punTaal

scherp in formuleren

Hilma Bruinsma

punTaal staat voor:

scherp formuleren en strak in aanpak. Heldere taal en een directe benadering vormen de basis voor kernachtige resultaten.

 

punTaal is de noemer waaronder ik vanaf 2011 mijn eigen boeken uitgeef en literair actief ben. Op beide fronten gaan beschouwing en analyse vooraf aan passende actie. Filosofie: het leven is te mooi en te kort om tijd en energie te verspillen aan half werk.

Taboe in het theemeubel

Keerkring of rondwaren in tijd

Tijd Terug

Hilma Bruinsma

schrijver, dichter, eigenaar punTaal

29 April, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 87: Schilderszaak overnemen, opmaat naar de tweede politionele actie met mobiele batterij van vier kanonnen (eerste helft december 1948)

Klaas, grimmige blik?

7 December 1948, zes jaar na de 7 december radiotoespraak van koningin Wilhelmina begint mijn vader heel onverwacht met een mobiele batterij aan de tweede politionele actie. Onderdeel van de
7 December Divisie.

Het hing min of meer in de lucht maar toch betwijfelde mijn vader eind november nog of er een tweede actie zou komen. (zie Blog 86)

Ineens zit hij er vanaf het begin middenin. Tijdens de eerste politionele actie verbleef hij in het hospitaal. Hij had daar toen gemengde gevoelens over. Het niet mee kunnen doen was veiliger natuurlijk, beter voor het thuisfront, maar zijn onderdeel ‘in de steek’ laten, niet met de mannen van de partij zijn, dat zinde hem niets.

 

Wat mij heel erg verbaast is ten eerste dat mijn vader zo direct ingezet werd, nooit iets van geweten. Maar ook, de enorme opluchting, blijdschap zelfs dat het monotone niet-in-actie-zijn eindelijk doorbroken wordt.

De opluchting begrijp ik zeker, in blog 85 schrijft mijn vader dat zij zich allemaal schamen Nederlander te zijn, juist doordat er geen sprake van optreden is. Het lange wachten en de onmacht wordt doorbroken. Eindelijk kunnen ze als kanonniers doen waar ze voor getraind zijn.

 

Maar zingend ten strijde trekken, zingend de oorlog in? Dat had ik niet aan zien komen.

 

Hoelang duurt die euforie? Hoe reageert mijn vader wanneer straks de aftocht geblazen wordt?
Kan hij dat aan?
Slaat de schaamte weer toe zoals die bij heel veel veteranen is toegeslagen? Blijvende schaamte?

En dan nog de twee mannen die omkomen in het verschiet. Lees hier over in het verhaal Oud-Indiëgangers bij VOMI.

 

Mijn vader krijgt het zwaar, dat weet ik uit verschillende verhalen, onder andere tijdens de reünie van 2-6 RVA van 2010 verteld.

 

Bakzeil halen in Indië en dan nog een heel jaar lang gescheiden blijven van zijn Kantsje.

 

Enerzijds ben ook ik opgelucht, eindelijk beweging. Maar wanneer ik mij bedenk wat er allemaal te wachten staat, een gelopen koers waar ik slechts getuige van kan zijn, ik houd mijn hart vast.

 

Schilderszaak in Holwerd? Harde teleurstelling

Schattebout, jouw telegram ontvangen. Vanavond kan ik niet terug telegraferen, dat doe ik morgenochtend Nan. Eerst even een innige zoen en koes voor onze hummels.

Morgen krijg ik waarschijnlijk het officiële telegram per post, ik kreeg het nu net van Batavia doorgeseind. Het is wat verbasterd doordat het vanuit Batavia over verschillende posten hier naartoe is gekomen.

Ik kreeg het zo: ‘’Boonstra geweest of wij zaak kopen wil klanten huis zaak

fl 8000,- zullen zonder overname Jan ingang direct antwoord Janke’’

 

Ik maak eruit op dat Boonstra (Holwerd) gevraagd heeft of wij zijn zaak, klanten en huis willen kopen. Zonder overname in jan 49 te aanvaarden.

Het eerste dat ik vanavond gedaan heb is informeren of het mogelijk is eerder te demobiliseren. Een harde teleurstelling Jank. Volgens majoor P. geen enkele kans. Niemand wordt nu losgelaten zolang de demobilisatie stopgezet is. Alleen bij sterfgeval van vrouw of kind mag je naar huis.

Morgenochtend moet ik bij hem komen voor nadere informatie.

Dan heb jij mijn telegram al ontvangen. Ik weet nu nog niet precies wat ik je zal seinen. Ik hoop dat het je lukt om de zaak aan te houden tot ik meer gegevens heb.

 

Mijn eerste gedachte was Ja, kopen. Maar ik kan niet precies beoordelen wat we kopen. Ik moet eerst meer weten van de rendabiliteit, de omzet en de bestaansmogelijkheden van de zaak. Heb er zelf een tijdje gewerkt maar dat was in oorlogstijd, daar kan ik geen peil op trekken.

Het oude huis beneden ken ik goed, winkeltje, kamer, keuken, spoelplaats en werkplaats. Hoe de staat ervan is en de duurzaamheid weet ik niet.

 

Liefste, nu gaan we samen zakendoen, heerlijk aan onze toekomst werken.

Je moet een goede adviseur hebben.

In de eerste plaats moet ik weten waarom B. zijn zaak wil verkopen. Dat is heel belangrijk. Ziet hij er geen heil meer in en vestigt hij zich elders als schilder? Dan is uitkijken de boodschap. Begint hij iets anders en geeft hij het schilderen op dan is er voor ons misschien een mogelijkheid.

Holwerd heeft vier schilders. De familie D, beide jonge kerels en vanouds de beste zaak. L. met tot nog toe een prutszaakje maar zijn zoon heeft tegelijk met mij zijn vakdiploma gehaald en is een kundige knaap.

K. is een baasje die altijd alleen werkte en geen opvolger heeft. Hoe die twee laatste zaken er nu voor staan weet ik niet maar we moeten daarmee wel degelijk rekening houden. Holwerd is te klein voor vier goede schilderszaken. En net groot genoeg voor twee goede zaken en twee armoe zaakjes.

 

Neem mijn vader in de arm en probeer erachter te komen hoe B. z’n zaak ervoor staat en hetzelfde voor de drie andere zaken. Vraag architect R. naar de bestaans- en uitbreidingsmogelijkheden van het dorp Holwerd.

Jammer dat mijn vader niet zo’n echte zakenman is.

B. moet open kaart spelen en zijn boeken openleggen en kunnen aantonen dat zijn zaak inderdaad f 8000,- waard is. Dat is een heel bedrag en wij moeten het lenen en met rente terugbetalen. Natuurlijk weet je dat allemaal Jank.

 

Zit er inderdaad perspectief in dan voel ik er veel voor hoewel ik het huis akelig donker en benepen vind. Ik durf wel risico te nemen maar eigenlijk zijn er mij te veel schilders daar. De zaak van D. is nu een tweemanszaak, dat maakt het er niet beter op. Trouwt de jongste en blijft die ook in de zaak dan zijn er vijf huisgezinnen die bestaansmogelijkheid moeten hebben in één dorp.

 

Is de schildersinventaris inbegrepen, hoe staat het met de voorraad verf, behang, glas, kwasten en ander gereedschap? Hoe groot is zijn kwantum behang dat hij op jaarbasis kan krijgen? Hoe is het met z’n klompenwinkeltje, welke artikelen worden er nog meer verkocht? Kan ik dat allemaal overnemen zonder in conflict te komen met de Vestigingswet?

 

Of de prijs schappelijk is of niet kan ik hiervandaan niet beoordelen. Het oude huis is volgens mij de helft niet waard. Vraag v.d. W. of hij iemand kent die het kan taxeren.

Lieveling valt het je tegen?

 

Veel moeilijkheden hè vrouwke? Wie moet zolang de zaak waarnemen? Mocht dit niet lukken Jank, laat je dan niet ontmoedigen schat. Zoek het naadje van de kous uit, je krijgt een idee over het zakenleven, niet alleen voor onze eventuele zaak maar ook over het gehele zakenleven van een bepaald vak in een bepaalde plaats. Wordt dit niks dan heb je toch een prachtige ervaring opgedaan voor de volgende keer, dan samen DV.

Ik kan nu geen beslissing nemen. We moeten 70% kans van slagen hebben voor zover wij dat menselijkerwijs in kunnen schatten.

 

Roeping als vakleraar in de reclassering?

Nog iets waar ik nog niet over geschreven heb om je, mocht het niet doorgaan een teleurstelling te besparen.

Nu moet je het weten schat. Ds. Jense heeft me gevraagd of ik er iets voor voelde om voor een opvoedkundige stichting te werken als schilder en leraar in de daaraan verbonden schilderswerkplaats.

Zijn vader werkt daar. Jonge boefjes worden daar opgeleid als tuinier, schilder, timmerman enz. Ds. kan niet zeggen of er op dit moment een plaats open is maar hij wilde wel schrijven om verdere inlichtingen en voorwaarden. Dat heeft hij ook gedaan en ik wacht nu op het resultaat. Er is nog niks over te zeggen. Morgen verder dapper vrouwke, hou goede moed!

 

Ben naar Soebang geweest maar geen resultaat. Eerst een innige zoen en knuffels ook voor onze hummels. Het is wel ontmoedigend maar ik houd de kop ervoor. Eerst ging ik naar Ds. Jense. Hij had al bericht gehad dat er op het moment geen plaats open was voor ons. Ze sturen bericht wanneer er een of andere mogelijkheid komt.

 

Zolang de datum van de demobilisatie onzeker is kunnen wij praktisch niets beginnen. Niemand die een werkkracht nodig heeft of een zaak wil verkopen is genegen dat open te houden voor iemand waar ze niet zeker van zijn.

Die stichting van Ds. is op de Veluwe. Jonge mensen die in aanraking zijn gekomen met de kinderrechter worden daar weer opgeleid voor de burgermaatschappij. Het is een soort reclassering ambachtsschool.

 

Je moet er iets voor voelen en om kunnen gaan met knapen die niet voor de poes zijn. Het is een vaste betrekking voor een vast loon, niet hoog maar net genoeg om ons gezin van te kunnen onderhouden. Vrij wonen en vrij gas en licht. Een soort ambtenaarsbetrekking.

