. De jongen die eerst ook in arrest was heeft er niets mee te maken maar hij wist wel van het uniformdealtje. Hij had volgens de overste B. zelf moeten dwingen de koop ongedaan te maken zodat dit alles niet was voorgevallen.   Klaas Dwaas kwam prompt achter de verkoop van het uniform en ving het pakje meteen weer op van de koper, een Indonesiër. Er was een papiertje bij, het handschrift kwam overeen met dat van B. Klaas Dwaas zat met het geval in z’n maag, wilde B. niet verraden en vertelde het aan de opper. Die durfde ook de verantwoordelijkheid niet te nemen het meteen in de doofpot te drukken en ging ermee naar de kapitein. Die er wel werk van maakte.   De overste verweet Klaas Dwaas dat hij niet collegiaal gehandeld had en niet meteen naar de opper had moeten gaan. Hij had op eigen houtje B. in de kraag moeten pikken en zeggen pakje terug, geld terug. Soedah. Het gevolg is dat Klaas Dwaas naar de C-batterij is overgeplaatst. Dwaas heeft hier goed werk verricht. Zo goed zelfs dat hij veel beter wist wat er in ons gebied gaande was dan de stommeriken van een officieren zoals de Kale, kapitein B. en ltn. M. Die kerels hebben op hun donder gehad van de overste omdat zij onderdeden bij de eerste de beste 1^e klas soldaat, die veel beter wist wat er aan de hand is dan zij bij elkaar.   Eigen rechter spelen, uit handen van de MP, ik kan slecht een kerel half dood slaan Het lijkt alsof ik de overste slecht wil laten overkomen. Hij is een prachtkerel en heeft al heel wat jongens van ons regiment uit handen van de MP (militaire politie) gehouden. Hij moet tijdens een officierenvergadering gezegd hebben wel verd…. draait alles bij jullie op de inlichtingendienst, te weten op de kennis van Klaas Dwaas en nog een soldaat van de staf. De officieren konden totaal geen informatie geven over de toestand. Dwaas deed veel op eigen houtje waar de kapitein en de majoor niets van wisten omdat ze het wel goed en makkelijk vonden. Militair gezien is dat fout. De heren hadden zich op de hoogte moeten stellen van de dagelijkse gang van zaken. De overste is natuurlijk bang dat Dwaas op een gegeven ogenblik te veel hooi op zijn vork neemt en dingen doet die niet door de beugel kunnen zoals mensen spoorloos laten verdwijnen, tot nu toe alleen slechte boeven, en kampongs afbranden. Hij mag officieel niet verhoren en zeker niet met een knuppel.   Een tijd lang hebben wij gevangenen meteen doorgestuurd naar de officiële instanties, zoals het hoort. Het gevolg was dat wij goede inlichtingen veel te laat kregen, of wij kwamen dezelfde boeven weer tegen omdat er zonder pak rammel niks uitkwam en er geen bewijzen tegen hen waren. Dat heeft geen zin. Door direct te verhoren, vaak ter plaatse waar ze gesnapt zijn heeft Klaas Dwaas meteen verscheidene kerels in de kraag kunnen pikken.   De gevangenen die hier afgerammeld worden, wat bittere noodzaak is, worden daarna pas doorgezonden. Lekt het uit dat wij hier eigen rechter spelen en zo’n boef vertelt bijvoorbeeld aan de MP hoe hij bij ons behandeld wordt dan heb je de poppen aan het dansen.   De officieren trekken hun schouders op en weten nergens van. De overste moet het zaakje maar weer zien te redden uit de handen van de MP. Als die kerels ergens lucht van hebben laten ze niet makkelijk los, wat hun taak ook is. Het geval B. is een mooie aanleiding om Dwaas eruit te wippen. Klaas is de bliksemafleider en moet er uit.   Onrechtvaardig op het eerste gezicht maar om erger te voorkomen is het te rechtvaardigen.   Hoeveel commandanten nemen géén risico voor hun mensen en geven alles meteen in handen van de MP en de krijgsraad. Wat een verhaal hè Nan, snap je er iets van? Ik weet dat het je interesseert omdat het mij, ons hier aangaat. K. heeft nu de inlichtingentaak in z’n mik geschoven gekregen. Hij moet nu in de eerste plaats proberen om Dwaas z’n spionnen over te nemen, wat heel moeilijk zal gaan. Dwaas had hier een magische klank. Hij ziet wat ik denk, dat soort dingen denkt men van hem. K. doe je best.   