punTaal

scherp in formuleren

Hilma Bruinsma

punTaal staat voor:

scherp formuleren en strak in aanpak. Heldere taal en een directe benadering vormen de basis voor kernachtige resultaten.

 

punTaal is de noemer waaronder ik vanaf 2011 mijn eigen boeken uitgeef en literair actief ben. Op beide fronten gaan beschouwing en analyse vooraf aan passende actie. Filosofie: het leven is te mooi en te kort om tijd en energie te verspillen aan half werk.

Taboe in het theemeubel

Keerkring of rondwaren in tijd

Tijd Terug

Hilma Bruinsma

schrijver, dichter, eigenaar punTaal

31 March, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 86: Nieuwe politionele actie? Deviezensmokkel, eigen rechter spelen, doofpot, Federale regering, ruzie en wanhoop (tweede helft november 1948)

 

Bukanagara, regentijd

Nieuwe actie? Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen

Schattebout, even een innige tút, koes Wim en Betteke even van mij. Hoe is het vandaag? Heb je het druk of heb je geen puf zoals ik vandaag? Alles goed? Het regent hier pijpenstelen en bijna iedereen  ligt in zijn nest.

 

Gister een flinke patrouille gelopen. Nu het regelmatig regent wordt er overal weer druk op de sawa’s gewerkt. De kalis worden dieper en stromen sneller. Lekker om daar met schoenen en al doorheen te ploeteren. Het nadeel is dat je benen loodzwaar worden van al dat water.

 

’s Avonds gelezen, tijdschriften en kranten. Het Indiënieuws is nog niet veel bijzonders. Toch geloof ik dat het Amerika begint te vervelen. Minister Stikker is weer halsoverkop terug naar Holland om besprekingen te houden.

De bedoeling is om zo vlug mogelijk de Federale regering, gemeenschappelijk Nederlands en Indisch, in elkaar te stampen en dan de Repoeblik aan te pakken. Zo gaat het niet langer.

 

Ik verwacht een ultimatum van als je nu niet uitscheidt krijg je op je donder. De Repoeblik is niet tegen het communisme opgewassen en ziet geen kans de rust in eigen gebied te herstellen. Wat gaan we nu doen. Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen?

Wanneer het goed wordt aangepakt is het laatste nog steeds de beste en de snelste oplossing.

 

Toch geloof ik niet dat we een nieuwe actie krijgen maar dat de Repoeblik door buitenlandse druk van vooral Amerika, aan de Federale Nederlands-Indische regering zal toegeven. Nog vrij vaag hè. We moeten weer afwachten. (Verloop van onderhandelingen door de vele jaren, lees hier meer over)

 

Komt het spoedig tot een vreedzame oplossing dan is er een grote kans dat wij begin 49 vlot gedemobiliseerd worden. Dat betekent alles voor ons liefste.

 

Is deze tijd achteraf goed voor ons? Het had niet gehoeven. Ik kan er niet over schrijven

Of deze tijd later achteraf goed voor ons zal blijken te zijn kunnen wij nu nog niet weten. Jij blijft nu nog steeds terug tasten schat. Het had niet gehoeven. Veel schrijf ik daar niet over want dan kan ik niet tegen je op. Ik zit dan muurvast, moet je gelijk geven en ik kan mij niet verdedigen. Ik kan er niet over schrijven lieveling. Het is zo moeilijk.

 

Ik moet nog iets vasthouden dat het toch goed is geweest anders is het niet vol te houden. Ik heb jou niets te vergeven maar jij mij oneindig veel, wat je allang gedaan hebt en nog steeds weer opnieuw doet.

Misschien kunnen we er straks over praten. Ik heb je zo oneindig lief!!! Geve god dat alles goed mag zijn.

 

Het akelige geval met het uniform, deviezen smokkel, doofpot

Het akelige geval, zie blog 85 met korporaal B. Als je in de stront roert gaat het nog erger stinken zeggen we hier. B. moest natuurlijk verklaren hoe hij aan het geld gekomen was dat zijn meisje de hele tijd opslokte. Hij heeft van meerdere jongens geleend. Het bleek dat hij met deviezensmokkel bijlapte. Meerdere jongens kregen Nederlands geld van thuis toegestuurd wat hier tegen een hogere prijs werd verhandeld. Zo sleepte het ene geval het andere mee.

Deviezensmokkel wordt voor de krijgsraad zwaar gestraft. Maar de overste stopt het geval vrij zeker in de doofpot.

De jongen die eerst ook in arrest was heeft er niets mee te maken maar hij wist wel van het uniformdealtje. Hij had volgens de overste B. zelf moeten dwingen de koop ongedaan te maken zodat dit alles niet was voorgevallen.

 

Klaas Dwaas kwam prompt achter de verkoop van het uniform en ving het pakje meteen weer op van de koper, een Indonesiër. Er was een papiertje bij, het handschrift kwam overeen met dat van B.

Klaas Dwaas zat met het geval in z’n maag, wilde B. niet verraden en vertelde het aan de opper. Die durfde ook de verantwoordelijkheid niet te nemen het meteen in de doofpot te drukken en ging ermee naar de kapitein. Die er wel werk van maakte.

 

De overste verweet Klaas Dwaas dat hij niet collegiaal gehandeld had en niet meteen naar de opper had moeten gaan. Hij had op eigen houtje B. in de kraag moeten pikken en zeggen pakje terug, geld terug. Soedah.

Het gevolg is dat Klaas Dwaas naar de C-batterij is overgeplaatst.

Dwaas heeft hier goed werk verricht. Zo goed zelfs dat hij veel beter wist wat er in ons gebied gaande was dan de stommeriken van een officieren zoals de Kale, kapitein B. en ltn. M. Die kerels hebben op hun donder gehad van de overste omdat zij onderdeden bij de eerste de beste 1e klas soldaat, die veel beter wist wat er aan de hand is dan zij bij elkaar.

 

Eigen rechter spelen, uit handen van de MP, ik kan slecht een kerel half dood slaan

Het lijkt alsof ik de overste slecht wil laten overkomen. Hij is een prachtkerel en heeft al heel wat jongens van ons regiment uit handen van de MP (militaire politie) gehouden. Hij moet tijdens een officierenvergadering gezegd hebben wel verd…. draait alles bij jullie op de inlichtingendienst, te weten op de kennis van Klaas Dwaas en nog een soldaat van de staf. De officieren konden totaal geen informatie geven over de toestand.

Dwaas deed veel op eigen houtje waar de kapitein en de majoor niets van wisten omdat ze het wel goed en makkelijk vonden. Militair gezien is dat fout. De heren hadden zich op de hoogte moeten stellen van de dagelijkse gang van zaken.

De overste is natuurlijk bang dat Dwaas op een gegeven ogenblik te veel hooi op zijn vork neemt en dingen doet die niet door de beugel kunnen zoals mensen spoorloos laten verdwijnen, tot nu toe alleen slechte boeven, en kampongs afbranden. Hij mag officieel niet verhoren en zeker niet met een knuppel.

 

Een tijd lang hebben wij gevangenen meteen doorgestuurd naar de officiële instanties, zoals het hoort.

Het gevolg was dat wij goede inlichtingen veel te laat kregen, of wij kwamen dezelfde boeven weer tegen omdat er zonder pak rammel niks uitkwam en er geen bewijzen tegen hen waren. Dat heeft geen zin. Door direct te verhoren, vaak ter plaatse waar ze gesnapt zijn heeft Klaas Dwaas meteen verscheidene kerels in de kraag kunnen pikken.

 

De gevangenen die hier afgerammeld worden, wat bittere noodzaak is, worden daarna pas doorgezonden. Lekt het uit dat wij hier eigen rechter spelen en zo’n boef vertelt bijvoorbeeld aan de MP hoe hij bij ons behandeld wordt dan heb je de poppen aan het dansen.

 

De officieren trekken hun schouders op en weten nergens van. De overste moet het zaakje maar weer zien te redden uit de handen van de MP. Als die kerels ergens lucht van hebben laten ze niet makkelijk los, wat hun taak ook is.

Het geval B. is een mooie aanleiding om Dwaas eruit te wippen. Klaas is de bliksemafleider en moet er uit.

 

Onrechtvaardig op het eerste gezicht maar om erger te voorkomen is het te rechtvaardigen.

 

Hoeveel commandanten nemen géén risico voor hun mensen en geven alles meteen in handen van de MP en de krijgsraad.

Wat een verhaal hè Nan, snap je er iets van? Ik weet dat het je interesseert omdat het mij, ons hier aangaat.

K. heeft nu de inlichtingentaak in z’n mik geschoven gekregen. Hij moet nu in de eerste plaats proberen om Dwaas z’n spionnen over te nemen, wat heel moeilijk zal gaan. Dwaas had hier een magische klank. Hij ziet wat ik denk, dat soort dingen denkt men van hem.
K. doe je best.

 

Niets voor mij Nannie. Als officieren geen verantwoording voor je dragen wil ik de kans niet lopen een half jaartje nor op te knappen. Bovendien ben ik er niet geschikt voor, ik ben de taal niet machtig en kan slecht een kerel half dood slaan.

B. heeft 14 dagen streng gekregen en is zijn korporaalsstrepen kwijt. Die andere kerel die opgepakt was wordt ook overgeplaatst omdat die getrouwde schoft te veel tijd bij een meid in de kampong doorbracht. Veel erger dan wat B. op z’n kerfstok had, hij hield zijn eigen enige meisje er op na. Punt.

 

Bukanagara soms hele dagen in de wolken

Ik weet niet wat ik moet schrijven, maar ik wil toch met je praten. Er is hier niets te beleven, een stille donkere dag.

Gisteravond was ik naar een grammofoonavond met klassieke muziek in Soebang. De muziek was wel aardig maar werd door de rammelende grammofoon verkracht, hè wat een naar woord.