Geen risico’s, geen startkapitaal maar ook geen mogelijkheid om vooruit te komen. Destijds vroeg hij of ik ervoor voelde en ik zei toen ja. Hij zei dat je het als een soort roeping moest zien. Aan de ene kant voelde ik er wel voor, aan de andere kant heb ik er genoeg van om voor anderen te zorgen.

 

Zolang de datum van de demobilisatie onzeker is kunnen wij praktisch niets beginnen

 

Ik ging na Ds. meteen door naar majoor Plaat, hij is verantwoordelijk voor onze sociale verzorging. Hij wilde het naadje van de kous weten. Heb hem zoveel mogelijk ingelicht.

Vervroegde demobilisatie is uitgesloten. De enige mogelijkheid is dat jij mij eruit probeert te halen. Daar is heel wat voor nodig schat. Je hebt in de eerste plaats een doktersverklaring nodig. Dat het voor ons gezin noodzakelijk is dat ik terugkom.

Dat het hoogstnoodzakelijk is weten we liefste maar ziet dokter er de noodzaak van in? Hij kijkt vooral naar lichamelijke nood, meer dan naar geestelijke nood. Je begrijpt het wel hè Nanni?

Alleen wanneer een gezin ten onder dreigt te gaan is er een kans dat het op die manier kan. Duizenden zitten er net zo voor als wij, erger nog misschien.

Wij krijgen de ene domper op de ander maar kunnen er toch weer tegen omdat wij elkaar zo liefhebben.

 

De majoor raadde mij aan om zolang een zaakwaarnemer te nemen maar daar begin ik niet aan. Hij doet zijn best voor iedereen maar van het zakenleven heeft hij geen kaas gegeten.

Heb daarna meteen getelegrafeerd. De brief is al onderweg. Ik hoop gauw antwoord van je te krijgen schat.

 

Wat zei mijn vader ervan? Hij heeft nog steeds het liefst dat ik thuis de zaak overneem? Volgens hem zit er de eerste tijd genoeg in maar daarna komt er nog een tijd. Ik heb te veel slechte ervaring met Raard. Hoe denk jij erover nu je de mogelijkheden mee bekeken hebt?

Jouw oordeel is heel veel waard! Ik heb het gevoel dat de schilderszaak in Holwerd verwaarloosd is en er geen puf voor is om het op peil te trekken maar wel genoeg geld om het elders opnieuw te proberen.

 

Die grimmige blik staat me niet aan?

Twee heerlijke brieven van jou en foto’s. Deze serie is beter gelukt dan de vorige. Die ene borstbeeld is niet mooi maar wel helder al staat die grimmige blik me niet aan. Jij vond die natuurlijk het mooist maar die schrale kop deed je ook verdriet, je zag er dolgraag wat meer vlees op. Ik niet schat. Ik zie er patent uit en ben kerngezond en fit. In Soebang vertelden ze dat ik er goed uitzag.  Maak je geen zorgen schat, toch heerlijk van jou schat!

 

Vitaminetabletten slik ik niet meer, is niet nodig. Wel moet ik eraan denken zo nu en dan zouttabletten te nemen om geen zout te kort in mijn body te krijgen. Door het vele zweten verlies je meer zout dan dat je met de voeding binnen krijgt.

 

 

Bijnaam Klaas Dwaas? Dat lange lijf is Klaas Dwaas.

 

 

Saja (rechts), K. (naast saja), de nieuwe B. daarnaast en meest links H.???

 

Waarschijnlijk hoort deze foto een paar blogs terug. Net zoals de andere foto’s waar Klaas Dwaas op staat. Maar mijn vader krijgt ze nu binnen. Blijft lastig goed te plaatsen.

 

Patrouille in rust

 

 

Soldatenfuif voor de kapitein en bijspringen bij I-6 RVA, Paboearan, bende van 500 man opgerold

Twee dagen niet geschreven, twee dagen ook geen post gekregen. Het waren vreemde en drukke dagen, blij dat ze voorbij zijn. Ik heb voor het fuifje van de kapitein gezorgd. Zopas alle geleende spullen weer uitgezocht en teruggebracht. Ik miste maar vijf glazen en een lepel. De volgende keer bedank ik ervoor.

 

Eerst een innige en stevige knuffel en koesen voor myn lytse hummels memmi.

 

Wij hebben samen met de C-batterij en andere onderdelen I-6 RVA (Soekamandi) weer bij moeten springen. Toen zij nog hier lagen is dat ook een keer gebeurd.

Zelf ben ik niet mee geweest, ik had hier genoeg te doen om alles in orde te krijgen.

 

Vrijdagnacht vertrok een sterke patrouille van ons naar de laagvlakte.

Het ging er ouderwets aan toe. Een bende van 500 man is bij Paboearan opgerold. Er zijn veel wapens buit gemaakt. Hoe groot de verliezen aan mensen en wapens aan de kant van de bende was weten we nog niet.

 

Niemand van ons wist dat het bij I-6 RVA zo onrustig was en dat er in hun gebied een grote bende genesteld was. Als dat zaakje niet was aangepakt hadden ze rond oud en nieuw de grootste rotzooi gekregen. Nu waren we een slag voor. De kerels kwamen bekaf maar opgetogen weer binnen. Eindelijk eens een goed succes gehad.

 

Het feestje ging door, de helft dronken als een kanon, kalm feestje met kerels die bloed zagen?

Heb de kapitein voorgesteld om het feestavondje een paar dagen uit te stellen want ik zag het aankomen. Het moest doorgaan en het ging zoals ik mij had voorgesteld.

De helft was zo dronken als een kanon. Vier maar eens een kalm feestje met kerels die 14 uur in touw zijn geweest en die bloed hebben gezien.

Ze hadden bijna geen eten gehad en rammelden van de honger. De eerste borrels op de lege maag werken als een rode lap op een stier. Het diner werd een vreetpartij van jewelste.

Nooit heeft ons kokki zoveel plezier van zijn werk gehad. De verdere avond was wildwest, een ouderwetse soldatenfuif.

De burgers waren ook behoorlijk aangeschoten. Ik had eerst het smoor in, alle moeite gedaan om de zaak in orde te krijgen, zoveel voor afleiding gezorgd dat ieder het gezellig zou hebben. Nou ze hebben het gezellig gehad.

 

De kapitein en zijn Toos zullen zich deze avond nog lang heugen. De enkele stukjes die opgevoerd werden hadden dubbel succes omdat niemand luisterde en niemand er iets van snapte maar iedereen had plezier om alles.

Het strijkje uit Bandoeng verhoogde de feestvreugde nog.

 

Ik heb ook meegedaan hoor en nog zoveel mogelijk gezorgd dat niemand te kort kwam en niemand te veel kreeg. De enige die we nog gesjouwd hebben was onze nieuwe collega B.

De majoor was ook aanwezig maar die raakte aan het eind van de avond ook behoorlijk afwezig.

 

Goeiendag schat wat zijn militairen te velde een raar volkje. Om 1.00 uur was alles in bed. Ik was doodop en blij dat alles toch nog zo goed afgelopen was. Dan was ons vorige feest heel wat beter. Afijn, soedah.

 

Heerlijk geslapen. Alles op laten ruimen en alles weer op z’n plek, kreeg koppijn van alles controleren en tellen, al die stoelen, glazen, bestek maar alles is weer op orde.

 

Morgenochtend gaan K, B. en ik met een paar kanonniers en chauffeurs plus twee kanonnen voor drie weken naar Soebang. We leren de nieuwen van 41-RVA schieten. Eerst droogschieten en daarna uitrukoefeningen en schietoefeningen.

 

Hoop vanavond verder te schrijven. Een rare brief maar alles voor jou Nan, fan dyn mantsje diet dei sa leaf hat (van je man die jou zo liefheeft).

 

Deze tijd zullen wij nooit meer vergeten en ik geloof dat het ons zal helpen om bij zorgen en moeilijkheden toch gelukkig te zijn

Waren wij niet van elkaar gescheiden dan hadden wij misschien die moeilijkheden ook, naast elkaar leven in plaats van met elkaar zoals jij nu bij anderen opmerkt. Je denkt erover na en schrijft mij alles en zo komen wij heel dicht bij elkaar. Wij zijn veel dichter bij elkaar dan anderen die dagelijks in het echt bij elkaar zijn. Ook wij zullen straks vele moeilijkheden ervaren maar wij hebben door deze tijd ontzettend veel geleerd. Juist doordat wij elkaar tijdelijk moeten missen hebben we geleerd hoe diep gelukkig wij waren en straks weer zullen zijn.

 

Zoals het toen soms, was zo wensen wij het niet meer doordat wat wij de afgelopen jaren hebben geleerd.

Liefde kan ook een gewoonte worden, het huwelijkse leven een soort sleur. Door de dagelijkse zorgen komt de rijkdom van liefde op de achtergrond denk ik.

Het is nog wel goed maar wat er werkelijk aan hapert weet men niet.

Deze tijd zullen wij nooit meer vergeten en ik geloof dat het ons zal helpen om bij zorgen en moeilijkheden toch gelukkig te zijn, iedere dag op nieuw.

Ik weet niet hoe ik alles op moet schrijven maar je begrijpt mij famke?

Hoe gelukkig kunnen we nu nog, nu we alles moeten missen, toch nog zijn?

 

Trouwtekst steeds echter? Gelukkig vergeet god ons niet

Het vliegt je soms aan, in de moeilijkste omstandigheden, heel diep voel je het dan en je zou het willen uitschreeuwen, ja toch, ook nu ben ik zoooo gelukkig!!

Oe ja, soms ben ik bang, hebben wij elkaar niet te lief? Nee dat kan niet maar sluiten wij god niet te veel uit ons leven, vooral uit ons liefdesleven? Hij die ons dit schenkt? Ja schat wij weten het beiden, jij schreef er nu ook weer over. Ik schrok een beetje. Laten we bidden dat onze trouwtekst steeds echter, steeds meer waar wordt. (De trouwtekst die steeds terugkomt, lees er o.a. over in blog 44.)