Niets voor mij Nannie. Als officieren geen verantwoording voor je dragen wil ik de kans niet lopen een half jaartje nor op te knappen. Bovendien ben ik er niet geschikt voor, ik ben de taal niet machtig en kan slecht een kerel half dood slaan. B. heeft 14 dagen streng gekregen en is zijn korporaalsstrepen kwijt. Die andere kerel die opgepakt was wordt ook overgeplaatst omdat die getrouwde schoft te veel tijd bij een meid in de kampong doorbracht. Veel erger dan wat B. op z’n kerfstok had, hij hield zijn eigen enige meisje er op na. Punt.   Bukanagara soms hele dagen in de wolken Ik weet niet wat ik moet schrijven, maar ik wil toch met je praten. Er is hier niets te beleven, een stille donkere dag. Gisteravond was ik naar een grammofoonavond met klassieke muziek in Soebang. De muziek was wel aardig maar werd door de rammelende grammofoon verkracht, hè wat een naar woord. Het zou werkelijk mooi zijn wanneer je deze muziek direct hoort in een concertzaal. Op de terugweg regende het en niemand had natuurlijk een regenjas meegenomen. De regentijd is weer begonnen, water met emmersvol. Bukanagara zit soms hele dagen in de wolken, wel fris maar vochtig.   Wat een herrie uit de cantine, even kijken. Een ware vliegenplaag, het was er niet te harden. De jongens stookten een vuurtje onder de lampen en vegen nu een emmer vol vliegjes bij elkaar. Het regende de hele middag, dan heb je vaak zwermen vliegjes om de lampen zweven. De cantine is op het terras.   Al het ongedierte komt op het licht aangevlogen. Je moet het zien, anders kun je je er geen voorstelling van maken hoe groot zo’n zwerm is. H. had weer een rare stunt. Hij slaapt met ltn. B. op een kamer. Deze ontving bezoek van P en T, ook de dames waren aanwezig. Toen het half elf was rekte H. zijn stoere lichaam en kleedde zich doodleuk bij de gasten op de kamer uit. Op een klein onderbroekje na, nakend en kroop zo onder de klamboe. B. razend natuurlijk, hij vroeg H-tje heb je dan gvd helemaal geen opvoeding genoten? Maar H. gaf geen asem meer.   Trouwpartij en fuifje Vandaag was ik bij de huwelijkse inzegening van de kapitein Burlage en zijn Toosje. Toosje zag er keurig, eenvoudig uit. De kapitein in gala-uniform. Ik heb er een paar foto’s van gemaakt.         Ik kon niet van harte meezingen tussen al die mensen die normaal zelden of nooit in een kerk komen. Dominee maakte er ook niet veel van, ik geloof dat hij het moeilijk had met z’n schipperen. De plechtigheid was wel mooi maar het raakte mij niet. Na de inzegening was er gelegenheid tot feliciteren. Er waren zo’n tien man van hier. Een paar glaasjes bier, een broodje kaas en meteen weer weg. Hij heeft 14 dagen verlof. Ik hoop dat ze gelukkig zijn en blijven.   Wat was onze dag dan oneindig veel heerlijker. Wij hebben toen gods nabijheid gevoeld. Ik bewaar iets in mijn hart van onze dag. Ik zie mijn heerlijk stralende bruid voor me, even knuffelen Kanneke en een tút. Ik ben bezig om een gezellige avond voor de kapitein in elkaar te draaien maar het vlot niet erg. De jongens hebben er weinig puf in.  

Was naar Soebang om wat versjes, voordrachten en voor het fuifje op te halen. Deze keer had ik er geen aardigheid in iets te maken. Ltn. K. bijnaam de kikker (regimentsdoel) is een genie op het gebied van stukjes, gedichten en versjes schrijven en gezellige avondjes organiseren. Heb hem gevraagd ook te komen en de algemene leiding te nemen. Het zal wel loslopen.   Verlangen naar weer een kindje, last of grote bron van vreugde Heb jij een drukke dag gehad? Ben je nog zo moe? Wat maakten onze hummels het je moeilijk met hun nachtelijk gebrul. Ik weet wat dat voor je betekent. Ik stond versteld dat je het volhield. De rakkers zetten alles op alles en moesten verliezen. Denk dat ze het weer lappen.   Pim en Zus jullie zijn stout. Heit vindt jullie niet lief wanneer jullie memmi plagen. Mag niet weer gebeuren hoor! Schat, koes ze toch even heel stevig van mij. Even mijn armen om je heen, je bent mijn dappere schat, dikke tút.   Natuurlijk waren ze de volgende ochtend vervelend, niet uitgeslapen. Jij kunt je dan beheersen. Ik ben wel eens bang dat ik ze te hard aan ga pakken of valt het wel wat mee?   