Het zou werkelijk mooi zijn wanneer je deze muziek direct hoort in een concertzaal. Op de terugweg regende het en niemand had natuurlijk een regenjas meegenomen. De regentijd is weer begonnen, water met emmersvol.

Bukanagara zit soms hele dagen in de wolken, wel fris maar vochtig.

 

Wat een herrie uit de cantine, even kijken. Een ware vliegenplaag, het was er niet te harden. De jongens stookten een vuurtje onder de lampen en vegen nu een emmer vol vliegjes bij elkaar. Het regende de hele middag, dan heb je vaak zwermen vliegjes om de lampen zweven. De cantine is op het terras.

 

Al het ongedierte komt op het licht aangevlogen. Je moet het zien, anders kun je je er geen voorstelling van maken hoe groot zo’n zwerm is.

H. had weer een rare stunt. Hij slaapt met ltn. B. op een kamer. Deze ontving bezoek van P en T, ook de dames waren aanwezig. Toen het half elf was rekte H. zijn stoere lichaam en kleedde zich doodleuk bij de gasten op de kamer uit. Op een klein onderbroekje na, nakend en kroop zo onder de klamboe.

B. razend natuurlijk, hij vroeg H-tje heb je dan gvd helemaal geen opvoeding genoten? Maar H. gaf geen asem meer.

 

Trouwpartij en fuifje

Vandaag was ik bij de huwelijkse inzegening van de kapitein Burlage en zijn Toosje. Toosje zag er keurig, eenvoudig uit. De kapitein in gala-uniform. Ik heb er een paar foto’s van gemaakt.

 

 

 

 

Ik kon niet van harte meezingen tussen al die mensen die normaal zelden of nooit in een kerk komen. Dominee maakte er ook niet veel van, ik geloof dat hij het moeilijk had met z’n schipperen.

De plechtigheid was wel mooi maar het raakte mij niet.

Na de inzegening was er gelegenheid tot feliciteren. Er waren zo’n tien man van hier. Een paar glaasjes bier, een broodje kaas en meteen weer weg. Hij heeft 14 dagen verlof. Ik hoop dat ze gelukkig zijn en blijven.

 

Wat was onze dag dan oneindig veel heerlijker. Wij hebben toen gods nabijheid gevoeld. Ik bewaar iets in mijn hart van onze dag.

Ik zie mijn heerlijk stralende bruid voor me, even knuffelen Kanneke en een tút.

Ik ben bezig om een gezellige avond voor de kapitein in elkaar te draaien maar het vlot niet erg. De jongens hebben er weinig puf in.

 

Is dit de foto van het bruidspaar, kan bijna niet anders. De naam op de jeep klopt niet, lijkt mij dat mijn vader die even aangepast had, of heet die jeep gewoon zo?

Was naar Soebang om wat versjes, voordrachten en voor het fuifje op te halen. Deze keer had ik er geen aardigheid in iets te maken. Ltn. K. bijnaam de kikker (regimentsdoel) is een genie op het gebied van stukjes, gedichten en versjes schrijven en gezellige avondjes organiseren. Heb hem gevraagd ook te komen en de algemene leiding te nemen. Het zal wel loslopen.

 

Verlangen naar weer een kindje, last of grote bron van vreugde

Heb jij een drukke dag gehad? Ben je nog zo moe?

Wat maakten onze hummels het je moeilijk met hun nachtelijk gebrul. Ik weet wat dat voor je betekent. Ik stond versteld dat je het volhield. De rakkers zetten alles op alles en moesten verliezen. Denk dat ze het weer lappen.

 

Pim en Zus jullie zijn stout. Heit vindt jullie niet lief wanneer jullie memmi plagen. Mag niet weer gebeuren hoor! Schat, koes ze toch even heel stevig van mij.

Even mijn armen om je heen, je bent mijn dappere schat, dikke tút.

 

Natuurlijk waren ze de volgende ochtend vervelend, niet uitgeslapen. Jij kunt je dan beheersen. Ik ben wel eens bang dat ik ze te hard aan ga pakken of valt het wel wat mee?

 

Ik kan me nu misschien nog niet helemaal voorstellen hoe moeilijk het goed opvoeden van onze kinderen is. Maar jij hebt me al heel veel geleerd en ik moet straks nog veel meer leren. Ik kan mij goed voorstellen dat vier, vijf van die hummels veel vergen en wanneer het alleen aan de moeder wordt overgelaten zal ze het zeker zwaar hebben vooral wanneer het rakkers zijn met een eigen ikje. Maar dat is niet gods bedoeling van de schepping. Dan zou het een last zijn en het is bedoeld als grote bron van vreugde.

 

De zorgen van de vader liggen anders dan die van de moeder, zij heeft meer de directe zorgen, hij meer de algemene maar zo dat het een harmonieus samen zorgen is.

 

Jouw verlangen naar weer een kindje dat wij dan samen mogen verwachten zit heel diep. Hoeveel vaders generen zich voor hun zwangere vrouw.

 

Wanneer was mijn meiske voor mij het mooist? Ik zie je nog achter de deur staan toen ik thuiskwam van de militaire opleiding uit Engeland. Je had een blos en keek naar beneden, hoe zou mijn man het vinden?

Ik bleef een moment staan, zo had ik mijn schat nog nooit gezien, het overweldigde mij. Ik moest je vragen mij aan te kijken. Onbeschrijflijk mooi was je met je dikke buik, ik kon er niet genoeg naar kijken. Hoe trots was ik op je, hoe trots liep ik naast je. Ik kan het je niet beter beschrijven net zomin jij het heerlijke wonderlijke moedergevoel kunt beschrijven.

 

Veel moderne vrouwen zijn bang voor hun figuur en dragen hun kindje als een last. Ze kunnen van dit eenvoudige volk een les leren. Hoe trots kan een jonge aanstaande moeder hier rond paraderen, ik word moeder!

 

Zo zal het straks weer zijn en dan samen. We vragen gods hulp niet alleen om onze kinderen in blijdschap te ontvangen maar ook om ze in blijdschap op te voeden.

 

Je had een heerlijke zondagmiddag samen met onze schatten. Fijn die krabbels van ze. Koes ze even van mij. Ukki weet nu ook al dat schrijven, brieven en heit bij elkaar horen. Nog even en zij komt ook met iets aandragen voor mij en weet dat er nog iets anders is dan alleen de foto van heit.

Heerlijke schatten mem maar ook soms zo oervervelend dat je de een met de ander om de oren wil slaan.

 

Je had drie dagen geen post en maakte je ongerust. Alles is goed hoor!

 

Het grootste aantal terreurdaden sinds Renvilleovereenkomst, Hatta heeft heel wat te straffen

Het is hier weer een donkere stille dag. We zullen straks wel weer een plensbui krijgen. Las in de krant dat Hatta van de Repoeblik een rede heeft gehouden over de toestand hier. Hij acht het noodzakelijk dat er op vriendschappelijke voet met de Nederlanders onderhandeld wordt. De vice-president Moh Hatta spoort de troepen langs de status quo – lijn aan de overeenkomst over de wapenstilstand niet te overtreden. Een ieder die zich aan de bestandsschendingen schuldig maakt wordt volgens de militaire wetten gestraft.

 

Vlak daaronder staat een bericht van de Dienst voor legercontacten waarin gemeld wordt dat in de week van 10 – 16 november het grootste aantal terreurdaden heeft plaatsgevonden sinds de Renville-overeenkomst.

Hatta heeft heel wat te straffen.

 

Toch begint de Repoeblik zich minder sterk te voelen, de binnenlandse strijd verzwakt hen. Tezamen met de andere Indonesische staten (die in Nederlands gebied opgericht zijn) moeten wij ons streven richten op de onafhankelijkheid van heel Indonesië volgens Hatta.

 

Federale regering? Er staan belangrijke dingen te gebeuren, Hatta durft

De eerste januari nadert. Die datum is ons houvast. De grootste schreeuwer kruipt een beetje in zijn schulp. Als de Federale regering in werking treedt, officieel vastgesteld op 1 januari maar vermoedelijk gebeurt het eerder, kunnen we wel eens grote veranderingen verwachten.

Dan wordt het eindelijk óf een vlotte samenwerking óf militaire maatregelen tegen de Repoeblik.

 

Hatta ziet het aankomen en begint een toontje lager te zingen. Natuurlijk moet hij garanties geven de veiligheid en de rust in de Repoeblik te herstellen.

Het is waanzin om te confereren met iemand die medezeggenschap wil hebben maar zijn eigen mensen niet onder controle heeft.

 

We wachten maar rustig af. Vast staat dat er binnenkort belangrijke dingen staan te gebeuren. Het eind van deze jarenlange toestand komt in zicht. Zo kan het niet langer doorgaan met het communisme, honger, ellende en paniekstemmingen in de Repoeblik.

Volgens Hatta was het bezoek van minister Stikker nuttig. Ik heb zo het idee dat Stikker het een en ander over maatregelen gezegd heeft met ingang van de Federale regering.

 

Toch durft Hatta nog wel, hij verklaarde dat de Repoeblik weerstand zal bieden wanneer het wordt aangevallen. Nou die weerstand kennen we nog van de vorige actie, een paar schoten in de lucht en hard rennen.

Aan het slot van de rede sloeg de premier zich op de borst, ik stel mij dat zo voor Nan, hij verklaarde: onze strijd is echter nog niet beëindigd maar wij voeren hem eerlijk!!!??

 

De algemene gedachte is dat per 1 januari de Repoeblik de laatste poging zal doen om in Nederlands gebied de boel op stelten te zetten. Dat zal wel wat meevallen, misschien hier en daar een boom over de weg, een versperde brug, wat beschietingen.

Het zal niet baten, wij houden er rekening mee, wij hebben die geintjes eerder gehad met nieuwjaar zie blog 65. In ons gebied zullen ze zich wel koest houden, hoogstens een plundering in het grensgebied.

 

Een innige zoen, wij houden goede moed!