 

Ja schat ik geef antwoord op jouw vragen en tracht je te helpen. God geeft geen antwoord denken wij vaak maar wij weten wel beter. Geef hem weer alles, blijf dicht bij hem, keer weer terug naar het dagelijkse. Ik vergeet hem ook maar gelukkig vergeet hij ons niet.

 

Te nuchter om bijgelovig te zijn, de hele levenswijze en adat van dit volk is bijna bijgeloof

Korporaal B. is gedegradeerd tot gewoon soldaat. Zie blog 86 onder kopje Akelig geval met het uniform (o.a. blog 86)  Hij krijgt de kans zich weer op te werken.

Of hij gelukkig was met zijn meisje in de kampong? Nee, dat kleine ding had hem in haar macht. Er zijn veel vreemde en sterke verhalen over hoe groot de invloed van een Indische vrouw kan zijn. Daarover schrijf ik nog weleens of ik vertel het je later.

Gek maar je zou soms geloven dat er hier nog geestelijke machten rondzwerven. Ik ben veel te nuchter om bijgelovig te zijn maar de hele levenswijze en adat van dit volk is bijna bijgeloof.

 

Je vraagt hoe K. het doet bij de inlichten dienst. K. heeft de inlichtingendienst overgedragen aan korporaal C. Het gaat best.

 

7 december 1948, Soebang, complete mobiele batterij met vier kanonnen

We zitten bij 41-RVA in Soebang. Het koste heel wat moeite om weg te komen, lekke banden en wachten op kerels uit Bukanagara die ook mee moesten.

Om 12.00 uur kwamen we binnen zeilen. Nou dat belooft wat, modeldienst van 6.00 tot 17.00 uur.

 

Gister in de middag meteen achter de kanonnen en oefenen. Dat gaat de hele week zo door en dan op zaterdag schietoefeningen. Wij hebben onze eigen richters, de knapen die het kanon op het doel richten en onze korporaals, plaatsvervangend stuks commandanten.

 

Van 41-RVA heb ik een wachtmeester en twee munitiewerkers. Het is de bedoeling dat we door dagelijks te oefenen op elkaar ingespeeld raken. Het is een allegaartje van C- en D-batterij en 4-RVA.

 

We vormen een complete mobiele batterij met vier kanonnen. Klaar om ergens ingezet te worden. Bijvoorbeeld bij een zuiveringsactie, in samenwerking met infanterie of een actie zoals vorig jaar.

 

Ik zie het ervan komen schat dat we binnenkort hier en daar wat vuurstoten geven. Niet op een schietbaan maar op een kampong waar een bende zich verschanst of iets dergelijks.

 

Wel hebben we pech met de auto’s, twee van de vier staan op blokken, in afwachting van nieuwe banden. De exercitie met het kanon gaat goed, alleen wel vervelend dat het modeldienst is maar dat slijt er over een week wel een beetje af.

 

Lekker zwemmen, klappen uitdelen voordat we ze zelf krijgen, artilleriedienst

We gingen na de oefening met de hele batterij zwemmen, machtig lekker was dat. Het is hier warm hoor, een heel verschil bij Kasomálang.

 

We liggen in het nieuwe kamp dat voor 46-RVA gebouwd is.

Bamboe hutten waarbij ons kamp een gemeubileerd kasteel is maar het gaat best hoor. We hebben wel veel slechter gelegen. Het eten is goed, er wordt hier ’s avonds warm gegeten, daar moeten we even aan wennen. Na die twee sneetjes brood heb ik ’s avonds gevreten, zo was het.

De stemming in de nieuwe batterij is best. De kerels moeten nog aan elkaar wennen.

 

Wat er gaat gebeuren weet niemand maar ik heb zo’n vermoeden dat we klappen uit gaan delen voordat we zelf klappen krijgen.

 

Vorige week is bij I-6 RVA behoorlijke opruiming geweest en ons hele regimentsgebied is nu rustig. Daaruit volgt dat ze ons niet klaarstomen om op onze plek te blijven maar dat wij ingezet worden in andere gebieden.

Geen patrouillelopen meer maar artilleriedienst.

 

Slecht nieuws voor jou liefste?

Slecht nieuws voor jou liefste? Voor mij niet schat want het betekent dat we eindelijk de goeie kant op gaan. Het is niet gevaarlijker dan patrouillelopen Nan. Ik ben overal even veilig meiske.

 

Maak je niet ongerust. Best mogelijk dat ze ons niet hoeven in te zetten. Maar ik wil niet dat je plotseling hoort dat ik op actie ben of wat dan ook.

Als de post straks eens wat langer uitblijft moet je je niet ongerust maken. De postverbindingen kunnen vertraagd zijn, zeker wanneer we de ene dag hier en de andere weer daar zijn.

 

Houd goede moed en vertrouw alles aan god. Wil je graag vertellen hoe en wat precies maar wij weten zelf niets. Je weet dat ik je alles schrijf.

 

Een innige koes en een diepe blik in je ogen, hou de kop ervoor hoor wanneer je het moeilijk krijgt. Ik ben gezond en gelukkig en vol goede moed. Een dikke tút.

 

We zijn hier en daar langs de weg in stelling gekomen. Net op tijd binnen, met een woeste vaart voor een dikke plensbui uit gereden. De kanonnen dansten achter de wagens wanneer we door de vele kuilen en gaten schoten. Een km of vijf verderop weer oefenen maar daar kregen we een bui op de kop. Brrr koud, geen jassen natuurlijk. We zagen eruit als varkens toen we binnen kwamen.

Had een prachthonger. In het begin mopperden de jongens over al die onzin maar ze krijgen de smaak te pakken.

 

Vliegende batterij op nachtoefening, ze zingen het hoogste lied, niet voor jouw oren bestemd

Was vandaag naar Bandoeng luchtcilinders halen voor de kanonnen. Ik kreeg ze vlot mee van de werkplaats. Onze vliegende batterij is op nachtoefening, ik ben vrij vanwege het ritje naar Bandoeng.

Daar komt het hele stel weer binnen, ze zingen het hoogste lied Dat we toffe jongens zijn en kindertjes maken, in plaats van vreugde maken. Nou toffe jongens zijn het.

 

Daar komen ook mijn collega’s binnen. Straks verder.

 

Ze zijn aan het mandiën. Nog even verder met je laatste brief. Daarvoor moet ik alleen zijn en dat lukt hier niet zo goed. Ik schrijf nu misschien niet zoveel als eerst maar dat hindert niet hè famke? Ik heb hier lang zoveel tijd niet voor mijzelf. Ik geloof dat ik in Kasomálang veel te veel tijd over had. Ik had nergens puf in. Dit doet me goed schat.

 

Moet je het gebrul van hiernaast eens aanhoren, of nee, het is niet voor jouw oren bestemd. Wat een taal die kerels eruit slingeren! Het wil niet meer Nan. Even jou koesen, even in je ogen kijken, nacht memmi, jonkje en famke een innige dikke zoen van je Kai.

 

Even een slippertje, stofslikken, hele dag hobbelen

Weer met de stukken erop uit, lunchpakket mee. Had eerst geen wagen en kwam na. De batterij had de eerste stelling al verlaten, een vaandrig van de nieuwelingen wees de weg en we reden verkeerd en kwamen in Kasomálang uit. Koffiedrinken.

Eigenlijk wist ik waar de anderen gebleven waren maar ik was toch al laat.

 

Aardig even zo’n slippertje. Niemand heeft het gemerkt. Bij Djalant kwam ik weer in de colonne terecht.

 

Weer rijden, stofslikken en in stelling komen. De wegen zijn vaak slecht, de kanonnen dansen achter ons aan, ons is niets te dol. We kwamen ergens in het gebied van Poerwakarta terecht. Prachtige natuur, woest terrein waar de ploppers zich prachtig kunnen verschuilen.

 

Er moest ergens een zwembad zijn maar het water was vervuild. Jammer. Bij een militaire post theegedronken. De laatste tijd hadden ze het vrij rustig gehad. Daarvoor zo nu en dan een beschieting. Er zal volgende week wel wat opruiming onder de bendes komen. We weten nog niks, behalve dat we volgende week dinsdag wel gaan.

 

Later weer naar een post van de C-batterij gereden waar we natuurlijk weer thee moesten drinken. Het oefenen gaat best dus wordt het nu een beetje aan de laars gelapt. De hele dag langs de wegen hobbelen is vermoeiend maar de stemming zit erin hoor. Wat een verschil met Kasomálang.

 

Het moet ook niet te lang duren want dan wordt het te vermoeiend en zie ik nog jongens afknappen.

Om vijf uur binnen, schietijzers poetsen, mandiën en alle vermoeidheid weg spoelen, hoger als een wolf. Het eten smaakte niet en met K. ben ik nog naar een Chinees geweest voor een bami goreng.

 

Vervolg Holwerd

Jij had de zaak in Holwerd bekeken. Je wil er best wonen. Ik voel wat er in je omging. Het viel je mee. En toch hoopte je dat het niet doorgaat en ik weet waarom. Ik wacht in spanning op je verdere gegevens. Ik heb er werkelijk zin in Nan samen met jou en toch ben ik er huiverig voor omdat ik niet weet wanneer ik thuiskom. En het kapitaal van fl 8000,-?

Vaak denk ik of het niet beter is om straks eerst rustig om ons heen te kijken en zolang voor een ander te werken. De hoop straks een andere betrekking te krijgen heb ik zo goed als opgegeven. Ik geloof niet dat het erg is. Is er geen andere mogelijkheid dan pak ik mijn oude vak weer op en werk dan met veel meer plezier dan vroeger omdat ik weet waar ik voor werk.

Nan schrijf me gauw alles. Hoe denk je er nu over? Heb je een overzicht kunnen krijgen? Wie raadt het je aan en wie niet?

Tot morgen maar weer. Het is niet veel bijzonders maar weet dierbare schat dat ik je zo diep liefheb.

 

Het de bedoeling is om West-Java te zuiveren van bendes

Een kalme dag. We hebben de kanonnen klaargemaakt voor morgen dan gaan we een schietoefening op een baan doen.

Vanmiddag is mijn trekker, een grote zware vijftonner op tien wielen gekomen. Ben daar nog even mee uitgerukt.

De chauffeur had nog nooit eerder met een kanon gereden en moest dus even wennen. Het ging best hoor.