Ik kan me nu misschien nog niet helemaal voorstellen hoe moeilijk het goed opvoeden van onze kinderen is. Maar jij hebt me al heel veel geleerd en ik moet straks nog veel meer leren. Ik kan mij goed voorstellen dat vier, vijf van die hummels veel vergen en wanneer het alleen aan de moeder wordt overgelaten zal ze het zeker zwaar hebben vooral wanneer het rakkers zijn met een eigen ikje. Maar dat is niet gods bedoeling van de schepping. Dan zou het een last zijn en het is bedoeld als grote bron van vreugde.   De zorgen van de vader liggen anders dan die van de moeder, zij heeft meer de directe zorgen, hij meer de algemene maar zo dat het een harmonieus samen zorgen is.   Jouw verlangen naar weer een kindje dat wij dan samen mogen verwachten zit heel diep. Hoeveel vaders generen zich voor hun zwangere vrouw.   Wanneer was mijn meiske voor mij het mooist? Ik zie je nog achter de deur staan toen ik thuiskwam van de militaire opleiding uit Engeland. Je had een blos en keek naar beneden, hoe zou mijn man het vinden? Ik bleef een moment staan, zo had ik mijn schat nog nooit gezien, het overweldigde mij. Ik moest je vragen mij aan te kijken. Onbeschrijflijk mooi was je met je dikke buik, ik kon er niet genoeg naar kijken. Hoe trots was ik op je, hoe trots liep ik naast je. Ik kan het je niet beter beschrijven net zomin jij het heerlijke wonderlijke moedergevoel kunt beschrijven.   Veel moderne vrouwen zijn bang voor hun figuur en dragen hun kindje als een last. Ze kunnen van dit eenvoudige volk een les leren. Hoe trots kan een jonge aanstaande moeder hier rond paraderen, ik word moeder!   Zo zal het straks weer zijn en dan samen. We vragen gods hulp niet alleen om onze kinderen in blijdschap te ontvangen maar ook om ze in blijdschap op te voeden.   Je had een heerlijke zondagmiddag samen met onze schatten. Fijn die krabbels van ze. Koes ze even van mij. Ukki weet nu ook al dat schrijven, brieven en heit bij elkaar horen. Nog even en zij komt ook met iets aandragen voor mij en weet dat er nog iets anders is dan alleen de foto van heit. Heerlijke schatten mem maar ook soms zo oervervelend dat je de een met de ander om de oren wil slaan.   Je had drie dagen geen post en maakte je ongerust. Alles is goed hoor!   Het grootste aantal terreurdaden sinds Renvilleovereenkomst, Hatta heeft heel wat te straffen Het is hier weer een donkere stille dag. We zullen straks wel weer een plensbui krijgen. Las in de krant dat Hatta van de Repoeblik een rede heeft gehouden over de toestand hier. Hij acht het noodzakelijk dat er op vriendschappelijke voet met de Nederlanders onderhandeld wordt. De vice-president Moh Hatta spoort de troepen langs de status quo – lijn aan de overeenkomst over de wapenstilstand niet te overtreden. Een ieder die zich aan de bestandsschendingen schuldig maakt wordt volgens de militaire wetten gestraft.   Vlak daaronder staat een bericht van de Dienst voor legercontacten waarin gemeld wordt dat in de week van 10 – 16 november het grootste aantal terreurdaden heeft plaatsgevonden sinds de Renville-overeenkomst. Hatta heeft heel wat te straffen.   Toch begint de Repoeblik zich minder sterk te voelen, de binnenlandse strijd verzwakt hen. Tezamen met de andere Indonesische staten (die in Nederlands gebied opgericht zijn) moeten wij ons streven richten op de onafhankelijkheid van heel Indonesië volgens Hatta.   Federale regering? Er staan belangrijke dingen te gebeuren, Hatta durft De eerste januari nadert. Die datum is ons houvast. De grootste schreeuwer kruipt een beetje in zijn schulp. Als de Federale regering in werking treedt, officieel vastgesteld op 1 januari maar vermoedelijk gebeurt het eerder, kunnen we wel eens grote veranderingen verwachten. Dan wordt het eindelijk óf een vlotte samenwerking óf militaire maatregelen tegen de Repoeblik.   Hatta ziet het aankomen en begint een toontje lager te zingen. Natuurlijk moet hij garanties geven de veiligheid en de rust in de Repoeblik te herstellen. Het is waanzin om te confereren met iemand die medezeggenschap wil hebben maar zijn eigen mensen niet onder controle heeft.   We wachten maar rustig af. Vast staat dat er binnenkort belangrijke dingen staan te gebeuren. Het eind van deze jarenlange toestand komt in zicht. Zo kan het niet langer doorgaan met het communisme, honger, ellende en paniekstemmingen in de Repoeblik. Volgens Hatta was het bezoek van minister Stikker nuttig. Ik heb zo het idee dat Stikker het een en ander over maatregelen gezegd heeft met ingang van de Federale regering.   