 

De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag, wij kunnen haast niet meer

Een lange onderbreking schat, voetbal tegen P en T, aardige wedstrijd 2-2. Ik ga nu eerst naar de kerk.

 

Bij terugkomst twee heerlijke brieven van jou, een stevige omhelzing daarvoor. Door jouw schrijven was ik even thuis bij mijn vrouw en onze kleine schatten.

 

Hoewel ik mij de laatste tijd weinig om god bekommer was het een goede preek. God regeert en niet de grootmachten waarvan wij denken dat wij daarvan én van onze regering, de dupe zijn. Wij denken dat de duivel de scepter zwaait over onze sombere wereld, hoe god regeert begrijpen wij niet. Hoe hij deze wereld en ons nog kan liefhebben begrijpen wij niet. Alleen om Christus wil die de overwinnaar zal worden en al is. Even voel je dat het zo is, dat het goed is maar lang duurt het niet, we zitten dan weer midden in de misère.

Het was een goede dag. Ook voor jou?

 

Ik zit alleen. De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag. Volgens inlichtingen zou er vannacht een bende door ons gebied trekken richting Poerwakarta. Gelukkig is het nu droog want het valt niet mee om uren in natte kleren te liggen wachten.

 

Nu weer verder met je brieven. Bid je niet meer? Ik ook niet, ja nog wel maar dat kun je geen bidden noemen. Ik wil het nu samen met jou doen maar het wil niet schat.

Voor het houden van dagsluiting heb ik geen moed meer. Vandaag gingen we maar met z’n vijven naar de kerk. Ik kreeg een brief van Ds. v.d. Berg van thuis. Hij had het ook over uitdragen onder de mannen maar wat breng ik daarvan terecht?

 

Fijn dat je mij alles weer schreef. Wij kunnen haast niet meer, alles is nog onzeker en de onrust neemt toe. Zullen we god maar weer vragen om nieuwe moed en kracht?

Even ontsnappen meiske, even een partijtje pingpong.

 

Deze tijd heeft ons zoveel geleerd

Alles lijkt ons straks zo onbeschrijflijk heerlijk en zo zal het ook zijn. Maar misschien toch anders dan wij nu denken. Ja, we hadden het heerlijk. Toch denk ook ik vaak zo wil ik het niet meer. We waren gelukkig maar ik stond veel te ver van mij vrouw vandaan. Zo kan het straks niet meer. Deze tijd heeft ons zoveel geleerd. Jij hebt mij zo oneindig diep in je ziel laten kijken.

 

We zijn veel dichter bij elkaar gekomen. Toen was het vaak een soort roes met alles wat ons moeilijk was wegschuiven en uitstellen. Ons leven was niet zoals het zijn moest. Dat zal het straks ook niet zijn want we begaan altijd fouten.

We weten nu dat leven niet alleen geluk en vreugde is maar ook vaak moeilijk en zwaar is. Ook straks komen er naast ons grote geluk zorgen en misschien verdriet.

 

Toen hadden we meer ieder onze eigen zorgen schat. Nu hebben we ze meer samen omdat wij veel inniger en dieper bij elkaar zijn. Straks kunnen we door onze onverbrekelijke sterke band onze liefde nog inniger genieten maar ook zorgen en moeilijkheden aanpakken en samen overwinnen. We hebben een beetje levenswijsheid opgedaan lieveling en komen straks beter beslagen ten ijs.

 

Emigreren? Ontvluchten?

Over jouw ernstige vraag of ik graag zou emigreren heb ik lang nagedacht.

Nee ik ben niet bang voor je verwijten over de laatste twee jaar en ook niet voor straks. Omdat je in je hart mij nog nooit iets in deze dingen verweten hebt en ook nooit zal doen. Oe hoe moet ik je alles schrijven wat ik zelf niet weet?

Ik probeer het.

 

Ja, als ik denk aan onze kinderen, ons overbevolkte landje, bekrompenheid, corruptie, werkeloosheid over 10 – 20 jaar. De dreiging van een nieuwe oorlog die in die periode komen moet, kunnen we dat ontvluchten? Nee want dan is de hele wereld in oorlog. Het enige verschil kan zijn dat ons landje al platgetrapt is, wij en onze kinderen nog leven, hoewel wij dan als ik nog niet te oud ben en Wim niet te jong, mee zullen vechten onder een andere vlag maar met hetzelfde doel. Daarom mogen we niet emigreren, het zou een laffe vlucht zijn.

 

Nee, ik heb mijn land lief Jank. Het liefst zou ik blijven, niet alleen om jou maar ook voor mijzelf. Het liefst zou ik alles aan jou geven, aan ons huisgezin maar samen ook ons land weer helpen opbouwen. Ik weet hoe zwaar het je zou vallen om je moeder alleen te laten. Ik weet dat jij ook alles voor mij zou doen, ik wil alles voor jou doen, voor onze kinderen. Voor de latere toekomst.

 

Ja, laat ons ook gaan en opnieuw beginnen. Voor mijn lievelingen.

 

Nee, laat ons blijven en zoeken naar een toekomst voor ons en onze kinderen.

 

Mogen we weggaan? Mogen we blijven? Zoooo moeilijk.

 

Al zou ik om verschillende redenen willen emigreren, er zijn voor ons weinig mogelijkheden omdat alleen boeren in aanmerking komen. Voor vakmensen houdt het buitenland de grenzen gesloten, behalve Canada en Amerika die met borgstelling van een jaar door vrienden of familie nog emigranten toelaten.

Bovendien vraag ik mij af mag ik mijn gezin na deze zware periode opnieuw blootstellen aan onzekerheid en risico?

 

Ik wil mijn leven wijden aan mijn gezin en mijn wens en verlangen is alles voor jou te doen wat in mijn vermogen ligt en aan al jouw wensen en verlangens te voldoen. De eerste jaren zal er volop werk zijn en kunnen we leven zoals we dat gedacht hebben, heerlijk samen!

Over 15 jaar begint pas de eigen toekomst van onze kinderen, dan zorgen niet wij alleen meer maar krijgen zij hun eigen zorgen en zoeken zij hun eigen weg. Is er voor hen een toekomst? Wij weten het niet. Wij kunnen er nu nog niet over beslissen. Straks wanneer we er werkelijk voor staan gaat het misschien beter.

 

Dreigende werkeloosheid?

Wordt er nu al over dreigende werkeloosheid geschreven? Als de gedemobiliseerden maar aan willen pakken. Voor mensen met een goede wil en een stel poten aan het lijf is er geen werkeloosheid.

De naoorlogse mens is niet snel tevreden schat. Dat zien we in Amerika waar de doorsnee arbeider als een koning leeft maar waar stakingen schering en inslag zijn om nog meer geld met minder werk te verdienen.

 

Ben ik straks gauw tevreden? Nee ik dat geloof ik niet. ‘Vooruit komen’ in de wereld is nog steeds een ideaal maar ik geloof toch niet dat ik hoger grijpen wil dan ik kan.

Een rijk mens is niet automatisch een  gelukkig mens schat maar een tevreden mens wel.

 

Tien meisjes uit Bandoeng van de VHK, wat moeten we hier met wijven, verkampongd stel

Met de kapitein en Toosje naar Bandoeng om voor de pas gehuwden een cadeautje te kopen. De kapitein trakteerde op koffie met slagroom, mmm.

Had f 70,- mee, een heel bedrag maar je koopt er weinig voor.

Toosje zocht een zware tinnen pot uit, zowel vaas als melkkan en door het gewicht een goed wapen om de kapitein naar het hoofd te gooien, de deuken kunnen er weer uitgeklopt worden.

Wilde voor jou ook iets kopen maar voor f 20 – 30 – 40,-  verder is te duur en wat goedkoper is, het is rommel.

Bij de welfare hebben we een band losgekregen voor de feestavond.

 

Wilde tien meisjes uit Bandoeng van de VHK vragen voor de feestavond. De ltn. vond het een goed idee. We peilden de stemming van de jongens. De helft voelt er niets voor. Wat moeten we hier met wijven. De hufters, als ze eerlijk geweest waren hadden ze gezegd wij zijn zo verkampongd, wij voelen ons niet meer thuis bij een net Hollands meisje.

 

Juist zo’n stel kerels kan de hele avond bederven. We doen het niet, ik durf het niet aan. Halen we er meisjes bij dan moeten we in de eerste plaats zorgen dat zij een gezellige avond hebben. Het zou aardig geweest zijn, het programma een beetje afwisselen met een dansje. Het schijnt niet mogelijk te zijn dat 40 kerels tien tot vijftien meisjes een gezellige avond bezorgen en zelf ook nog plezier hebben.

Het zou goed zijn wanneer ze eens even een ander gezicht zagen, even door een praatje, een dansje uit de sleurstemming komen. Laat maar, het kan me niks verdommen, laat ze dan maar.

Diezelfde hufters krijg ik natuurlijk ook niet warm om een voordracht of een stukje te doen. Wel willen ze profiteren, vreten en zuipen, pret maken en bekritiseren wat anderen voor hen organiseren.

Ik maak me kwaad en ik zie er weer tegenop. Gelukkig zijn er anderen die alle medewerking geven.

Heb de hele avond zitten kletsen op de kamers. Ik nodig P en T uit. Verder alles weer op dezelfde manier als altijd.

Even jou knuffelen.

 

De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen

Het is hier rustig al broeit er wel wat, net als vorig jaar rond deze tijd.

De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen. Net buiten ons gebied hebben ze een kleine bende verrast en opgeruimd. De buit bestond uit zeven geweren, 300 patronen. Onze inlichtingendienst loopt nu weer goed.

Klaas Dwaas is vervangen door korporaal C. Lang zo handig niet maar hij komt er al aardig in.