Heb een paar onmogelijke plaatsen uitgezocht en daar het kanon opgesteld. De wielen stonden schots en scheef onder de wagen maar het kanon kwam op zijn plaats te staan en werd er vlot weer weggehaald.

Nu is alles klaar voor morgen. Nadere bijzonderheden weten wij nog niet. Wel weten we dat het de bedoeling is om West-Java te zuiveren van bendes.

 

Even een stevige koes. Jank het is reusachtig met mij. Ik heb best zin om met al die kerels aan de trek te gaan. Begrijp je dat meiske? Ja, ik denk het wel.

We hebben zolang gewacht en nu krijgen we de kans iets te doen.

 

Nu verder met je brieven. Ik heb nog een stapeltje te beantwoorden en ik doe het beknopt. Kom jij op de tweede plaats? Nee lieveling je weet wel beter.

 

De omstandigheden zij nu heel anders snoes. Ik schrijf je alles maar nu meer de hoofdzaken. Later als we weer in het rustige leven van Kasomálang terug zijn schrijf ik weer alles in de finesse.

 

Of ik nu langer wegblijf? Het is hard, we leven in een harde wereld

Ik weet niet of ik nu langer wegblijf. Ik rekende nog op februari, maart maar dan moet alles vlot verlopen. Ik wil je niet teleurstellen maar ik wil je ook niets wijsmaken. Er is nog niets van te zeggen. Het kan ook mei, juni worden.

We moeten eerst afwachten hoe de toestand zich ontwikkelt. Dat er veranderingen komen merk je wel schat.

 

Als we een maand verder zijn hebben we misschien meer zekerheid.

Geve god dat het meevalt. Het is hard, we leven in een harde wereld waarin geen rekening gehouden wordt met onze liefde en persoonlijke verlangens. Ben ik somber? Nee hoor, net zoals anders. Wij zijn en blijven heel dicht bij elkaar, vol goede moed en we houden het vol tot wij weer bij elkaar zijn.

 

Ga ik een gevaarlijke tijd tegemoet? Nee, niets gevaarlijker dan anders. Het enige waar ik mij zorgen om maak ben jij schat. Ik bid om kracht voor jou, dat je je angsten en bange gedachten kunt toevertrouwen.

Natuurlijk zijn wij straks beiden niet meer hetzelfde als twee jaar geleden. Maar onze levens gaan samen en dat maakt een groot verschil met stellen die zich niet meer aan elkaar aan kunnen passen. Wij passen ons straks beiden aan. Het zal anders zijn maar volgens mij veel dieper en inniger omdat wij in de afgelopen tijd zo veel dichter naar elkaar gegroeid zijn. Denk jij ook niet lieveling?

 

Een vlot vuurtje van 82 granaten afgeschoten, ik heb geen hoge verwachting

Vandaag een drukke dag gehad met veel voldoening. Een vlot vuurtje van 82 granaten afgeschoten. Vanavond bij de bespreking een pluim van de kapitein. De officieren hadden weinig opmerkingen. De hele schietoefening was goed geslaagd. Als wij de komende weken zo schieten berg je dan maar.

 

We gingen om 7.00 uur in de ochtend met vier kanonnen naar de schietbaan.

I-6 RVA was er ook met vier stuks. We waren helemaal compleet met radioverbinding en zelfs met een vliegtuig voor waarneming en vuurcommando’s vanuit de lucht. Ik had het eerste stuk in stelling, meestal het belangrijkste stuk omdat die het meest afvuurt.

 

In het begin moesten we vrij lang wachten op commando’s, daarna ging het vlot. De laatste schoten waren met rookgranaten. Een rookgranaat springt in de lucht uiteen, drie blokjes vallen recht naar beneden en smeulen daar op de grond verder. Een geweldige rookontwikkeling, een soort mist. Stel je voor, we schoten per stuk twaalf rookgranaten af, vier kanon x twaalf geeft een aardig rookgordijntje.

 

Mijn nieuwe chauffeur en wagen bevallen prima.

Ik heb geen hoge verwachtingen van wat ons te wachten staat. Het kan wel eens vrij vervelend worden door halve of hele dagen in stelling te staan met zo nu en dan een paar schoten. Afijn, we zien het wel.

 

Kanonnen poetsen, pijpen doorhalen, met heet water doorschudden, invetten, schietklaar

We waren om 15.00 uur weer binnen. Wat eten en meteen de pijpen doorgehaald. De loop wordt halfvol met kokend water gedaan en dan wordt het hele geval heen en weer geschud om de kruidaanslag los te weken. Dan met een harde ronde borstel doorhalen, daarna met een zachte, dan een lap in olie gedrenkt. De pijp glimt dan weer als een spiegel als je erdoor kijkt.

 

Verschillende andere mechanismen worden eraf gehaald, uit elkaar genomen, schoon gemaakt, opnieuw ingevet en terug gemonteerd. De rest wordt met droge lappen schoongemaakt.

Zitten de kanonnen onder de blubber dan worden ze eerst met water gewassen en daarna behandeld met in olie verdunde benzine. Er komt heel wat meer bij kijken dan bij een fiets maar zes man fiksen het wel in een uur.

 

Voorproefje van het veldleger, proeft naar meer

Na het poetsen van de stukken met het hele stel naar het zwembad. De kerels maken plezier als kinderen op een schoolplein. Tik jij bent hem, rennen als gekken rond het zwembad om dan als een kikker in het water te duiken waar ze elkaar half verzuipen.

Daarbij brullen ze als dolle stieren. Anderen spelen waterpolo met een handbal, hier en daar drijft er eentje op een binnenband van een auto. Het is een kostelijk vermaak na zo’n dag en je knapt er lekker van op.

 

Heb mijn schoenen terug uit reparatie. Comfortabel om weer eens passende schoenen aan m’n poten te hebben. Ho Klaas.

 

Dit was een voorproefje van het echte veldleger en ik moet zeggen Nanneke, het smaakt. Er zijn nog geen verdere bijzonderheden bekend. Ik geloof dat we morgen een rustige dag hebben. Ik ga naar de kerk en naar Kasomalang om nog wat spullen op te halen.

 

Hoe heerlijk zou het zijn om te kunnen schrijven ik kom thús!

Heb genoten van je heerlijke brief. Ukki zat in de tobbe maar voelde zich bij memmi toch veiliger. Alles was goed en dan ben ik zo dankbaar Nan. Toch merk ik dat het steeds moeilijker wordt voor mijn schat.

Het verlangen is op z’n toppunt en vaak ondragelijk. Ik voel je verlangen en diepe liefde in iedere regel Jank en steeds moet ik schrijven moed schat, nog even.

Hoe heerlijk zou het zijn om te kunnen schrijven ik kom thús!

Wij leven voort in onzekerheid. Lastig dat ons niets gezegd wordt maar dit is nu eenmaal militair.

Was even terug in Kasomálang. Ruwe schoppartij voetbal met PenT elftal. Twee spelers van hen zijn het veld afgedragen maar ze wonnen van onze hufters met 1-2.

 

Het schrijven wil niet. Ze zitten naast mij te borrelen en dat gaat nu eenmaal niet zonder kabaal en vloeken.

 

God in deze rotzooi dichtbij? Vlag op de puinhopen zoals de dominee vanochtend zei? Kun jij het allemaal nog rijmen schat?

Verhip het licht valt uit.

 

Opstandig, vierde keer Sinterklaas, Kerst, Oud en nieuw, mijn verjaardag op rij, zonder mij

Weer een heerlijke brief van jou. Ales was heerlijk goed maar je was een beetje opstandig. Het is de vierde keer Sinterklaas, kerst, mijn verjaardag waar ik niet bij ben.

Ja schat, ik heb het makkelijker, eigenlijk een vrijgezellenleven. Lieveling, een tút, kijk mij even aan Jank. Oe liefste jij weet wel beter.

 

Heerlijk te lezen over alles wat je voor onze schatten gemaakt hebt uit oude spullen van jou. Of al die gewone dagelijkse dingen mij interesseren? Toe Nanni!!!

 

Op naar het onbekende, de stemming kan niet beter

Een drukke dag. Munitie gehaald, zwaar spul. We hebben het over de vier wagens die de kanonnen trekken verdeeld. Zweten. Alles klaar gemaakt. Tussendoor gezwommen en om 17.00 uur inspectie van de wagens en de kanonnen. Alles in orde. Het wordt een colonne van 18 wagens en wanneer I-6 RVA er nog bij komt het dubbele.

 

Nog even naar de Regimentsstaf om sigaretten te halen. De buit was niet groot, K. en ik ieder zes pakjes. Nog een oude broek geruild voor een nieuwe, te groot, ik lijk wel een Urker visser. Straks mijn spullen pakken, ik gooi alles in m’n plunjezak, klaar.

 

Morgenvroeg gaan we om 7.00 uur rijden. Waarheen is nog onbekend. De overste gaat zelf mee en Ds. Jense hobbelt in z’n jeepje ook in de colonne mee. De stemming onder de jongens kan niet beter.

Als je deze brief hebt gekregen krijg je daarna vier à vijf dagen niets. Onze post wordt aan het eind van de week nagestuurd en de nieuwe post gaat meteen mee.

 

Kin myn famke it salang volhâlde? Ik net sa best Nan!! (Kan mijn meisje dit zolang volhouden, ik niet zo goed)

Zullen we samen goede moed houden en sterk zijn Kanne? Zullen we al onze zorgen aan hem toevertrouwen? Wil u met ons gaan? Blijft u dicht bij mijn schatten? Geeft u ons wat u denkt dat goed is?

 

Snoes tot een heerlijk weerzien DV, nacht memmi, jonkje, famke.

Groet Beppe en omke van mij. Nog een innige blik in je ogen en een alleszeggende zoen. Gods zegen en moed. Daaaag leavelingen.

 

31 March, 2019
Hilma Bruinsma

Blog 86: Nieuwe politionele actie? Deviezensmokkel, eigen rechter spelen, doofpot, Federale regering, ruzie en wanhoop (tweede helft november 1948)

 

Bukanagara, regentijd

Nieuwe actie? Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen

Schattebout, even een innige tút, koes Wim en Betteke even van mij. Hoe is het vandaag? Heb je het druk of heb je geen puf zoals ik vandaag? Alles goed? Het regent hier pijpenstelen en bijna iedereen  ligt in zijn nest.