Toch durft Hatta nog wel, hij verklaarde dat de Repoeblik weerstand zal bieden wanneer het wordt aangevallen. Nou die weerstand kennen we nog van de vorige actie, een paar schoten in de lucht en hard rennen. Aan het slot van de rede sloeg de premier zich op de borst, ik stel mij dat zo voor Nan, hij verklaarde: onze strijd is echter nog niet beëindigd maar wij voeren hem eerlijk!!!??   De algemene gedachte is dat per 1 januari de Repoeblik de laatste poging zal doen om in Nederlands gebied de boel op stelten te zetten. Dat zal wel wat meevallen, misschien hier en daar een boom over de weg, een versperde brug, wat beschietingen. Het zal niet baten, wij houden er rekening mee, wij hebben die geintjes eerder gehad met nieuwjaar zie blog 65. In ons gebied zullen ze zich wel koest houden, hoogstens een plundering in het grensgebied.   Een innige zoen, wij houden goede moed!   De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag, wij kunnen haast niet meer Een lange onderbreking schat, voetbal tegen P en T, aardige wedstrijd 2-2. Ik ga nu eerst naar de kerk.   Bij terugkomst twee heerlijke brieven van jou, een stevige omhelzing daarvoor. Door jouw schrijven was ik even thuis bij mijn vrouw en onze kleine schatten.   Hoewel ik mij de laatste tijd weinig om god bekommer was het een goede preek. God regeert en niet de grootmachten waarvan wij denken dat wij daarvan én van onze regering, de dupe zijn. Wij denken dat de duivel de scepter zwaait over onze sombere wereld, hoe god regeert begrijpen wij niet. Hoe hij deze wereld en ons nog kan liefhebben begrijpen wij niet. Alleen om Christus wil die de overwinnaar zal worden en al is. Even voel je dat het zo is, dat het goed is maar lang duurt het niet, we zitten dan weer midden in de misère. Het was een goede dag. Ook voor jou?   Ik zit alleen. De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag. Volgens inlichtingen zou er vannacht een bende door ons gebied trekken richting Poerwakarta. Gelukkig is het nu droog want het valt niet mee om uren in natte kleren te liggen wachten.   Nu weer verder met je brieven. Bid je niet meer? Ik ook niet, ja nog wel maar dat kun je geen bidden noemen. Ik wil het nu samen met jou doen maar het wil niet schat. Voor het houden van dagsluiting heb ik geen moed meer. Vandaag gingen we maar met z’n vijven naar de kerk. Ik kreeg een brief van Ds. v.d. Berg van thuis. Hij had het ook over uitdragen onder de mannen maar wat breng ik daarvan terecht?   Fijn dat je mij alles weer schreef. Wij kunnen haast niet meer, alles is nog onzeker en de onrust neemt toe. Zullen we god maar weer vragen om nieuwe moed en kracht? Even ontsnappen meiske, even een partijtje pingpong.   Deze tijd heeft ons zoveel geleerd Alles lijkt ons straks zo onbeschrijflijk heerlijk en zo zal het ook zijn. Maar misschien toch anders dan wij nu denken. Ja, we hadden het heerlijk. Toch denk ook ik vaak zo wil ik het niet meer. We waren gelukkig maar ik stond veel te ver van mij vrouw vandaan. Zo kan het straks niet meer. Deze tijd heeft ons zoveel geleerd. Jij hebt mij zo oneindig diep in je ziel laten kijken.   We zijn veel dichter bij elkaar gekomen. Toen was het vaak een soort roes met alles wat ons moeilijk was wegschuiven en uitstellen. Ons leven was niet zoals het zijn moest. Dat zal het straks ook niet zijn want we begaan altijd fouten. We weten nu dat leven niet alleen geluk en vreugde is maar ook vaak moeilijk en zwaar is. Ook straks komen er naast ons grote geluk zorgen en misschien verdriet.   Toen hadden we meer ieder onze eigen zorgen schat. Nu hebben we ze meer samen omdat wij veel inniger en dieper bij elkaar zijn. Straks kunnen we door onze onverbrekelijke sterke band onze liefde nog inniger genieten maar ook zorgen en moeilijkheden aanpakken en samen overwinnen. We hebben een beetje levenswijsheid opgedaan lieveling en komen straks beter beslagen ten ijs.   Emigreren? Ontvluchten? Over jouw ernstige vraag of ik graag zou emigreren heb ik lang nagedacht. Nee ik ben niet bang voor je verwijten over de laatste twee jaar en ook niet voor straks. Omdat je in je hart mij nog nooit iets in deze dingen verweten hebt en ook nooit zal doen. Oe hoe moet ik je alles schrijven wat ik zelf niet weet? Ik probeer het.   