 

Hygiënische inspectie, koelis aan het werk i.p.v. gevangenen

We hadden kampinspectie van de hygiënische dienst.  Alles was in orde, alleen wat opmerkingen over een paar afvalputten die niet volgens de voorschriften waren. Heb een paar koelies aan het werk gezet. De sloebers hadden er weinig puf in omdat dergelijke karweitjes de laatste tijd door gevangenen werden gedaan en zij een beetje de opper speelden die toezicht hield. De gevangenen zijn doorgestuurd en nu moeten de luilakken het zelf weer opknappen.

Heb even gemopperd en het draaide weer. Regelmatig even controleren want ze proberen zo weinig mogelijk te doen voor hun geld en het vele eten dat ze hier krijgen.

 

Lullige karweitjes

Mijn dag was wel goed maar het is eentonig. Het komt door de regen. Binnen zitten. Weer een druilerige dag, dat werkt op je. Laat de zon maar weer op mijn kanis schijnen. Ik kan niet stilzitten, heb rust nog duur als ik niks te doen heb en die lullige karweitjes van de laatste tijd bevredigen mij niet. Morgen komt er verf voor de pantserwagen, die ga ik samen met de chauffeur opknappen.

 

Weer een nieuwe broek en twee paar sokken van de foerier gekregen. Had ook nog een paar schoenen te goed maar mijn maat was er niet. Heb een paar in reparatie en nog een stel bakbeesten over waar ik nog wel een half jaartje op door kan tippelen.

 

Tot het houden van dagsluiting kom ik maar niet. Dat dit mij dwars zit is een goed teken. God is onze verre goede vriend die helpt in nood. God laat ons nog niet los maar wanneer wij het zover laten komen is het vele malen erger dan voor mensen die nooit rekening met hem hebben gehouden.

 

Een paar dagen maar na de hygiënische inspectie stortte onze poepdoos in.
Nu moet er een nieuwe komen. Eerst een grote diepe put graven en daar weer een gevalletje bovenop bouwen. Geen fris verhaal hè?

 

Heb twee tennisrackets gerepareerd, heb ze met lijm en touw omwikkeld. We gebruiken ze voor pluimballen, een tussenvorm van tennis en tafeltennis. We hebben er maar twee en nieuwe worden niet verstrekt dus moeten we zuinig doen.

 

Jouw heerlijke brieven hebben mij weer opgekikkerd. Stevige knuffel en zoen, koes ook onze mollen even.

K. is gelukkig weer terug van zijn dienstverlof. Hij kan soms een beetje gemaakt doen maar hij is een vrolijke kwast en goed gebekt, brengt weer wat leven in de brouwerij.

 

Vijf nieuwelingen, aardig geintje, soldatenhumor

Er was hier een aardig geintje. We hebben vijf nieuwelingen die hier leren chaufferen. Ze zijn gewoon tussen de jongens op de kamers ingedeeld. Om 17.00 uur appel. Onze kerels wilden laten zien wat ze hier al kunnen maken.

De vijf kerels bleven stomweg binnen toen er voor appèl gebeld werd. Het was de ‘knijp’ tegenover de nieuwelingen om binnen te blijven.

Nu staan ze allemaal op strafwacht. Een lolletje kunnen we best verdragen maar tegenover kersverse jongens uit Holland mogen we ons niet in de hoek laten drukken.

Ze lappen het niet weer. Toch echte soldatenhumor. Ze voelden dat ze fout zaten en hadden er ook niets op tegen daarvoor een wachtje op te knappen.

 

Tranen drogen met natte luier

Alles is goed, ik ben gelukkig en gezond. Jij was het ook Nan, nu nog?

Fijn zo’n wandeling met onze schatten memmi. Jij genoot volop en onze kinderen niet minder. Vooral Pim die alle dingen nu werkelijk begint te zien. Ons baasje is opmerkzaam en heeft gevoel voor schoonheid. Het gebeurt niet vaak dat een kind van nog geen drie jaar zegt dat de lucht zo mooi is. Hoe heerlijk moet jij onze schat kunnen vertellen over alles wat hij ziet.

 

Toen kleine Zuske voelde dat jij verdriet had probeerde zij jouw tranen af te drogen met haar nat geplaste luier. Het ontroerde me, ik zie jullie voor me.

Hoe oneindig goed is het van god dat hij ons zulke schatten van kinderen schenkt. Koes ze even van mij en vertel dat ik straks ook mee wandelen ga en wij hen samen vertellen over al het mooie dat er te zien is. Nan wat wordt dat mooi!!!

 

De wereld schreeuwt om Indische producten, de wereld holt naar z’n einde?

Heb in de krant zitten neuzen. Ons Indiëruzietje speelt momenteel geen grote rol op het wereldtoneel. Aller ogen zijn gericht op China en Palestina. Best mogelijk dat de rode druk invloed heeft op de Indië kwestie. Toch is het ook voor de wereld van belang dat hier de rust zo snel mogelijk herstelt.
Amerika begint dat ook in te zien. De wereld schreeuwt om Indische producten.

De Repoeblik blaast nu nog hoog van de toren maar binnenkort zullen ze wel een toontje lager zingen. We komen dichterbij Nan.

 

De mens wikt maar god beschikt. Het lijkt zo onwaarschijnlijk dat hij deze wereld nog regeert. Het is net of de duivel aan het roer zit. De wereldgroten die de wereld willen verbeteren beginnen altijd aan de verkeerde kant. Zolang ze de schepper niet om raad vragen mislukt alles. Welke wereldmachten houden daar nog rekening mee?

Nederland misschien, nog maar een beetje, bitter weinig.

 

Nee rooskleurig lijkt het vaak niet met deze wereld waar ook wij ons zo graag aan vastklemmen. De wereld holt naar zijn einde en wij hollen mee. Naar hetzelfde einddoel? Gelukkig weten wij de weg en het ligt aan ons of wij die bewandelen. Ook daar komt bitter weinig van terecht.

 

Als je er bij stilstaat wat is het een oneindig groot wonder dat deze wereld nog draait. Als ik god was. Nee dat mag niet. Hoe groot is zijn genade voor deze aarde? Iedere dag laat hij de zon schijnen op goeden en bozen. Ben ik aan het preken schat? Ik geloof het wel.

Ik weet heel goed hoe het moet snoes maar ik breng er ook niets van terecht.

 

Bijna eind van de maand en eind van dit jaar

Een innige knuffel. Hoe heb jij het vandaag. Weer moed voor de nieuwe week?

Het wordt steeds moeilijker maar we komen ook steeds dichterbij hoor. Deze maand is bijna om en dan de laatste van dit jaar. De moeilijkste, een maand van fijne herinneringen, onze ontwakende liefde op de ijstochtjes, onze verloving, St. Nicolaas, kerstdagen, fijne huiselijkheid en nog zoveel meer.

Toch kan het nu ook weer een goede maand worden. Het verlangen is groot maar toch, hoe rijk zijn wij met onze liefde, onze hoop straks weer samen te zijn, hoe goed is god voor ons.

 

Ga jij Sinterklaas met onze hummels vieren? Pim kan al best zijn verstopte cadeautje zoeken. Mijn pakje voor jou heb ik eindelijk klaar. Ik wil het graag voor de kerst over hebben maar dat lukt natuurlijk niet.

 

Vanmorgen heeft B. een kleine patrouille gelopen. De majoor krijgt weer een patrouillerapport en is weer tevreden. Een heel stel jongens is naar Soebang voor een cabaretvoorstelling. De rest doet een dutje, schrijft, pingpongt, leest, eeuwig ouwehoeren.

 

Ruzie met moeder, wanhoop, ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen

Net je brief gelezen, ik verlangde er weer zo naar. Mijn innige dank. Alles heb je mij geschreven, je ruzie met moeder, alles wat er in wanhoop in je raasde.

Het deed me pijn liefste en toch ben ik blij dat ik alles weet. Oe wyfke wat mat ik dy skriuwe? (wat moet ik je schrijven?) Hoe kan ik je helpen? Nu wil het niet Nan. Straks ga ik verder wanneer alles rustig is. Ik moet eerst denken.

Heb jou diep aangekeken. Is mijn Jank dezelfde niet meer? Goddank ja, ik weet het en heb jouw oneindige liefde ook hierin gevoeld.

Ik moet nu eerst je brief weer overlezen en denken.

Ik schrijf een brief aan jou en moeder tegelijk en laat het aan jou over of je hem aan haar laat lezen. Ik weet niet meer, eerst nadenken anders raak ook ik nog mijn kop kwijt. Tot straks lieveling.

 

Zondagnacht

 

Lieve Jank en moeder,

 

Vader zou gezegd hebben ‘Jimme matte sa net’ (jullie moeten zó niet met elkaar omgaan). Ik mag dat niet zeggen, wel tegen jou Jank maar niet tegen moeder omdat ik daar het recht niet toe heb. Jank en ik hebben geen geheimen voor elkaar dus weet ik alles wat er gebeurd en gezegd is.

 

Ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen. Jullie verwijten aan mij doen pijn maar ik kan ze verwerken omdat ik weet dat jullie, ondanks alles wat ik gedaan heb, mij toch blijven liefhebben.

Ik wil het niet over mijzelf hebben maar proberen om Gouden Harten te verzoenen. Jullie hebben elkaar zó lief!!! Jullie kunnen eigenlijk geen dag zonder elkaar!!!

‘Jimme matte sa net’ vooral in deze moeilijke tijd waar ik de oorzaak van ben. Nu missen we vader z’n rustige stem, ik ook. Vader had mij ook lief.

 

Janke, denk jij aan vader’s woorden voordat je er alles uit flapt, al worden je dingen verweten die niet waar zijn en je pijn doen? Denk ook aan moeders grote verdriet Jank.

 

Wij hebben elkaar zo lief moeder, kunt u zich indenken wat mijn vrouw moet missen? U weet hoe zeer het doet wanneer er iets gezegd wordt over de man die u liefheeft. Zou u één verkeerd woord over hem kunnen verdragen zonder razend te worden en voor hem in de bres te springen?

Jank is net als u moeder!!!