 

Gister een flinke patrouille gelopen. Nu het regelmatig regent wordt er overal weer druk op de sawa’s gewerkt. De kalis worden dieper en stromen sneller. Lekker om daar met schoenen en al doorheen te ploeteren. Het nadeel is dat je benen loodzwaar worden van al dat water.

 

’s Avonds gelezen, tijdschriften en kranten. Het Indiënieuws is nog niet veel bijzonders. Toch geloof ik dat het Amerika begint te vervelen. Minister Stikker is weer halsoverkop terug naar Holland om besprekingen te houden.

De bedoeling is om zo vlug mogelijk de Federale regering, gemeenschappelijk Nederlands en Indisch, in elkaar te stampen en dan de Repoeblik aan te pakken. Zo gaat het niet langer.

 

Ik verwacht een ultimatum van als je nu niet uitscheidt krijg je op je donder. De Repoeblik is niet tegen het communisme opgewassen en ziet geen kans de rust in eigen gebied te herstellen. Wat gaan we nu doen. Soekarno helpen tegen de communisten of twee vliegen in een klap slaan en de hele rommel opruimen?

Wanneer het goed wordt aangepakt is het laatste nog steeds de beste en de snelste oplossing.

 

Toch geloof ik niet dat we een nieuwe actie krijgen maar dat de Repoeblik door buitenlandse druk van vooral Amerika, aan de Federale Nederlands-Indische regering zal toegeven. Nog vrij vaag hè. We moeten weer afwachten. (Verloop van onderhandelingen door de vele jaren, lees hier meer over)

 

Komt het spoedig tot een vreedzame oplossing dan is er een grote kans dat wij begin 49 vlot gedemobiliseerd worden. Dat betekent alles voor ons liefste.

 

Is deze tijd achteraf goed voor ons? Het had niet gehoeven. Ik kan er niet over schrijven

Of deze tijd later achteraf goed voor ons zal blijken te zijn kunnen wij nu nog niet weten. Jij blijft nu nog steeds terug tasten schat. Het had niet gehoeven. Veel schrijf ik daar niet over want dan kan ik niet tegen je op. Ik zit dan muurvast, moet je gelijk geven en ik kan mij niet verdedigen. Ik kan er niet over schrijven lieveling. Het is zo moeilijk.

 

Ik moet nog iets vasthouden dat het toch goed is geweest anders is het niet vol te houden. Ik heb jou niets te vergeven maar jij mij oneindig veel, wat je allang gedaan hebt en nog steeds weer opnieuw doet.

Misschien kunnen we er straks over praten. Ik heb je zo oneindig lief!!! Geve god dat alles goed mag zijn.

 

Het akelige geval met het uniform, deviezen smokkel, doofpot

Het akelige geval, zie blog 85 met korporaal B. Als je in de stront roert gaat het nog erger stinken zeggen we hier. B. moest natuurlijk verklaren hoe hij aan het geld gekomen was dat zijn meisje de hele tijd opslokte. Hij heeft van meerdere jongens geleend. Het bleek dat hij met deviezensmokkel bijlapte. Meerdere jongens kregen Nederlands geld van thuis toegestuurd wat hier tegen een hogere prijs werd verhandeld. Zo sleepte het ene geval het andere mee.

Deviezensmokkel wordt voor de krijgsraad zwaar gestraft. Maar de overste stopt het geval vrij zeker in de doofpot.

De jongen die eerst ook in arrest was heeft er niets mee te maken maar hij wist wel van het uniformdealtje. Hij had volgens de overste B. zelf moeten dwingen de koop ongedaan te maken zodat dit alles niet was voorgevallen.

 

Klaas Dwaas kwam prompt achter de verkoop van het uniform en ving het pakje meteen weer op van de koper, een Indonesiër. Er was een papiertje bij, het handschrift kwam overeen met dat van B.

Klaas Dwaas zat met het geval in z’n maag, wilde B. niet verraden en vertelde het aan de opper. Die durfde ook de verantwoordelijkheid niet te nemen het meteen in de doofpot te drukken en ging ermee naar de kapitein. Die er wel werk van maakte.

 

De overste verweet Klaas Dwaas dat hij niet collegiaal gehandeld had en niet meteen naar de opper had moeten gaan. Hij had op eigen houtje B. in de kraag moeten pikken en zeggen pakje terug, geld terug. Soedah.

Het gevolg is dat Klaas Dwaas naar de C-batterij is overgeplaatst.

Dwaas heeft hier goed werk verricht. Zo goed zelfs dat hij veel beter wist wat er in ons gebied gaande was dan de stommeriken van een officieren zoals de Kale, kapitein B. en ltn. M. Die kerels hebben op hun donder gehad van de overste omdat zij onderdeden bij de eerste de beste 1e klas soldaat, die veel beter wist wat er aan de hand is dan zij bij elkaar.

 

Eigen rechter spelen, uit handen van de MP, ik kan slecht een kerel half dood slaan

Het lijkt alsof ik de overste slecht wil laten overkomen. Hij is een prachtkerel en heeft al heel wat jongens van ons regiment uit handen van de MP (militaire politie) gehouden. Hij moet tijdens een officierenvergadering gezegd hebben wel verd…. draait alles bij jullie op de inlichtingendienst, te weten op de kennis van Klaas Dwaas en nog een soldaat van de staf. De officieren konden totaal geen informatie geven over de toestand.

Dwaas deed veel op eigen houtje waar de kapitein en de majoor niets van wisten omdat ze het wel goed en makkelijk vonden. Militair gezien is dat fout. De heren hadden zich op de hoogte moeten stellen van de dagelijkse gang van zaken.

De overste is natuurlijk bang dat Dwaas op een gegeven ogenblik te veel hooi op zijn vork neemt en dingen doet die niet door de beugel kunnen zoals mensen spoorloos laten verdwijnen, tot nu toe alleen slechte boeven, en kampongs afbranden. Hij mag officieel niet verhoren en zeker niet met een knuppel.

 

Een tijd lang hebben wij gevangenen meteen doorgestuurd naar de officiële instanties, zoals het hoort.

Het gevolg was dat wij goede inlichtingen veel te laat kregen, of wij kwamen dezelfde boeven weer tegen omdat er zonder pak rammel niks uitkwam en er geen bewijzen tegen hen waren. Dat heeft geen zin. Door direct te verhoren, vaak ter plaatse waar ze gesnapt zijn heeft Klaas Dwaas meteen verscheidene kerels in de kraag kunnen pikken.

 

De gevangenen die hier afgerammeld worden, wat bittere noodzaak is, worden daarna pas doorgezonden. Lekt het uit dat wij hier eigen rechter spelen en zo’n boef vertelt bijvoorbeeld aan de MP hoe hij bij ons behandeld wordt dan heb je de poppen aan het dansen.

 

De officieren trekken hun schouders op en weten nergens van. De overste moet het zaakje maar weer zien te redden uit de handen van de MP. Als die kerels ergens lucht van hebben laten ze niet makkelijk los, wat hun taak ook is.

Het geval B. is een mooie aanleiding om Dwaas eruit te wippen. Klaas is de bliksemafleider en moet er uit.

 

Onrechtvaardig op het eerste gezicht maar om erger te voorkomen is het te rechtvaardigen.

 

Hoeveel commandanten nemen géén risico voor hun mensen en geven alles meteen in handen van de MP en de krijgsraad.

Wat een verhaal hè Nan, snap je er iets van? Ik weet dat het je interesseert omdat het mij, ons hier aangaat.

K. heeft nu de inlichtingentaak in z’n mik geschoven gekregen. Hij moet nu in de eerste plaats proberen om Dwaas z’n spionnen over te nemen, wat heel moeilijk zal gaan. Dwaas had hier een magische klank. Hij ziet wat ik denk, dat soort dingen denkt men van hem.
K. doe je best.

 

Niets voor mij Nannie. Als officieren geen verantwoording voor je dragen wil ik de kans niet lopen een half jaartje nor op te knappen. Bovendien ben ik er niet geschikt voor, ik ben de taal niet machtig en kan slecht een kerel half dood slaan.

B. heeft 14 dagen streng gekregen en is zijn korporaalsstrepen kwijt. Die andere kerel die opgepakt was wordt ook overgeplaatst omdat die getrouwde schoft te veel tijd bij een meid in de kampong doorbracht. Veel erger dan wat B. op z’n kerfstok had, hij hield zijn eigen enige meisje er op na. Punt.

 

Bukanagara soms hele dagen in de wolken

Ik weet niet wat ik moet schrijven, maar ik wil toch met je praten. Er is hier niets te beleven, een stille donkere dag.

Gisteravond was ik naar een grammofoonavond met klassieke muziek in Soebang. De muziek was wel aardig maar werd door de rammelende grammofoon verkracht, hè wat een naar woord.

Het zou werkelijk mooi zijn wanneer je deze muziek direct hoort in een concertzaal. Op de terugweg regende het en niemand had natuurlijk een regenjas meegenomen. De regentijd is weer begonnen, water met emmersvol.

Bukanagara zit soms hele dagen in de wolken, wel fris maar vochtig.

 

Wat een herrie uit de cantine, even kijken. Een ware vliegenplaag, het was er niet te harden. De jongens stookten een vuurtje onder de lampen en vegen nu een emmer vol vliegjes bij elkaar. Het regende de hele middag, dan heb je vaak zwermen vliegjes om de lampen zweven. De cantine is op het terras.

 

Al het ongedierte komt op het licht aangevlogen. Je moet het zien, anders kun je je er geen voorstelling van maken hoe groot zo’n zwerm is.

H. had weer een rare stunt. Hij slaapt met ltn. B. op een kamer. Deze ontving bezoek van P en T, ook de dames waren aanwezig. Toen het half elf was rekte H. zijn stoere lichaam en kleedde zich doodleuk bij de gasten op de kamer uit. Op een klein onderbroekje na, nakend en kroop zo onder de klamboe.

B. razend natuurlijk, hij vroeg H-tje heb je dan gvd helemaal geen opvoeding genoten? Maar H. gaf geen asem meer.

 

Trouwpartij en fuifje

Vandaag was ik bij de huwelijkse inzegening van de kapitein Burlage en zijn Toosje. Toosje zag er keurig, eenvoudig uit. De kapitein in gala-uniform. Ik heb er een paar foto’s van gemaakt.