Ja, als ik denk aan onze kinderen, ons overbevolkte landje, bekrompenheid, corruptie, werkeloosheid over 10 – 20 jaar. De dreiging van een nieuwe oorlog die in die periode komen moet, kunnen we dat ontvluchten? Nee want dan is de hele wereld in oorlog. Het enige verschil kan zijn dat ons landje al platgetrapt is, wij en onze kinderen nog leven, hoewel wij dan als ik nog niet te oud ben en Wim niet te jong, mee zullen vechten onder een andere vlag maar met hetzelfde doel. Daarom mogen we niet emigreren, het zou een laffe vlucht zijn.   Nee, ik heb mijn land lief Jank. Het liefst zou ik blijven, niet alleen om jou maar ook voor mijzelf. Het liefst zou ik alles aan jou geven, aan ons huisgezin maar samen ook ons land weer helpen opbouwen. Ik weet hoe zwaar het je zou vallen om je moeder alleen te laten. Ik weet dat jij ook alles voor mij zou doen, ik wil alles voor jou doen, voor onze kinderen. Voor de latere toekomst.   Ja, laat ons ook gaan en opnieuw beginnen. Voor mijn lievelingen.   Nee, laat ons blijven en zoeken naar een toekomst voor ons en onze kinderen.   Mogen we weggaan? Mogen we blijven? Zoooo moeilijk.   Al zou ik om verschillende redenen willen emigreren, er zijn voor ons weinig mogelijkheden omdat alleen boeren in aanmerking komen. Voor vakmensen houdt het buitenland de grenzen gesloten, behalve Canada en Amerika die met borgstelling van een jaar door vrienden of familie nog emigranten toelaten. Bovendien vraag ik mij af mag ik mijn gezin na deze zware periode opnieuw blootstellen aan onzekerheid en risico?   Ik wil mijn leven wijden aan mijn gezin en mijn wens en verlangen is alles voor jou te doen wat in mijn vermogen ligt en aan al jouw wensen en verlangens te voldoen. De eerste jaren zal er volop werk zijn en kunnen we leven zoals we dat gedacht hebben, heerlijk samen! Over 15 jaar begint pas de eigen toekomst van onze kinderen, dan zorgen niet wij alleen meer maar krijgen zij hun eigen zorgen en zoeken zij hun eigen weg. Is er voor hen een toekomst? Wij weten het niet. Wij kunnen er nu nog niet over beslissen. Straks wanneer we er werkelijk voor staan gaat het misschien beter.   Dreigende werkeloosheid? Wordt er nu al over dreigende werkeloosheid geschreven? Als de gedemobiliseerden maar aan willen pakken. Voor mensen met een goede wil en een stel poten aan het lijf is er geen werkeloosheid. De naoorlogse mens is niet snel tevreden schat. Dat zien we in Amerika waar de doorsnee arbeider als een koning leeft maar waar stakingen schering en inslag zijn om nog meer geld met minder werk te verdienen.   Ben ik straks gauw tevreden? Nee ik dat geloof ik niet. ‘Vooruit komen’ in de wereld is nog steeds een ideaal maar ik geloof toch niet dat ik hoger grijpen wil dan ik kan. Een rijk mens is niet automatisch een  gelukkig mens schat maar een tevreden mens wel.   Tien meisjes uit Bandoeng van de VHK, wat moeten we hier met wijven, verkampongd stel Met de kapitein en Toosje naar Bandoeng om voor de pas gehuwden een cadeautje te kopen. De kapitein trakteerde op koffie met slagroom, mmm. Had f 70,- mee, een heel bedrag maar je koopt er weinig voor. Toosje zocht een zware tinnen pot uit, zowel vaas als melkkan en door het gewicht een goed wapen om de kapitein naar het hoofd te gooien, de deuken kunnen er weer uitgeklopt worden. Wilde voor jou ook iets kopen maar voor f 20 – 30 – 40,-  verder is te duur en wat goedkoper is, het is rommel. Bij de welfare hebben we een band losgekregen voor de feestavond.   Wilde tien meisjes uit Bandoeng van de VHK vragen voor de feestavond. De ltn. vond het een goed idee. We peilden de stemming van de jongens. De helft voelt er niets voor. Wat moeten we hier met wijven. De hufters, als ze eerlijk geweest waren hadden ze gezegd wij zijn zo verkampongd, wij voelen ons niet meer thuis bij een net Hollands meisje.   