 

Denk niet dat zij bij mij geklaagd heeft. Ze heeft alles geschreven zoals het gebeurd is, eerlijk zoals mijn vrouw is.

 

Ik kan u moeder en Jank niets verwijten. Ik ben de oorzaak dat jullie, die elkaar zo lief hebt, steeds weer met die liefhebbende harten tegen elkaar botsen.

God zal oordelen of ik goed of kwaad gedaan heb door weg te gaan.

 

U moeder ziet Janke’s verdriet, u kunt dat naast uw eigen verdriet niet verwerken en verwijt mij alles waarop Jank met haar grote liefde voor mij vlam vat en het ook niet meer verwerken kan. Met als gevolg dat jullie elkaar pijnlijke verwijten naar het hoofd slingeren waar jullie beiden later altijd spijt van hebben.

 

Alleen vaders woorden kunnen helpen want ook hij wist dat het bijna altijd voortkwam uit zorg en liefde voor elkaar.

Praat weer met elkaar, over alles, dan komt er meer begrip. Geef elkaar een hartelijke zoen.

 

Ik ga nu gerust slapen en dank god voor alles.

 

Onze schatten drogen je tranen met je schort

Maandagavond. Ja toch! liefste schat, een brief, daar heb ik op gewacht.

Famke, eerst een alleszeggende zoen. Ik wist dat mijn famke weer terugkwam. Ik ben even razend geweest, net zoals jij, maar dat was maar een ogenblik.

Ik heb alles begrepen. Zat diep in de put maar nu is alles weer heerlijk goed.

Wat me zo goed deed was dat onze lieve kleine schatten met jouw schort aankwamen om je tranen te drogen. Heb daar god voor gedankt.

 

Heb je jouw brief ook aan moeder laten lezen, er stond niets verkeerds in. Het heeft haar ook tot nadenken gestemd.

Je schreef dat ik niet aan moeder moest schrijven. Gelukkig is alles weer goed tussen jullie.

Ik schreef aan jullie samen om te proberen jullie te helpen, ik wist niet wat ik anders kon doen. Hoop zo dat het helpt Nanneke. Over die brief schrijf ik niet Nan, je weet alles, laat dat je genoeg zijn. Geef mij eerst een tút!

 

Nacht lievelingen!

2 March, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 85: Mijn vader wordt de strakharde man, wij worden bloedhonden genoemd, weer vijf doden, we schamen ons Nederlander te zijn, mijn ouders dilemma’s (eerste helft november 1948)

 

 

 

Klein zakfotoboekje in Indië gemaakt, op groot fotoboek met een zachtleren kaft dat bij ons thuis lag. Mijn vader sneed het zelf uit. Ongeveer voor een kwart ingeplakt

 

Mijn vader beantwoordt mijn vraag of hij de strakharde man wordt 

De vraag of mijn vader de strakharde man werd door de guerrillaoorlog in Indië beantwoordt hij zelf in november 1948: ik ben harder geworden en maak vaak korte metten.

 

In blog 67 benoemde ik dat ik mij op het verkeerde been liet zetten door de dagelijkse verhalen van mijn vader. Ik zag zijn taalgebruik verruwen, zijn opmerkingen en zijn gedrag soms ook maar was nog niet gealarmeerd.

Ik kan het immers ook niet vergelijken. Ik ken hem als de harde, strenge vader van ver na de tijd waarin hij wellicht zo werd.

Het buurmeisje dat vaak bij ons over de vloer kwam was net als wij ook bang voor hem. Een van de neven noemt mijn vader een wrede man waar hij toch veel van houdt. Dat dubbele. Dat zegt iets.

 

Mijn moeder brengt steeds naar voren dat mijn vader verandert. Mijn vaders reactie is steevast, ik ben misschien veranderd maar mijn liefde voor jou is alleen maar dieper en sterker geworden en met deze grote liefde kunnen we straks na mijn thuiskomst alles aan.

Mijn moeder komt er echter steeds op terug.

De afgelopen weken heeft zij mijn vader met haar intense schrijven zover gekregen dat ook hij steeds opener en eerlijker schrijft.

Met als resultaat dat hij hier letterlijk zijn eigen verandering benoemt.

 

Niemand komt ongeschonden uit een oorlogssituatie, nooit. Het hier zo kalm zwart op wit te zien, door mijn vader zelf geconstateerd en beschreven, ik ben harder geworden en maak vaak korte metten, dat komt hard aan.

 

Frappant dat mijn moeders twijfel in precies dezelfde periode sterker wordt, of zij het goed doet met de kinderen. Zij vroeg mij later regelmatig Ha ik it goed dien?  (Heb ik het goed gedaan?)

Ik kon haar vraag jarenlang niet beantwoorden. Ik dacht dat zij het niet zo heel goed hadden gedaan, zij beiden wel te verstaan. Niets verwijtbaars, zo goed mogelijk, naar uiterste kunnen.

Hun acht kinderen kregen allemaal een deerlijke tik in de jeugd mee. Als jongste stond ik erbij en was daar bij. Ik heb zelfs een heel boek geschreven Keerkring of rondwaren in tijd

Om erachter te komen wat het – niet goed – precies was, wat ging er mis? Zo moeilijk een vinger precies te leggen maar de gevolgen waren duidelijk. Gedichten, verhalen, observaties aaneen. Ik schoof het onder de noemers emotionele verwaarlozing en geestelijk mishandeling. Hoe leer je leven.

 

Hoe kun je acht kinderen de aandacht geven als jezelf denkt die aan twee niet te kunnen geven? In deze periode waarin mijn ouders veronderstellen toch eindelijk bijna weer bij elkaar te kunnen zijn, speelt deze angst sterk op. In de omgeving waar mijn ouders woonden, het noorden van Friesland, waren gezinnen van acht, tien, twaalf soms meer kinderen gangbaar. Mijn vader komt uit een gezin van tien. Mijn moeder uit een gezin van drie. Haar vader was een socialist van het eerste uur. Een groot verschil.

Mijn moeder voorziet dat zij niet zal kunnen geven, vergelijkbaar geven zoals nu met twee, later ook kan geven aan (te) veel kinderen. Vier max. Dat haar gevoel én haar angst daarin zo sterk is. Dat haar angst daarvoor terecht is gebleken.

 

Mijn vader overleefde Wim, hij kwam daar niet overheen. Mijn moeder overleefde vier van haar kinderen, Wim’s tweelingbroertje meegerekend, ook mijn oudste zus Betsche. Haar oudste twee waar zij alleen mee was in de tijd van de brieven.

Met de vraag op haar lippen of zij het goed had gedaan.

 

Mijn moeders voorgevoel en angst.

 

Mijn vaders constatering.

 

Hun worsteling om de geschenken gods op geen enkele manier te mogen voorkomen. Het werden er acht.

 

Hier komen lijnen samen die rechtstreeks met elkaar verweven zijn. Ik lees er nu over in mijn ouders leven van toen.

 

Het is bizar. Ik zit als jongste met nog drie bij de laatste vier. Het komt hard aan. En het verklaart. Dat alles zo in elkaar past. Herkenbaar is.

Mijn ouders die toestemming geven om alle puzzelstukken bijeen te rapen!

 

Leave skotten dikke túten.

 

 

Mijn vader weer aan het woord.

 

Twee jaar geleden ging ik van huis, vier kinderen vind ik genoeg

 

Het is twee jaar geleden dat ik van huis ging. Het is als de dag van gisteren Nanni en tegelijk een zee van verstreken tijd. Er is zoveel gebeurd meiske, veel verdriet, rouw, nameloos verlangen, eenzaamheid, velen zijn gestorven, jouw vader, velen zijn hier gesneuveld. Maar ook veel blijdschap, ons Ukki geboren, geluk, innig geluk. Wij zijn voor elkaar gespaard gebleven en god gaf jouw kracht in de moeilijke ogenblikken, onze schatten zijn bewaard gebleven voor ziekten en ik ben bewaard gebleven in allerlei gevaren. Wij zijn de afgelopen twee jaar rijk gezegend.

 

Vele herinneringen komen boven. Het verlangen kan pijn doen maar het geeft ons ook kracht en moed om verder te gaan. Vaak hebben wij het moeilijk en denken niet verder te kunnen maar wij krijgen altijd nieuwe moed. Daarom kunnen we ook steeds weer verder Nan.

 

Ik begrijp heel goed wat je zegt laat mij (het opvoeden) niet alleen doen, laat het niet alleen mijn kinderen zijn zoals je het vaak bij anderen ziet gebeuren. Dat wil ik héél graag, samen als ouders onze kinderen opvoeden.

 

Het meeste komt voor jouw rekening omdat ik mijn werk niet thuis zal hebben. Ik verlang niet alleen naar onze kinderen omdat ik ze liefheb maar om mijn kleine schatten alles te geven wat mij mogelijk is.

Ik vind vier kinderen genoeg maar samen kunnen wij er ook meer opvoeden en gelukkig zijn.

 

Als Wim zo’n plezier heeft in knutselen kopen we een meccanodoos voor hem of een andere bouwdoos. Daar kan hij uren zoet mee zijn en zijn brein laten werken over de vele mogelijkheden om zelf iets te maken. Zelf heb ik dat ook gedaan.

Voor Zus maak ik een poppenhuisje. Fijn wordt het memmi!

Ik maak ook stoeltjes en een tafeltje voor ze, vier stoelen is genoeg hè?

 

Kostelijk! Sil ik der mar út gean? (Wim: zal ik maar uit mijn bed gaan) en daarop het Nee van Zuske. En Wim die blijft liggen. Misschien lost Zuske zo Wims uit bed kruipen op!

 

Verloving

Het grote nieuws is dat kapitein B. zich heeft verloofd met zijn Toosje. We hebben machtig veel plezier om haar bijdehandheid. Die twee hebben al een tijdje omgang met elkaar en nu is de kogel door de kerk. Heb steeds gedacht dat hij het niet van plan was.