 

 

 

 

Ik kon niet van harte meezingen tussen al die mensen die normaal zelden of nooit in een kerk komen. Dominee maakte er ook niet veel van, ik geloof dat hij het moeilijk had met z’n schipperen.

De plechtigheid was wel mooi maar het raakte mij niet.

Na de inzegening was er gelegenheid tot feliciteren. Er waren zo’n tien man van hier. Een paar glaasjes bier, een broodje kaas en meteen weer weg. Hij heeft 14 dagen verlof. Ik hoop dat ze gelukkig zijn en blijven.

 

Wat was onze dag dan oneindig veel heerlijker. Wij hebben toen gods nabijheid gevoeld. Ik bewaar iets in mijn hart van onze dag.

Ik zie mijn heerlijk stralende bruid voor me, even knuffelen Kanneke en een tút.

Ik ben bezig om een gezellige avond voor de kapitein in elkaar te draaien maar het vlot niet erg. De jongens hebben er weinig puf in.

 

Is dit de foto van het bruidspaar, kan bijna niet anders. De naam op de jeep klopt niet, lijkt mij dat mijn vader die even aangepast had, of heet die jeep gewoon zo?

Was naar Soebang om wat versjes, voordrachten en voor het fuifje op te halen. Deze keer had ik er geen aardigheid in iets te maken. Ltn. K. bijnaam de kikker (regimentsdoel) is een genie op het gebied van stukjes, gedichten en versjes schrijven en gezellige avondjes organiseren. Heb hem gevraagd ook te komen en de algemene leiding te nemen. Het zal wel loslopen.

 

Verlangen naar weer een kindje, last of grote bron van vreugde

Heb jij een drukke dag gehad? Ben je nog zo moe?

Wat maakten onze hummels het je moeilijk met hun nachtelijk gebrul. Ik weet wat dat voor je betekent. Ik stond versteld dat je het volhield. De rakkers zetten alles op alles en moesten verliezen. Denk dat ze het weer lappen.

 

Pim en Zus jullie zijn stout. Heit vindt jullie niet lief wanneer jullie memmi plagen. Mag niet weer gebeuren hoor! Schat, koes ze toch even heel stevig van mij.

Even mijn armen om je heen, je bent mijn dappere schat, dikke tút.

 

Natuurlijk waren ze de volgende ochtend vervelend, niet uitgeslapen. Jij kunt je dan beheersen. Ik ben wel eens bang dat ik ze te hard aan ga pakken of valt het wel wat mee?

 

Ik kan me nu misschien nog niet helemaal voorstellen hoe moeilijk het goed opvoeden van onze kinderen is. Maar jij hebt me al heel veel geleerd en ik moet straks nog veel meer leren. Ik kan mij goed voorstellen dat vier, vijf van die hummels veel vergen en wanneer het alleen aan de moeder wordt overgelaten zal ze het zeker zwaar hebben vooral wanneer het rakkers zijn met een eigen ikje. Maar dat is niet gods bedoeling van de schepping. Dan zou het een last zijn en het is bedoeld als grote bron van vreugde.

 

De zorgen van de vader liggen anders dan die van de moeder, zij heeft meer de directe zorgen, hij meer de algemene maar zo dat het een harmonieus samen zorgen is.

 

Jouw verlangen naar weer een kindje dat wij dan samen mogen verwachten zit heel diep. Hoeveel vaders generen zich voor hun zwangere vrouw.

 

Wanneer was mijn meiske voor mij het mooist? Ik zie je nog achter de deur staan toen ik thuiskwam van de militaire opleiding uit Engeland. Je had een blos en keek naar beneden, hoe zou mijn man het vinden?

Ik bleef een moment staan, zo had ik mijn schat nog nooit gezien, het overweldigde mij. Ik moest je vragen mij aan te kijken. Onbeschrijflijk mooi was je met je dikke buik, ik kon er niet genoeg naar kijken. Hoe trots was ik op je, hoe trots liep ik naast je. Ik kan het je niet beter beschrijven net zomin jij het heerlijke wonderlijke moedergevoel kunt beschrijven.

 

Veel moderne vrouwen zijn bang voor hun figuur en dragen hun kindje als een last. Ze kunnen van dit eenvoudige volk een les leren. Hoe trots kan een jonge aanstaande moeder hier rond paraderen, ik word moeder!

 

Zo zal het straks weer zijn en dan samen. We vragen gods hulp niet alleen om onze kinderen in blijdschap te ontvangen maar ook om ze in blijdschap op te voeden.

 

Je had een heerlijke zondagmiddag samen met onze schatten. Fijn die krabbels van ze. Koes ze even van mij. Ukki weet nu ook al dat schrijven, brieven en heit bij elkaar horen. Nog even en zij komt ook met iets aandragen voor mij en weet dat er nog iets anders is dan alleen de foto van heit.

Heerlijke schatten mem maar ook soms zo oervervelend dat je de een met de ander om de oren wil slaan.

 

Je had drie dagen geen post en maakte je ongerust. Alles is goed hoor!

 

Het grootste aantal terreurdaden sinds Renvilleovereenkomst, Hatta heeft heel wat te straffen

Het is hier weer een donkere stille dag. We zullen straks wel weer een plensbui krijgen. Las in de krant dat Hatta van de Repoeblik een rede heeft gehouden over de toestand hier. Hij acht het noodzakelijk dat er op vriendschappelijke voet met de Nederlanders onderhandeld wordt. De vice-president Moh Hatta spoort de troepen langs de status quo – lijn aan de overeenkomst over de wapenstilstand niet te overtreden. Een ieder die zich aan de bestandsschendingen schuldig maakt wordt volgens de militaire wetten gestraft.

 

Vlak daaronder staat een bericht van de Dienst voor legercontacten waarin gemeld wordt dat in de week van 10 – 16 november het grootste aantal terreurdaden heeft plaatsgevonden sinds de Renville-overeenkomst.

Hatta heeft heel wat te straffen.

 

Toch begint de Repoeblik zich minder sterk te voelen, de binnenlandse strijd verzwakt hen. Tezamen met de andere Indonesische staten (die in Nederlands gebied opgericht zijn) moeten wij ons streven richten op de onafhankelijkheid van heel Indonesië volgens Hatta.

 

Federale regering? Er staan belangrijke dingen te gebeuren, Hatta durft

De eerste januari nadert. Die datum is ons houvast. De grootste schreeuwer kruipt een beetje in zijn schulp. Als de Federale regering in werking treedt, officieel vastgesteld op 1 januari maar vermoedelijk gebeurt het eerder, kunnen we wel eens grote veranderingen verwachten.

Dan wordt het eindelijk óf een vlotte samenwerking óf militaire maatregelen tegen de Repoeblik.

 

Hatta ziet het aankomen en begint een toontje lager te zingen. Natuurlijk moet hij garanties geven de veiligheid en de rust in de Repoeblik te herstellen.

Het is waanzin om te confereren met iemand die medezeggenschap wil hebben maar zijn eigen mensen niet onder controle heeft.

 

We wachten maar rustig af. Vast staat dat er binnenkort belangrijke dingen staan te gebeuren. Het eind van deze jarenlange toestand komt in zicht. Zo kan het niet langer doorgaan met het communisme, honger, ellende en paniekstemmingen in de Repoeblik.

Volgens Hatta was het bezoek van minister Stikker nuttig. Ik heb zo het idee dat Stikker het een en ander over maatregelen gezegd heeft met ingang van de Federale regering.

 

Toch durft Hatta nog wel, hij verklaarde dat de Repoeblik weerstand zal bieden wanneer het wordt aangevallen. Nou die weerstand kennen we nog van de vorige actie, een paar schoten in de lucht en hard rennen.

Aan het slot van de rede sloeg de premier zich op de borst, ik stel mij dat zo voor Nan, hij verklaarde: onze strijd is echter nog niet beëindigd maar wij voeren hem eerlijk!!!??

 

De algemene gedachte is dat per 1 januari de Repoeblik de laatste poging zal doen om in Nederlands gebied de boel op stelten te zetten. Dat zal wel wat meevallen, misschien hier en daar een boom over de weg, een versperde brug, wat beschietingen.

Het zal niet baten, wij houden er rekening mee, wij hebben die geintjes eerder gehad met nieuwjaar zie blog 65. In ons gebied zullen ze zich wel koest houden, hoogstens een plundering in het grensgebied.

 

Een innige zoen, wij houden goede moed!

 

De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag, wij kunnen haast niet meer

Een lange onderbreking schat, voetbal tegen P en T, aardige wedstrijd 2-2. Ik ga nu eerst naar de kerk.

 

Bij terugkomst twee heerlijke brieven van jou, een stevige omhelzing daarvoor. Door jouw schrijven was ik even thuis bij mijn vrouw en onze kleine schatten.

 

Hoewel ik mij de laatste tijd weinig om god bekommer was het een goede preek. God regeert en niet de grootmachten waarvan wij denken dat wij daarvan én van onze regering, de dupe zijn. Wij denken dat de duivel de scepter zwaait over onze sombere wereld, hoe god regeert begrijpen wij niet. Hoe hij deze wereld en ons nog kan liefhebben begrijpen wij niet. Alleen om Christus wil die de overwinnaar zal worden en al is. Even voel je dat het zo is, dat het goed is maar lang duurt het niet, we zitten dan weer midden in de misère.

Het was een goede dag. Ook voor jou?

 

Ik zit alleen. De anderen zijn op patrouille en liggen ergens in een hinderlaag. Volgens inlichtingen zou er vannacht een bende door ons gebied trekken richting Poerwakarta. Gelukkig is het nu droog want het valt niet mee om uren in natte kleren te liggen wachten.

 

Nu weer verder met je brieven. Bid je niet meer? Ik ook niet, ja nog wel maar dat kun je geen bidden noemen. Ik wil het nu samen met jou doen maar het wil niet schat.

Voor het houden van dagsluiting heb ik geen moed meer. Vandaag gingen we maar met z’n vijven naar de kerk. Ik kreeg een brief van Ds. v.d. Berg van thuis. Hij had het ook over uitdragen onder de mannen maar wat breng ik daarvan terecht?