Juist zo’n stel kerels kan de hele avond bederven. We doen het niet, ik durf het niet aan. Halen we er meisjes bij dan moeten we in de eerste plaats zorgen dat zij een gezellige avond hebben. Het zou aardig geweest zijn, het programma een beetje afwisselen met een dansje. Het schijnt niet mogelijk te zijn dat 40 kerels tien tot vijftien meisjes een gezellige avond bezorgen en zelf ook nog plezier hebben. Het zou goed zijn wanneer ze eens even een ander gezicht zagen, even door een praatje, een dansje uit de sleurstemming komen. Laat maar, het kan me niks verdommen, laat ze dan maar. Diezelfde hufters krijg ik natuurlijk ook niet warm om een voordracht of een stukje te doen. Wel willen ze profiteren, vreten en zuipen, pret maken en bekritiseren wat anderen voor hen organiseren. Ik maak me kwaad en ik zie er weer tegenop. Gelukkig zijn er anderen die alle medewerking geven. Heb de hele avond zitten kletsen op de kamers. Ik nodig P en T uit. Verder alles weer op dezelfde manier als altijd. Even jou knuffelen.   De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen Het is hier rustig al broeit er wel wat, net als vorig jaar rond deze tijd. De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen. Net buiten ons gebied hebben ze een kleine bende verrast en opgeruimd. De buit bestond uit zeven geweren, 300 patronen. Onze inlichtingendienst loopt nu weer goed. Klaas Dwaas is vervangen door korporaal C. Lang zo handig niet maar hij komt er al aardig in.   Hygiënische inspectie, koelis aan het werk i.p.v. gevangenen We hadden kampinspectie van de hygiënische dienst.  Alles was in orde, alleen wat opmerkingen over een paar afvalputten die niet volgens de voorschriften waren. Heb een paar koelies aan het werk gezet. De sloebers hadden er weinig puf in omdat dergelijke karweitjes de laatste tijd door gevangenen werden gedaan en zij een beetje de opper speelden die toezicht hield. De gevangenen zijn doorgestuurd en nu moeten de luilakken het zelf weer opknappen. Heb even gemopperd en het draaide weer. Regelmatig even controleren want ze proberen zo weinig mogelijk te doen voor hun geld en het vele eten dat ze hier krijgen.   Lullige karweitjes Mijn dag was wel goed maar het is eentonig. Het komt door de regen. Binnen zitten. Weer een druilerige dag, dat werkt op je. Laat de zon maar weer op mijn kanis schijnen. Ik kan niet stilzitten, heb rust nog duur als ik niks te doen heb en die lullige karweitjes van de laatste tijd bevredigen mij niet. Morgen komt er verf voor de pantserwagen, die ga ik samen met de chauffeur opknappen.   Weer een nieuwe broek en twee paar sokken van de foerier gekregen. Had ook nog een paar schoenen te goed maar mijn maat was er niet. Heb een paar in reparatie en nog een stel bakbeesten over waar ik nog wel een half jaartje op door kan tippelen.   Tot het houden van dagsluiting kom ik maar niet. Dat dit mij dwars zit is een goed teken. God is onze verre goede vriend die helpt in nood. God laat ons nog niet los maar wanneer wij het zover laten komen is het vele malen erger dan voor mensen die nooit rekening met hem hebben gehouden.   Een paar dagen maar na de hygiënische inspectie stortte onze poepdoos in. Nu moet er een nieuwe komen. Eerst een grote diepe put graven en daar weer een gevalletje bovenop bouwen. Geen fris verhaal hè?   Heb twee tennisrackets gerepareerd, heb ze met lijm en touw omwikkeld. We gebruiken ze voor pluimballen, een tussenvorm van tennis en tafeltennis. We hebben er maar twee en nieuwe worden niet verstrekt dus moeten we zuinig doen.   Jouw heerlijke brieven hebben mij weer opgekikkerd. Stevige knuffel en zoen, koes ook onze mollen even. K. is gelukkig weer terug van zijn dienstverlof. Hij kan soms een beetje gemaakt doen maar hij is een vrolijke kwast en goed gebekt, brengt weer wat leven in de brouwerij.   Vijf nieuwelingen, aardig geintje, soldatenhumor Er was hier een aardig geintje. We hebben vijf nieuwelingen die hier leren chaufferen. Ze zijn gewoon tussen de jongens op de kamers ingedeeld. Om 17.00 uur appel. Onze kerels wilden laten zien wat ze hier al kunnen maken. De vijf kerels bleven stomweg binnen toen er voor appèl gebeld werd. Het was de ‘knijp’ tegenover de nieuwelingen om binnen te blijven. Nu staan ze allemaal op strafwacht. Een lolletje kunnen we best verdragen maar tegenover kersverse jongens uit Holland mogen we ons niet in de hoek laten drukken. Ze lappen het niet weer. Toch echte soldatenhumor. Ze voelden dat ze fout zaten en hadden er ook niets op tegen daarvoor een wachtje op te knappen.   