 

Vragen uit jouw brieven, wij worden bloedhonden genoemd, ingeboren haat

Verder met je brieven. We zitten hier maar met zes protestantse jongens, mijzelf meegerekend en een paar rooms katholieke jongens.

Maleis spreek ik heel gebrekkig maar toch kan ik je later wel een verhaal ophangen, dat is makkelijk. Ik noem gewoon de woorden die ik ken en jij hoort toch niet wat ik zeg.

 

We hebben weer aanvulling van medicijnen gekregen. B. is alweer bezig met een paar patiënten. Een baby heeft het hele kopje in het verband met schurftzalf erop.

 

We worden geen blanke duivels door de bevolking genoemd maar bloedhonden en dat respecteren ze. Wij zijn goed voor de goedwillenden maar hard tegen het gespuis.

Eigenaardig met dit volk, ze verachten je als je te goed bent en op een harde maar rechtvaardige straf hebben ze niets tegen.

 

In zekere zin is de bevolking dankbaar dat wij hen helpen, maar toen de rolletjes werden omgekeerd werd al het goede van eeuwen vergeten en bleef alleen de haat tegen alles wat blank is over.

De haat die eenieder hier is ingeboren. Uitzonderingen zijn het die dankbaar en trouw blijven.

 

Vanochtend weer heerlijk een boterham met jouw kaas erop. Nog een klein stukje en dan is het weer op.

 

 

Bamboemanden van de theepluksters

(zijn niet de manden waar de brieven in bewaard bleven)

Theestruiken zijn maximaal 1 m hoog. Zijn ze hoger dan is het jonge blad moeilijk te plukken. De pluksters hebben een geweldige handigheid in het plukken. Vaak zie je 100 -150 vrouwen bezig, een mooi gezicht.

 

 

Ze verzamelen de blaadjes in bamboemandjes en storten het over in een grote mand die ze net kunnen sjouwen als die vol is.

De theeblaadjes worden per vrachtwagen naar de fabriek afgevoerd.

 

Patrouilles en kakkerlakken

B. heeft de eerste les in patrouillelopen aan de nieuwelingen gegeven. De jongens hebben zich goed gehouden en heel wat geleerd van deze modelpatrouille. Bukanagara had ook zo’n groep.

 

Zelf heb ik weinig te doen. Ik hou toezicht op het personeel dat met de garage bezig is. Ben zelf met de badkamers bezig. ‘s Avonds stikt het er van de kakkerlakken die van daaruit over de kamers zwerven en gaten in de kleding vreten. ’s Morgens verdwijnen ze weer in de riolering. Heb alles afgezet met zeefjes. Een vies karwei maar afdoende.

 

Met de kapitein en 45 nieuwelingen op patrouille geweest. Luitenant M, B. en B. en saja kregen ieder een groepje mee. Het was een machtige stunt, voor ons oudgedienden heel vermakelijk.

De kampong Tjisalak waar 40 man veldpolitie ligt hebben we omsingeld en uitgekamd. Alle mannen werden op de aloonaloon (dorpsplein) verzameld. Jongens van mijn groepje trokken bleek weg toen B. begon te schieten aan de andere kant van de kampong. Hou je maar kalm, doe wat je gezegd is en schiet niet onnodig. Het ging best.

 

Op een sein doorzochten de mannen alle huizen, ze vonden het prachtig. Eentje kwam zelfs aansjouwen met een stel oude klewangs. Zijn eerste buit, trots als een pauw.

Toen alle mannen verzameld waren, zo’n 1000 man, was het de taak van inlichtingendienst om foute elementen eruit te vissen.

K. ook in actie met als resultaat een enkele man opgepakt. Het was meer voor de nieuwelingen. Veel konden ze er niet van leren omdat daar niets fout zit. Die ene kerel was toevallig in Tjisalak.

 

Het idee kwam van de kapitein die normaal nooit op patrouille gaat. We vermaken ons bij zo’n gelegenheid al bij voorbaat over de knulligheden van die goeie man. Tjonge wanneer hij nog eens een kampong af wil zetten waar werkelijk een bende zit, krijgt hij op deze manier een kogel door zijn kop.

 

Afijn, wij amuseerden ons kostelijk en zijn tijdens het onderzoeken van de bevolking thee gaan drinken bij de inspecteur van de politie. Die goeie ziel dacht eerst dat zijn laatste uur geslagen was.

 

Proefrijden voor het rijbewijs, allen gezakt

Het was vanochtend feest. Er kwamen KNIL-militairen uit Bandoeng om het proefrijden voor het rijbewijs af te nemen. Allen zijn gezakt op verkeersregels en -borden. Motorkennis was ook hopeloos. Er werd niet eens gereden, het was niet nodig, we zakten zo wel.

Kapitein B. die ook sjeesde stak er een stokje voor. De eerste vereiste is dat we theorieboekjes krijgen over de verkeersregels. Als de leermiddelen hier niet kloppen met de gestelde eisen slaagt niemand voor zijn militair rijbewijs.

 

Geef me even een por

Het is rustig hier en eentonig, niets meer te beleven. Toch beter dan achter bendes aan zitten.

 

Ik ben onwennig heb nergens puf in en ben lui. Ik zal weer meer werk zoeken want ik kan niet tegen deze dagelijkse sleur. Alle dagen hetzelfde. Het hangt er maar vanaf wat ik er zelf van maak en dat is de afgelopen dagen niet veel geweest. Heb weer 40 postvellen gehaald, ik kan voorlopig nog even voort.

Geef me even een por lieveling.

 

Weer vijf doden, we schamen ons Nederlander te zijn

Ltn. M. is met een groep uit Soebang op patrouille. Had wel meegekund maar heb geen zin om de hele tijd achter hem aan te hollen.

K. is een paar dagen naar Batavia om maatschoenen voor z’n platpoten te zoeken. Hij heeft na een paar patrouilles weer last. Ik hoop mijn pootjes hier de laatste periode niet af te trappen maar met gezonde voeten thuis te komen.

 

Bar wat een brief, vanavond verder en beter. Zo heb je niets aan me. Heb je zooo lief maar zo kun je het niet voelen hè.

 

Daar ben ik weer, eerst jou even stevig koesen! Je hebt mij weer opgekikkerd met je brief! Kreeg ik geen post van jou dan was het hier helemaal niet meer uit te houden.

 

Wanneer wij de kranten lezen vragen wij ons af wat wij hier doen. Overal rotzooi. Weer een Nederlandse patrouille ergens in een hinderlaag gelopen, vijf doden.

 

De regering, de sloebers, kan weer tot haar leedwezen bekendmaken dat. Och het is Jan Soldaat maar!! Ons leger zit op haar achterste want minister Stikker zegt geen actie maar onderhandelen. Geef het leger 14 dagen vrijheid van handelen en er wordt meer bereikt dan jaren van onderhandeling.

 

Het Krawangse, ten westen van Batavia is weer wat rustiger. Rond Poerwakarta nestelen zich steeds meer bendes. Tjikampeh is vrij rustig. In Tasikmalaja is de toestand ernstig. De bendes van de Repoeblik worden steeds driester door ruggensteun van en het opzwepen door Djogja maar nog meer door de slappe houding van onze regering. We schamen ons zo langzamerhand dat we Nederlanders zijn.

 

De politieke situatie hier is heel vaag. Zodra ik iets snap van de ministers Beel en Stikker schrijf ik het je. Alleen met confereren werkt het niet.

 

Nederland heeft te veel aan het buitenland beloofd. Wanneer straks, ik dacht half november, de nieuwe regering aantreedt worden er misschien krassere maatregelen genomen.

 

Zo is het goed

Lieveling, ik wil mij vanavond niet kwaad maken, alles van me afschuiven en lekker met jou praten. Jou even aankijken, een vurige zoen. Zo is het goed.

Ben zelf ook slap dus niet over anderen oordelen.

 

Heb foto’s besteld. We hebben straks een hele verzameling en aan de hand daarvan heb ik je nog heel wat te vertellen. Wil ze later samen met jou opnieuw sorteren en inplakken, met een korte beschrijving. [jammer daar is helaas niks van gekomen] Later ook fijn voor onze kinderen. Op school leren ze bedroevend weinig over wat Indië voor Holland betekent.

 

Heb het heerlijk rustig. De anderen zijn naar Tjikaremas waar een Indisch orkest, krontjong speelt. Ze wilden mij mee hebben maar ik had geen zin. Ik geniet nu veel meer omdat ik dicht bij jou ben.

 

Je brak je brief plotseling af, lieveling is het zo erg? Sleur is gevaarlijk

 

 

Je had van de film genoten. Even een stukje werkelijkheid van ons gezien, wel op z’n mooist maar dat hindert niet. Het belangrijkste van zo’n avond is dat mensen die hier kip nog kraai hebben toch een idee krijgen van het leven van Jan Geweer in de Oost.

Voor jou is het heel anders, jij beleeft het zelf mee omdat je liefste het beleeft.

 

Je zag afscheid, ons afscheid. Het deed zeer maar hoe heerlijk als wij straks weer samen zijn.

Even diep in je ogen kijken, wij houden vol. We willen zelf weer te veel en vergeten dat alleen god ons kan helpen. We weten het wel maar willen het niet. Toch Kanneke moeten we in de eerste plaats volhouden met bidden. Zal ook weer proberen dagsluiting te houden.

 

Als ik het wereldnieuws hoor of lees krijg ik het vaak benauwd. Wat staat ons nog te wachten? Nu we nog niet alles aan god toevertrouwen zijn we bang voor de toekomst. Alleen hij weet wat die brengt. We hebben veel geleerd Janke maar we moeten nog veel meer bijleren. En onze trouwtekst – Here blijft Gij tussen ons – echt beleven. Lees meer over de trouwtekst in blog 44.

 

Nee hoor, ik zal straks niet schrikken wanneer jij veel dingen beslist, dat moet je voorlopig toch nog. Lieveling, je brak je brief plotseling af, was het zo erg Nan, kon je niet meer? Waarom vertelt mijn meiske mij dat niet?