 

Fijn dat je mij alles weer schreef. Wij kunnen haast niet meer, alles is nog onzeker en de onrust neemt toe. Zullen we god maar weer vragen om nieuwe moed en kracht?

Even ontsnappen meiske, even een partijtje pingpong.

 

Deze tijd heeft ons zoveel geleerd

Alles lijkt ons straks zo onbeschrijflijk heerlijk en zo zal het ook zijn. Maar misschien toch anders dan wij nu denken. Ja, we hadden het heerlijk. Toch denk ook ik vaak zo wil ik het niet meer. We waren gelukkig maar ik stond veel te ver van mij vrouw vandaan. Zo kan het straks niet meer. Deze tijd heeft ons zoveel geleerd. Jij hebt mij zo oneindig diep in je ziel laten kijken.

 

We zijn veel dichter bij elkaar gekomen. Toen was het vaak een soort roes met alles wat ons moeilijk was wegschuiven en uitstellen. Ons leven was niet zoals het zijn moest. Dat zal het straks ook niet zijn want we begaan altijd fouten.

We weten nu dat leven niet alleen geluk en vreugde is maar ook vaak moeilijk en zwaar is. Ook straks komen er naast ons grote geluk zorgen en misschien verdriet.

 

Toen hadden we meer ieder onze eigen zorgen schat. Nu hebben we ze meer samen omdat wij veel inniger en dieper bij elkaar zijn. Straks kunnen we door onze onverbrekelijke sterke band onze liefde nog inniger genieten maar ook zorgen en moeilijkheden aanpakken en samen overwinnen. We hebben een beetje levenswijsheid opgedaan lieveling en komen straks beter beslagen ten ijs.

 

Emigreren? Ontvluchten?

Over jouw ernstige vraag of ik graag zou emigreren heb ik lang nagedacht.

Nee ik ben niet bang voor je verwijten over de laatste twee jaar en ook niet voor straks. Omdat je in je hart mij nog nooit iets in deze dingen verweten hebt en ook nooit zal doen. Oe hoe moet ik je alles schrijven wat ik zelf niet weet?

Ik probeer het.

 

Ja, als ik denk aan onze kinderen, ons overbevolkte landje, bekrompenheid, corruptie, werkeloosheid over 10 – 20 jaar. De dreiging van een nieuwe oorlog die in die periode komen moet, kunnen we dat ontvluchten? Nee want dan is de hele wereld in oorlog. Het enige verschil kan zijn dat ons landje al platgetrapt is, wij en onze kinderen nog leven, hoewel wij dan als ik nog niet te oud ben en Wim niet te jong, mee zullen vechten onder een andere vlag maar met hetzelfde doel. Daarom mogen we niet emigreren, het zou een laffe vlucht zijn.

 

Nee, ik heb mijn land lief Jank. Het liefst zou ik blijven, niet alleen om jou maar ook voor mijzelf. Het liefst zou ik alles aan jou geven, aan ons huisgezin maar samen ook ons land weer helpen opbouwen. Ik weet hoe zwaar het je zou vallen om je moeder alleen te laten. Ik weet dat jij ook alles voor mij zou doen, ik wil alles voor jou doen, voor onze kinderen. Voor de latere toekomst.

 

Ja, laat ons ook gaan en opnieuw beginnen. Voor mijn lievelingen.

 

Nee, laat ons blijven en zoeken naar een toekomst voor ons en onze kinderen.

 

Mogen we weggaan? Mogen we blijven? Zoooo moeilijk.

 

Al zou ik om verschillende redenen willen emigreren, er zijn voor ons weinig mogelijkheden omdat alleen boeren in aanmerking komen. Voor vakmensen houdt het buitenland de grenzen gesloten, behalve Canada en Amerika die met borgstelling van een jaar door vrienden of familie nog emigranten toelaten.

Bovendien vraag ik mij af mag ik mijn gezin na deze zware periode opnieuw blootstellen aan onzekerheid en risico?

 

Ik wil mijn leven wijden aan mijn gezin en mijn wens en verlangen is alles voor jou te doen wat in mijn vermogen ligt en aan al jouw wensen en verlangens te voldoen. De eerste jaren zal er volop werk zijn en kunnen we leven zoals we dat gedacht hebben, heerlijk samen!

Over 15 jaar begint pas de eigen toekomst van onze kinderen, dan zorgen niet wij alleen meer maar krijgen zij hun eigen zorgen en zoeken zij hun eigen weg. Is er voor hen een toekomst? Wij weten het niet. Wij kunnen er nu nog niet over beslissen. Straks wanneer we er werkelijk voor staan gaat het misschien beter.

 

Dreigende werkeloosheid?

Wordt er nu al over dreigende werkeloosheid geschreven? Als de gedemobiliseerden maar aan willen pakken. Voor mensen met een goede wil en een stel poten aan het lijf is er geen werkeloosheid.

De naoorlogse mens is niet snel tevreden schat. Dat zien we in Amerika waar de doorsnee arbeider als een koning leeft maar waar stakingen schering en inslag zijn om nog meer geld met minder werk te verdienen.

 

Ben ik straks gauw tevreden? Nee ik dat geloof ik niet. ‘Vooruit komen’ in de wereld is nog steeds een ideaal maar ik geloof toch niet dat ik hoger grijpen wil dan ik kan.

Een rijk mens is niet automatisch een  gelukkig mens schat maar een tevreden mens wel.

 

Tien meisjes uit Bandoeng van de VHK, wat moeten we hier met wijven, verkampongd stel

Met de kapitein en Toosje naar Bandoeng om voor de pas gehuwden een cadeautje te kopen. De kapitein trakteerde op koffie met slagroom, mmm.

Had f 70,- mee, een heel bedrag maar je koopt er weinig voor.

Toosje zocht een zware tinnen pot uit, zowel vaas als melkkan en door het gewicht een goed wapen om de kapitein naar het hoofd te gooien, de deuken kunnen er weer uitgeklopt worden.

Wilde voor jou ook iets kopen maar voor f 20 – 30 – 40,-  verder is te duur en wat goedkoper is, het is rommel.

Bij de welfare hebben we een band losgekregen voor de feestavond.

 

Wilde tien meisjes uit Bandoeng van de VHK vragen voor de feestavond. De ltn. vond het een goed idee. We peilden de stemming van de jongens. De helft voelt er niets voor. Wat moeten we hier met wijven. De hufters, als ze eerlijk geweest waren hadden ze gezegd wij zijn zo verkampongd, wij voelen ons niet meer thuis bij een net Hollands meisje.

 

Juist zo’n stel kerels kan de hele avond bederven. We doen het niet, ik durf het niet aan. Halen we er meisjes bij dan moeten we in de eerste plaats zorgen dat zij een gezellige avond hebben. Het zou aardig geweest zijn, het programma een beetje afwisselen met een dansje. Het schijnt niet mogelijk te zijn dat 40 kerels tien tot vijftien meisjes een gezellige avond bezorgen en zelf ook nog plezier hebben.

Het zou goed zijn wanneer ze eens even een ander gezicht zagen, even door een praatje, een dansje uit de sleurstemming komen. Laat maar, het kan me niks verdommen, laat ze dan maar.

Diezelfde hufters krijg ik natuurlijk ook niet warm om een voordracht of een stukje te doen. Wel willen ze profiteren, vreten en zuipen, pret maken en bekritiseren wat anderen voor hen organiseren.

Ik maak me kwaad en ik zie er weer tegenop. Gelukkig zijn er anderen die alle medewerking geven.

Heb de hele avond zitten kletsen op de kamers. Ik nodig P en T uit. Verder alles weer op dezelfde manier als altijd.

Even jou knuffelen.

 

De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen

Het is hier rustig al broeit er wel wat, net als vorig jaar rond deze tijd.

De veldpolitie van Tjsisalak heeft een goede slag geslagen. Net buiten ons gebied hebben ze een kleine bende verrast en opgeruimd. De buit bestond uit zeven geweren, 300 patronen. Onze inlichtingendienst loopt nu weer goed.

Klaas Dwaas is vervangen door korporaal C. Lang zo handig niet maar hij komt er al aardig in.

 

Hygiënische inspectie, koelis aan het werk i.p.v. gevangenen

We hadden kampinspectie van de hygiënische dienst.  Alles was in orde, alleen wat opmerkingen over een paar afvalputten die niet volgens de voorschriften waren. Heb een paar koelies aan het werk gezet. De sloebers hadden er weinig puf in omdat dergelijke karweitjes de laatste tijd door gevangenen werden gedaan en zij een beetje de opper speelden die toezicht hield. De gevangenen zijn doorgestuurd en nu moeten de luilakken het zelf weer opknappen.

Heb even gemopperd en het draaide weer. Regelmatig even controleren want ze proberen zo weinig mogelijk te doen voor hun geld en het vele eten dat ze hier krijgen.

 

Lullige karweitjes

Mijn dag was wel goed maar het is eentonig. Het komt door de regen. Binnen zitten. Weer een druilerige dag, dat werkt op je. Laat de zon maar weer op mijn kanis schijnen. Ik kan niet stilzitten, heb rust nog duur als ik niks te doen heb en die lullige karweitjes van de laatste tijd bevredigen mij niet. Morgen komt er verf voor de pantserwagen, die ga ik samen met de chauffeur opknappen.

 

Weer een nieuwe broek en twee paar sokken van de foerier gekregen. Had ook nog een paar schoenen te goed maar mijn maat was er niet. Heb een paar in reparatie en nog een stel bakbeesten over waar ik nog wel een half jaartje op door kan tippelen.

 

Tot het houden van dagsluiting kom ik maar niet. Dat dit mij dwars zit is een goed teken. God is onze verre goede vriend die helpt in nood. God laat ons nog niet los maar wanneer wij het zover laten komen is het vele malen erger dan voor mensen die nooit rekening met hem hebben gehouden.

 

Een paar dagen maar na de hygiënische inspectie stortte onze poepdoos in.
Nu moet er een nieuwe komen. Eerst een grote diepe put graven en daar weer een gevalletje bovenop bouwen. Geen fris verhaal hè?