Tranen drogen met natte luier Alles is goed, ik ben gelukkig en gezond. Jij was het ook Nan, nu nog? Fijn zo’n wandeling met onze schatten memmi. Jij genoot volop en onze kinderen niet minder. Vooral Pim die alle dingen nu werkelijk begint te zien. Ons baasje is opmerkzaam en heeft gevoel voor schoonheid. Het gebeurt niet vaak dat een kind van nog geen drie jaar zegt dat de lucht zo mooi is. Hoe heerlijk moet jij onze schat kunnen vertellen over alles wat hij ziet.   Toen kleine Zuske voelde dat jij verdriet had probeerde zij jouw tranen af te drogen met haar nat geplaste luier. Het ontroerde me, ik zie jullie voor me. Hoe oneindig goed is het van god dat hij ons zulke schatten van kinderen schenkt. Koes ze even van mij en vertel dat ik straks ook mee wandelen ga en wij hen samen vertellen over al het mooie dat er te zien is. Nan wat wordt dat mooi!!!   De wereld schreeuwt om Indische producten, de wereld holt naar z’n einde? Heb in de krant zitten neuzen. Ons Indiëruzietje speelt momenteel geen grote rol op het wereldtoneel. Aller ogen zijn gericht op China en Palestina. Best mogelijk dat de rode druk invloed heeft op de Indië kwestie. Toch is het ook voor de wereld van belang dat hier de rust zo snel mogelijk herstelt. Amerika begint dat ook in te zien. De wereld schreeuwt om Indische producten. De Repoeblik blaast nu nog hoog van de toren maar binnenkort zullen ze wel een toontje lager zingen. We komen dichterbij Nan.   De mens wikt maar god beschikt. Het lijkt zo onwaarschijnlijk dat hij deze wereld nog regeert. Het is net of de duivel aan het roer zit. De wereldgroten die de wereld willen verbeteren beginnen altijd aan de verkeerde kant. Zolang ze de schepper niet om raad vragen mislukt alles. Welke wereldmachten houden daar nog rekening mee? Nederland misschien, nog maar een beetje, bitter weinig.   Nee rooskleurig lijkt het vaak niet met deze wereld waar ook wij ons zo graag aan vastklemmen. De wereld holt naar zijn einde en wij hollen mee. Naar hetzelfde einddoel? Gelukkig weten wij de weg en het ligt aan ons of wij die bewandelen. Ook daar komt bitter weinig van terecht.   Als je er bij stilstaat wat is het een oneindig groot wonder dat deze wereld nog draait. Als ik god was. Nee dat mag niet. Hoe groot is zijn genade voor deze aarde? Iedere dag laat hij de zon schijnen op goeden en bozen. Ben ik aan het preken schat? Ik geloof het wel. Ik weet heel goed hoe het moet snoes maar ik breng er ook niets van terecht.   Bijna eind van de maand en eind van dit jaar Een innige knuffel. Hoe heb jij het vandaag. Weer moed voor de nieuwe week? Het wordt steeds moeilijker maar we komen ook steeds dichterbij hoor. Deze maand is bijna om en dan de laatste van dit jaar. De moeilijkste, een maand van fijne herinneringen, onze ontwakende liefde op de ijstochtjes, onze verloving, St. Nicolaas, kerstdagen, fijne huiselijkheid en nog zoveel meer. Toch kan het nu ook weer een goede maand worden. Het verlangen is groot maar toch, hoe rijk zijn wij met onze liefde, onze hoop straks weer samen te zijn, hoe goed is god voor ons.   Ga jij Sinterklaas met onze hummels vieren? Pim kan al best zijn verstopte cadeautje zoeken. Mijn pakje voor jou heb ik eindelijk klaar. Ik wil het graag voor de kerst over hebben maar dat lukt natuurlijk niet.   Vanmorgen heeft B. een kleine patrouille gelopen. De majoor krijgt weer een patrouillerapport en is weer tevreden. Een heel stel jongens is naar Soebang voor een cabaretvoorstelling. De rest doet een dutje, schrijft, pingpongt, leest, eeuwig ouwehoeren.   Ruzie met moeder, wanhoop, ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen Net je brief gelezen, ik verlangde er weer zo naar. Mijn innige dank. Alles heb je mij geschreven, je ruzie met moeder, alles wat er in wanhoop in je raasde. Het deed me pijn liefste en toch ben ik blij dat ik alles weet. Oe wyfke wat mat ik dy skriuwe? (wat moet ik je schrijven?) Hoe kan ik je helpen? Nu wil het niet Nan. Straks ga ik verder wanneer alles rustig is. Ik moet eerst denken. Heb jou diep aangekeken. Is mijn Jank dezelfde niet meer? Goddank ja, ik weet het en heb jouw oneindige liefde ook hierin gevoeld. Ik moet nu eerst je brief weer overlezen en denken. Ik schrijf een brief aan jou en moeder tegelijk en laat het aan jou over of je hem aan haar laat lezen. Ik weet niet meer, eerst nadenken anders raak ook ik nog mijn kop kwijt. Tot straks lieveling.   