 

Jij had twee dagen niets gedaan. Nou ik weet verhipte goed dat je dan onder zulke omstandigheden nog veel hebt gedaan.

Jouw leven wordt nooit een sleur, dat kun je niet omdat je natuur geen sleurnatuur is. Jij beleeft alles diep, het blijft steeds opnieuw vechten.

 

Ik ben veel sneller tot sleur geneigd maar met jouw hulp zullen we daartegen strijden. Je had nergens meer hoop op en had alleen maar dwars door alles lief en dat is juist de hoop lieveling!!!!  Oe wat ben jij mijn schat.

 

Afzakken in sleur is gevaarlijk snoes, daar moeten we iedere dag tegen strijden.

Dan kunnen we het samen doen, nu moeten we het alleen doen. Hoe dikwijls zitten we er al in zonder het te merken?

 

Nacht lievelingen.

 

Hoe is het vandaag?

Weer een brief van jou gehad, het was weer heerlijk goed.

Ik had al je brieven beantwoord en wist niks meer te schrijven. Gek hè dat het schrijven de ene keer veel beter gaat dan de andere keer.

Hoe is het vandaag?

 

Gister de hele dag besteed aan taal en rekensommen en tussendoor toezicht houden op het personeel. Een welbestede dag en net zoals als jij dan een tevreden gevoel. Heb me voor het examen opgegeven. Wanneer dat is weet ik niet, ik moet er nog heel wat instampen.

 

Patrouilles heb ik de gelopen dagen niet meer gelopen. Ltn. M. is de laatste dagen in actie en rent heel wat af met de jongens uit Soebang.

 

Hier grote schoonmaak gehouden. Foto’s ingeplakt in mijn album en een klein zakalbum gemaakt van een oud zakboekje voor de foto’s van mem, Pim en Ukkepuk.

Ik begin weer meer te lezen. Geen boeken, dat is hier hopeloos en ik heb er het geduld er niet voor. Net als jij. Populairwetenschappelijk maandblad met allerlei wetenswaardigheden over politiek, techniek, kunst van vroeger en van nu.

 

Ik kreeg een brief van drie kantjes van jou en jij zes postvellen van mij en toch staat daar niet zoveel in als in die van jou.

B. heeft een foto van me genomen zoals ik hier nu zit.

 

Omke en beppe bemoeien zich met de opvoeding

Wilde dat ik je kon helpen. Omke die net als beppe zich met jouw opvoeding bemoeit en zegt het maakt niet uit hoe het erin komt als het er maar inkomt wanneer Zuske nu al de boterham met kaas met een vorkje opprikt.

 

Onze kleine baas profiteert van jouw moeilijkheden met omke en beppe bij de opvoeding. Omke maakt het je moeilijk door onze schatten te verwennen. Hij trekt Zuske voor en zegt dan dat jij Pim liever hebt.

Ik maak mij kwaad op die ouwe kerel die zelf nooit kip noch kraai had verpest jouw leven met z’n hatelijke gezegden en lekkere hapjes. Schop dan maar eens flink herrie en denk aan mij, dat ik je help.

 

Natuurlijk zal het later met ons niet alleen maar onberispelijk gaan, dat hoeft ook niet. Het zijn kinderen. Maar ik duld geen bemoeienis van derden die er niets mee te maken hebben. Verdorie heb je het niet al zwaar genoeg?

Jij doet alles voor de bestwil van onze kinderen.

 

Karnemelkse pap moet hij eten

Soepenbrij (karnemelkpap) is heel goed voor ons kereltje, dat moet hij opeten. Z’n tweede portie aardappelen kun je daarvoor gerust laten vervallen. Natuurlijk zit je dan weer met hetzelfde feit, bemoeizucht en verwijten van omke en beppe wanneer het Pim niet naar de zin is. Toch proberen hoor Nan.

 

Ik ben helemaal niet van plan een model huishouding te maken maar we zullen proberen onze kinderen eenvoudig maar ook zó op te voeden dat ze later niet met omgekeerde handen staan en zich ook bij anderen kunnen redden en zich netjes gedragen. Ze mogen best een keer een jamtoet hebben maar niet altijd.

 

Een heel betoog van jou en nu ook van mij hè. Het gaat om onze kinderen. Toch Nan, als het te moeilijk voor je is, het te veel onenigheid geeft dat jij baas over onze schatten blijft ga dan gerust door zoals je het doet. Dan nog krijgen onze kinderen een goede opvoeding. Ja ik heb een hoge verwachting van jou maar niet te hoog schat. Ik ben nuchter genoeg om jouw verschillende moeilijkheden te begrijpen en ik verwacht helemaal geen onberispelijke kinderen bij mijn thuiskomst. Ik zou het niet willen.

 

Het is heerlijk om te voelen dat je me zo nodig hebt. Die kleinigheden die omke veroorzaakt verbeteren we samen. Ik ken mijn vrouw zo heel erg goed, ik vergis me niet in jou en onze kinderen.

Een stevige knuffel en even diep in je ogen kijken.

 

Ik ben harder geworden en maak meestal korte metten, heb ik het goed gedaan

Je zult straks eerst aan mij moeten wennen. Ik ben harder geworden en maak meestal korte metten. Maar mijn liefde is veel dieper er sterker geworden en daardoor kunnen wij elkaar begrijpen en helpen.

 

Voor anderen ben ik vaak ongevoelig en hard, dat was altijd al zo maar dat is in deze jaren erger geworden door harde bevindingen met anderen.

 

Jouw gedachte – ik doe het niet goed met onze kinderen – is juist goed. Hoeveel moeders denken dat helemaal nooit en bekommeren zich dan ook weinig om hun kinderen? Juist die gedachte is een teken dat je alles doet voor onze kinderen!! Ja zo is het.

 

Hoe zou ik niet altijd het goede doen en laten van jou zoeken. Jij denkt vaak alleen aan de kleine dingen die verkeerd zijn en maakt er grote stommiteiten van. Schat ik ken je door en door.

 

Dat Wim laatst zo maar op Ukki en op jou inhakte en daarna weer rustig was en op zijn vingers sabbelde en wat voor zich uit staarde. Zijn gedachten lijken razendsnel te gaan.

Misschien is hij ongedurig wanneer hij langer achter elkaar binnen moet blijven door regen of slecht weer. Zit hij lang te prakkiseren en diep na te denken, doe onze hummels dan een warm pakje aan en ga lekker met ze een winterse neus halen. Dat is hij lekker moe en eet en slaapt goed.

Zijn ze nog verkouden? Is Pim werkelijk ziek dan heeft hij er geen puf voor, dat merk je vanzelf.

 

Of jij nooit wat zelfstandiger zal worden? Niet nodig, dat ben je al maar je weet het nog niet.

 

Nog even in m’n armen, ik heb je zooo lief en zooo nodig. Koes Wim en Be dag liefste schatten van mij, gods zegen en een goede zondag.

 

 

Patrouille blijft te lang weg, zakkenvol lucifers om kampongs af te branden

Gistermiddag bleef een patrouille van Tjikaremas weer veel te lang weg. B. die ’s ochtends patrouille liep hoorde schoten. Met man en macht erop uit om ze op te snorren. De C-batterij deed ook mee. De gezamenlijke sterkte was ongeveer 40 man. Net toen ik met de eerste wagen de bocht om reed zag ik Klaas Dwaas, die ook met de Tjikaremas mensen op stap was aankomen met de hele sliert achter zich aan. Net op tijd want anders waren wij weg geweest en moest een andere ploeg weer achter ons aan.

 

De patrouille had vijf gevangenen gemaakt waaronder een paar boeven. De zware schoten die B. had gehoord bleken mortierschoten te zijn geweest. De patrouille had drie mortiergranaten die ze niet meer vertrouwden gewoon in open veld afgeschoten. Verder was er niets aan de hand.

De gevangenen hadden ze ergens in een kampong gesnapt, ze hielden een vergadering, een soort boefjescomplot. Erg lief zagen die knapen er ook niet uit.

 

Wij konden weer inrukken en de C-batterij weer terug hobbelen. Het was anders een machtige tocht geworden onder leiding van kapitein K. van de C-batterij.

Zakkenvol lucifers om een stelletje kampongs af te branden en daverend schieten. Twee dingen waar die kerel gek op is.

 

Wilde daarna schrijven maar toen kwam de dominee langs. We hebben dagsluiting gehouden. Wij gaan het ook weer doen. De pastor ging platen draaien in de cantine, He-ba-be-riba en He-laat-m’n-fiets-staan, daverende onzin maar verder zat er ook wel aardige muziek bij.

 

Je hebt me weer een por gegeven

Drie brieven van jou, je hebt me weer een por gegeven. Je had een goede zondag, je zat fijn aan mij te schrijven, was niet naar de kerk gegaan en toen je de trouwe kerkgangers langs zag komen kreeg je wroeging. Ik mag niet oordelen maar hoeveel mensen die trouw twee keer naar de kerk gaan zoals dat er in is gehamerd doen dat uit behoefte? Is het omdat de dominee het zegt of uit gewoonte of voor de anderen? Dan weet ik niet wat het beste is.

 

Blijf je thuis dan heb je geen gelegenheid om god tot je te laten spreken. Ik kan het goed begrijpen dat je steeds geen zin hebt. Zeker nu niet nu je in de kou zover moet fietsen. Toch hebben wij beiden geen vrede bij het thuisblijven hè? Vroeger bekommerde ik mij er weinig om en ging naar de kerk om de lieve vredeswil en spiekte als het lekker weer was en ging dan aan de kant van de Dokkumer Ee ergens lekker liggen. (Riviertje loopt achter ons ouderlijk huis, niet zo ver de weilanden in).