Zondagnacht   Lieve Jank en moeder,   Vader zou gezegd hebben ‘Jimme matte sa net’ (jullie moeten zó niet met elkaar omgaan). Ik mag dat niet zeggen, wel tegen jou Jank maar niet tegen moeder omdat ik daar het recht niet toe heb. Jank en ik hebben geen geheimen voor elkaar dus weet ik alles wat er gebeurd en gezegd is.   Ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen. Jullie verwijten aan mij doen pijn maar ik kan ze verwerken omdat ik weet dat jullie, ondanks alles wat ik gedaan heb, mij toch blijven liefhebben. Ik wil het niet over mijzelf hebben maar proberen om Gouden Harten te verzoenen. Jullie hebben elkaar zó lief!!! Jullie kunnen eigenlijk geen dag zonder elkaar!!! ‘Jimme matte sa net’ vooral in deze moeilijke tijd waar ik de oorzaak van ben. Nu missen we vader z’n rustige stem, ik ook. Vader had mij ook lief.   Janke, denk jij aan vader’s woorden voordat je er alles uit flapt, al worden je dingen verweten die niet waar zijn en je pijn doen? Denk ook aan moeders grote verdriet Jank.   Wij hebben elkaar zo lief moeder, kunt u zich indenken wat mijn vrouw moet missen? U weet hoe zeer het doet wanneer er iets gezegd wordt over de man die u liefheeft. Zou u één verkeerd woord over hem kunnen verdragen zonder razend te worden en voor hem in de bres te springen? Jank is net als u moeder!!!   Denk niet dat zij bij mij geklaagd heeft. Ze heeft alles geschreven zoals het gebeurd is, eerlijk zoals mijn vrouw is.   Ik kan u moeder en Jank niets verwijten. Ik ben de oorzaak dat jullie, die elkaar zo lief hebt, steeds weer met die liefhebbende harten tegen elkaar botsen. God zal oordelen of ik goed of kwaad gedaan heb door weg te gaan.   U moeder ziet Janke’s verdriet, u kunt dat naast uw eigen verdriet niet verwerken en verwijt mij alles waarop Jank met haar grote liefde voor mij vlam vat en het ook niet meer verwerken kan. Met als gevolg dat jullie elkaar pijnlijke verwijten naar het hoofd slingeren waar jullie beiden later altijd spijt van hebben.   Alleen vaders woorden kunnen helpen want ook hij wist dat het bijna altijd voortkwam uit zorg en liefde voor elkaar. Praat weer met elkaar, over alles, dan komt er meer begrip. Geef elkaar een hartelijke zoen.   Ik ga nu gerust slapen en dank god voor alles.   Onze schatten drogen je tranen met je schort Maandagavond. Ja toch! liefste schat, een brief, daar heb ik op gewacht. Famke, eerst een alleszeggende zoen. Ik wist dat mijn famke weer terugkwam. Ik ben even razend geweest, net zoals jij, maar dat was maar een ogenblik. Ik heb alles begrepen. Zat diep in de put maar nu is alles weer heerlijk goed. Wat me zo goed deed was dat onze lieve kleine schatten met jouw schort aankwamen om je tranen te drogen. Heb daar god voor gedankt.   Heb je jouw brief ook aan moeder laten lezen, er stond niets verkeerds in. Het heeft haar ook tot nadenken gestemd. Je schreef dat ik niet aan moeder moest schrijven. Gelukkig is alles weer goed tussen jullie. Ik schreef aan jullie samen om te proberen jullie te helpen, ik wist niet wat ik anders kon doen. Hoop zo dat het helpt Nanneke. Over die brief schrijf ik niet Nan, je weet alles, laat dat je genoeg zijn. Geef mij eerst een tút!   Nacht lievelingen!

 

 

 

 

Mijn vader beantwoordt mijn vraag of hij de strakharde man wordt 

De vraag of mijn vader de strakharde man werd door de guerrillaoorlog in Indië beantwoordt hij zelf in november 1948: ik ben harder geworden en maak vaak korte metten.

 

In blog 67 benoemde ik dat ik mij op het verkeerde been liet zetten door de dagelijkse verhalen van mijn vader. Ik zag zijn taalgebruik verruwen, zijn opmerkingen en zijn gedrag soms ook maar was nog niet gealarmeerd.

Ik kan het immers ook niet vergelijken. Ik ken hem als de harde, strenge vader van ver na de tijd waarin hij wellicht zo werd.

Het buurmeisje dat vaak bij ons over de vloer kwam was net als wij ook bang voor hem. Een van de neven noemt mijn vader een wrede man waar hij toch veel van houdt. Dat dubbele. Dat zegt iets. (more…)