 

Nu sla ik geen enkele keer over. Is het uit gewoonte of uit behoefte of om het goede voorbeeld aan de jongens te geven? Ik weet het nog steeds niet. Toch weet ik dat het goed is wanneer ik ga.

 

Mogen vrouwen nooit iets nemen? Alles aan elkaar geven

Je vraagt mogen vrouwen nooit iets nemen? Een duister verhaal van je snoes, ik begrijp hoe je het aanvoelt. Het leven is geven en nemen maar het belangrijkste is geven.

Nemen zonder rekening te houden met het kunnen geven van de ander is egoïstisch.

In liefde is dat heel sterk het geval want liefde is louter en alleen geven. Alles van jezelf geven aan wie je liefhebt. Dat geldt net zo goed voor mannen als voor vrouwen. Juist door alles te geven mag je alles ontvangen of ik kan het ook zo zeggen. Door alles aan elkaar te geven, onze liefde, onze zorg, onze hulp, ons hart, onze ziel, mag je alles van elkaar nemen.

Als ik straks thuiskom ’neem’ ik jou niet maar geef ik mijzelf aan jou zodat wij alles van elkaar mogen nemen, jij precies zo. Ik zou je willen schrijven hoe mooi jij in alles voor mij bent maar ik kan het niet.

 

God schiep de eerste man en zag dat het goed was maar niet compleet. Daarna schiep hij de vrouw uit de man, als aanvulling op de man.

Daarin ligt het beginsel van geven en nemen. De man zoekt en kiest zijn vrouw en vraagt haar zijn vrouw te worden. De vrouw laat zich zoeken en kiezen en vinden. De echte vrouw neemt niet maar haar diepste wezen verlangt ernaar gekozen te worden. […..]

 

Man vrouw verhaal

De man is no. 1 en de vrouw is no. 2. God heeft het zo geschapen om zo van die twee één geheel te maken en dat is heerlijk goed.

Veel vrouwen protesteren daartegen. Al heeft een pieterig mannetje nog zo’n manwijf voor god en voor de wet blijft de man het hoofd van het gezin. Met de man staat of valt de vrouw. De man draagt de hoogste verantwoording omdat god het zo heeft ingesteld.

 

Wie heeft de meeste zorg voor de kinderen? Wie heeft de grootste taak in de opvoeding? Wie geeft, ontvangt, draagt en lijdt smart? De moeder.

Waarom? Een straf van god? Heeft god het huwelijk, de zorg en taken in het gezin niet goed verdeeld? Is het niet beter, niet minder zondig om een groot huisgezin te voorkomen? Is het goed de ene zonde te bestrijden met de andere? Het is zo moeilijk hè Nan?

 

Ik begrijp je zorg over en diep verlangen om het zo niet te hebben, te veel zorg, het niet kunnen bolwerken, te veel kinderen om ze allemaal alles te kunnen geven wat ze nodig hebben, het onmachtig zijn.

 

Heeft de moeder dan alleen alle zorgen van de kinderen? Heeft de vader alleen maar het genot, het nemen? Kan het dan niet anders, anders dan wat we in de dagelijkse praktijk in de huisgezinnen om ons heen zien?

Alles woelt door je gedachten. Je wenst soms ook man te zijn. Moet de vrouw steeds het onderspit delven?

 

Nee lieveling, we weten het wel en we begrijpen elkaar héél goed maar we weten eigenlijk geen goede oplossing.

 

Zonder gods hulp zullen wij voor dit levensprobleem geen oplossing vinden. Zonder hem kunnen wij ons niet vrijwaren en kunnen we niet beslissen wat we later moeten doen. Wij kunnen nu alleen maar bidden om hulp bij het leven naar gods bedoeling, hulp in ons huisgezin, bij de opvoeding van onze kinderen, dat wij hen niet als last zien maar als gave.

 

Geven en nemen, vergeef me

Een hele brief over geven en nemen. Ik heb er lang over zitten piekeren. Ik weet die dingen allemaal niet zeker maar voel ze zo. Heerlijk zo aan jou te schrijven, net alsof ik met je praat. Ik weet nu al dat ik later nooit zo goed zal kunnen praten als nu schrijven.

 

Even een paar kopjes koffiegedronken. Ik ben nu niet onwennig maar gelukkig omdat ik dichtbij je ben.

 

Zeg lieverd, als een ander onze brieven zou lezen dacht ie vast Jasses wat een stel, het druipt van de sentimentaliteit. Maar hoe fijn voor ons om in iedere regel liefde te lezen en te schrijven. Vaak is ons schrijven niet veel bijzonders vinden wij zelf maar wat genieten wij toch fijn van al die gewone dingen.

 

Ik kreeg jouw heerlijke brief, jouw antwoord. Ik hoef mij niet meer te schamen over mijn lange schrijven over ons. Jij schrijft er heel anders over maar je hebt mij met een paar regels alles! van jou laten weten. Je liet me diep in jouw hart kijken.

Hoe moet ik jouw dwars door alles liefde beantwoorden? Vergeef mij alles wat ik je heb aangedaan. Ik heb jouw liefde niet verdiend.

 

Later kunnen we er zo niet over praten zoals wij er nu over schrijven. Maar het is genoeg om alleen al samen te zijn zonder woorden, zonder iets te doen, alleen maar weten en voelen.

 

Hoe jij verlangt naar ons, dat wij eindelijk samen zijn en later nog eens samen een kindje mogen verwachten, de ziel van je moederhart en dan de twijfels die daarbij toeslaan. Je bent niet tegenstrijdig. Je hebt gelijk, wij zijn gevoelsmensen en ons gevoel komt steeds in botsing met ons verstand.

Ja je bent een wonderlijk schepsel maar heerlijk wonderlijk. Je kunt zelf je diepste gevoelens niet peilen, hoe zou een man kunnen peilen wat er in een vrouw die liefheeft, in haar moederhart leeft?

 

Les aan vervangers geven, kampong vegen

Weer patrouille gelopen. Om 7.00 uur er op uit met de wagens en met 25 nieuwelingen van Soebang. Lesgeven aan onze opvolgers. Het geheel stond onder leiding van de kapitein dus weer een machtige stunt, of slag in de lucht.

 

Ik kreeg mijn instructies van hoe en waar ik mijn 15 man bij de kampong op moest stellen. Het ging van een leien dakje. Hier en daar een paar posten en aan de achterkant de brengroep.

Toen ik mijn mannen om de halve kampong heen had begonnen we met vegen.

Alle kerels bij elkaar halen.

Door de voordeur erin en door de achterdeur eruit. De meeste orangs hadden het al door en kwamen vanzelf. Degenen die in de huizen bleven werden eruit gehaald. Ik had al een aardig groepje toen er bericht van voren kwam, je zit in de verkeerde kampong! Dank je, bestaat niet!!!

 

Afijn heb al die mensen toch maar meegenomen naar het verzamelpunt om hun papieren te controleren.

Daar vertelde de kapitein die aan kwam gieren in z’n jeep me doodleuk, je zat wel goed maar we moeten een kampong verderop zijn. Ik zachtjes verd…

 

Een kampong verder weer hetzelfde geintje. Vlug omsingelen, alle mannetjes bij elkaar. Het was daar pasardag, marktdag. Binnen het kwartier hadden we alle kerels bij elkaar, zo’n 700 man. De nieuwelingen krijgen de smaak al te pakken en weten al zo’n beetje wat ze moeten doen en laten. De rest was voor Klaas Dwaas (zie vorige blogs) en zijn spionnen.

 

Wanneer er werkelijk boeven in die kleine kampong zaten waren ze al lang gewaarschuwd en verdwenen natuurlijk door die eerste stunt. Klaas Dwaas haalde er toch nog zes man uit voor nader onderzoek.

We hebben ons vermaakt met de handigheid van de kapitein even een kampong vegen.

 

’s Avonds een pingpong wedstrijd, ik lag er na drie rondes al uit. Veel snelle, harde partijen. Twee man van ons zitten in de finale die in Soebang gespeeld wordt.

 

Uniform verpatst voor de maîtresse, stop het in de doofpot

Een vreemd geval hier. Een korporaal van hier heeft z’n uniform voor f 40,- op de pasar verkocht. Het lekte uit met als gevolg dat hij vanochtend verhoord werd, hij bekende. Je kunt wel raden waar zulke goederen blijven.

Stom van die knaap, wordt het een zaak voor de krijgsraad dan kan hij rekenen op drie tot vier maanden brommen.

 

Ik begrijp hoe hij ertoe gekomen is. Zijn verkering was uitgeraakt en toen zocht en vond hij een aardig huisje en een aardig meisje in Soekamandi. Bij de verhuizing naar hier heeft hij haar meegenomen en onderdak gebracht in de kampong. Zo’n maîtresse kost geld. Kamerhuur, eten, jurkje, schoenen, niet van zijn maandsalaris te betalen.

Met als gevolg, stelen, verhandelen om er iets bij te verdienen. Hij kan een flinke dauw krijgen maar ik hoop dat hij nog een kans krijgt.

 

Hij heeft zeker gepraat want een andere jongen kreeg ook voorarrest. Ik vond het rot om hem nadat hij van patrouille kwam moest vertellen dat hij op z’n kamer moest blijven. Ik heb het meisje inmiddels ook opgehaald voor verhoor. Bovendien nog twee kerels uit de kampong die ook bij het handeltje betrokken lijken te zijn. Een akelig geval.

 

De korporaal blijft voorlopig voor verhoor vast in Soebang, het wordt van a tot z uitgeknobbeld. Die meid is weer vertrokken naar Soekamandi.

Het is te hopen dat de overste het in de doofpot stopt en het vuile zaakje niet voor de krijgsraad komt.

 

Het is waar, ik sluit mij wel wat op

Het is waar, ik sluit mij wel wat op. Maar ik geniet veel meer van een brief schrijven aan jou dan van een film of dansen in Bandoeng. Het zien daarvan doet me zo hevig naar je verlangen dat ik soms mijzelf niet meer ben.