 

Heb twee tennisrackets gerepareerd, heb ze met lijm en touw omwikkeld. We gebruiken ze voor pluimballen, een tussenvorm van tennis en tafeltennis. We hebben er maar twee en nieuwe worden niet verstrekt dus moeten we zuinig doen.

 

Jouw heerlijke brieven hebben mij weer opgekikkerd. Stevige knuffel en zoen, koes ook onze mollen even.

K. is gelukkig weer terug van zijn dienstverlof. Hij kan soms een beetje gemaakt doen maar hij is een vrolijke kwast en goed gebekt, brengt weer wat leven in de brouwerij.

 

Vijf nieuwelingen, aardig geintje, soldatenhumor

Er was hier een aardig geintje. We hebben vijf nieuwelingen die hier leren chaufferen. Ze zijn gewoon tussen de jongens op de kamers ingedeeld. Om 17.00 uur appel. Onze kerels wilden laten zien wat ze hier al kunnen maken.

De vijf kerels bleven stomweg binnen toen er voor appèl gebeld werd. Het was de ‘knijp’ tegenover de nieuwelingen om binnen te blijven.

Nu staan ze allemaal op strafwacht. Een lolletje kunnen we best verdragen maar tegenover kersverse jongens uit Holland mogen we ons niet in de hoek laten drukken.

Ze lappen het niet weer. Toch echte soldatenhumor. Ze voelden dat ze fout zaten en hadden er ook niets op tegen daarvoor een wachtje op te knappen.

 

Tranen drogen met natte luier

Alles is goed, ik ben gelukkig en gezond. Jij was het ook Nan, nu nog?

Fijn zo’n wandeling met onze schatten memmi. Jij genoot volop en onze kinderen niet minder. Vooral Pim die alle dingen nu werkelijk begint te zien. Ons baasje is opmerkzaam en heeft gevoel voor schoonheid. Het gebeurt niet vaak dat een kind van nog geen drie jaar zegt dat de lucht zo mooi is. Hoe heerlijk moet jij onze schat kunnen vertellen over alles wat hij ziet.

 

Toen kleine Zuske voelde dat jij verdriet had probeerde zij jouw tranen af te drogen met haar nat geplaste luier. Het ontroerde me, ik zie jullie voor me.

Hoe oneindig goed is het van god dat hij ons zulke schatten van kinderen schenkt. Koes ze even van mij en vertel dat ik straks ook mee wandelen ga en wij hen samen vertellen over al het mooie dat er te zien is. Nan wat wordt dat mooi!!!

 

De wereld schreeuwt om Indische producten, de wereld holt naar z’n einde?

Heb in de krant zitten neuzen. Ons Indiëruzietje speelt momenteel geen grote rol op het wereldtoneel. Aller ogen zijn gericht op China en Palestina. Best mogelijk dat de rode druk invloed heeft op de Indië kwestie. Toch is het ook voor de wereld van belang dat hier de rust zo snel mogelijk herstelt.
Amerika begint dat ook in te zien. De wereld schreeuwt om Indische producten.

De Repoeblik blaast nu nog hoog van de toren maar binnenkort zullen ze wel een toontje lager zingen. We komen dichterbij Nan.

 

De mens wikt maar god beschikt. Het lijkt zo onwaarschijnlijk dat hij deze wereld nog regeert. Het is net of de duivel aan het roer zit. De wereldgroten die de wereld willen verbeteren beginnen altijd aan de verkeerde kant. Zolang ze de schepper niet om raad vragen mislukt alles. Welke wereldmachten houden daar nog rekening mee?

Nederland misschien, nog maar een beetje, bitter weinig.

 

Nee rooskleurig lijkt het vaak niet met deze wereld waar ook wij ons zo graag aan vastklemmen. De wereld holt naar zijn einde en wij hollen mee. Naar hetzelfde einddoel? Gelukkig weten wij de weg en het ligt aan ons of wij die bewandelen. Ook daar komt bitter weinig van terecht.

 

Als je er bij stilstaat wat is het een oneindig groot wonder dat deze wereld nog draait. Als ik god was. Nee dat mag niet. Hoe groot is zijn genade voor deze aarde? Iedere dag laat hij de zon schijnen op goeden en bozen. Ben ik aan het preken schat? Ik geloof het wel.

Ik weet heel goed hoe het moet snoes maar ik breng er ook niets van terecht.

 

Bijna eind van de maand en eind van dit jaar

Een innige knuffel. Hoe heb jij het vandaag. Weer moed voor de nieuwe week?

Het wordt steeds moeilijker maar we komen ook steeds dichterbij hoor. Deze maand is bijna om en dan de laatste van dit jaar. De moeilijkste, een maand van fijne herinneringen, onze ontwakende liefde op de ijstochtjes, onze verloving, St. Nicolaas, kerstdagen, fijne huiselijkheid en nog zoveel meer.

Toch kan het nu ook weer een goede maand worden. Het verlangen is groot maar toch, hoe rijk zijn wij met onze liefde, onze hoop straks weer samen te zijn, hoe goed is god voor ons.

 

Ga jij Sinterklaas met onze hummels vieren? Pim kan al best zijn verstopte cadeautje zoeken. Mijn pakje voor jou heb ik eindelijk klaar. Ik wil het graag voor de kerst over hebben maar dat lukt natuurlijk niet.

 

Vanmorgen heeft B. een kleine patrouille gelopen. De majoor krijgt weer een patrouillerapport en is weer tevreden. Een heel stel jongens is naar Soebang voor een cabaretvoorstelling. De rest doet een dutje, schrijft, pingpongt, leest, eeuwig ouwehoeren.

 

Ruzie met moeder, wanhoop, ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen

Net je brief gelezen, ik verlangde er weer zo naar. Mijn innige dank. Alles heb je mij geschreven, je ruzie met moeder, alles wat er in wanhoop in je raasde.

Het deed me pijn liefste en toch ben ik blij dat ik alles weet. Oe wyfke wat mat ik dy skriuwe? (wat moet ik je schrijven?) Hoe kan ik je helpen? Nu wil het niet Nan. Straks ga ik verder wanneer alles rustig is. Ik moet eerst denken.

Heb jou diep aangekeken. Is mijn Jank dezelfde niet meer? Goddank ja, ik weet het en heb jouw oneindige liefde ook hierin gevoeld.

Ik moet nu eerst je brief weer overlezen en denken.

Ik schrijf een brief aan jou en moeder tegelijk en laat het aan jou over of je hem aan haar laat lezen. Ik weet niet meer, eerst nadenken anders raak ook ik nog mijn kop kwijt. Tot straks lieveling.

 

Zondagnacht

 

Lieve Jank en moeder,

 

Vader zou gezegd hebben ‘Jimme matte sa net’ (jullie moeten zó niet met elkaar omgaan). Ik mag dat niet zeggen, wel tegen jou Jank maar niet tegen moeder omdat ik daar het recht niet toe heb. Jank en ik hebben geen geheimen voor elkaar dus weet ik alles wat er gebeurd en gezegd is.

 

Ik wil alle schuld dragen en kan alle schuld dragen. Jullie verwijten aan mij doen pijn maar ik kan ze verwerken omdat ik weet dat jullie, ondanks alles wat ik gedaan heb, mij toch blijven liefhebben.

Ik wil het niet over mijzelf hebben maar proberen om Gouden Harten te verzoenen. Jullie hebben elkaar zó lief!!! Jullie kunnen eigenlijk geen dag zonder elkaar!!!

‘Jimme matte sa net’ vooral in deze moeilijke tijd waar ik de oorzaak van ben. Nu missen we vader z’n rustige stem, ik ook. Vader had mij ook lief.

 

Janke, denk jij aan vader’s woorden voordat je er alles uit flapt, al worden je dingen verweten die niet waar zijn en je pijn doen? Denk ook aan moeders grote verdriet Jank.

 

Wij hebben elkaar zo lief moeder, kunt u zich indenken wat mijn vrouw moet missen? U weet hoe zeer het doet wanneer er iets gezegd wordt over de man die u liefheeft. Zou u één verkeerd woord over hem kunnen verdragen zonder razend te worden en voor hem in de bres te springen?

Jank is net als u moeder!!!

 

Denk niet dat zij bij mij geklaagd heeft. Ze heeft alles geschreven zoals het gebeurd is, eerlijk zoals mijn vrouw is.

 

Ik kan u moeder en Jank niets verwijten. Ik ben de oorzaak dat jullie, die elkaar zo lief hebt, steeds weer met die liefhebbende harten tegen elkaar botsen.

God zal oordelen of ik goed of kwaad gedaan heb door weg te gaan.

 

U moeder ziet Janke’s verdriet, u kunt dat naast uw eigen verdriet niet verwerken en verwijt mij alles waarop Jank met haar grote liefde voor mij vlam vat en het ook niet meer verwerken kan. Met als gevolg dat jullie elkaar pijnlijke verwijten naar het hoofd slingeren waar jullie beiden later altijd spijt van hebben.

 

Alleen vaders woorden kunnen helpen want ook hij wist dat het bijna altijd voortkwam uit zorg en liefde voor elkaar.

Praat weer met elkaar, over alles, dan komt er meer begrip. Geef elkaar een hartelijke zoen.

 

Ik ga nu gerust slapen en dank god voor alles.

 

Onze schatten drogen je tranen met je schort

Maandagavond. Ja toch! liefste schat, een brief, daar heb ik op gewacht.

Famke, eerst een alleszeggende zoen. Ik wist dat mijn famke weer terugkwam. Ik ben even razend geweest, net zoals jij, maar dat was maar een ogenblik.

Ik heb alles begrepen. Zat diep in de put maar nu is alles weer heerlijk goed.

Wat me zo goed deed was dat onze lieve kleine schatten met jouw schort aankwamen om je tranen te drogen. Heb daar god voor gedankt.

 

Heb je jouw brief ook aan moeder laten lezen, er stond niets verkeerds in. Het heeft haar ook tot nadenken gestemd.

Je schreef dat ik niet aan moeder moest schrijven. Gelukkig is alles weer goed tussen jullie.

Ik schreef aan jullie samen om te proberen jullie te helpen, ik wist niet wat ik anders kon doen. Hoop zo dat het helpt Nanneke. Over die brief schrijf ik niet Nan, je weet alles, laat dat je genoeg zijn. Geef mij eerst een tút!

 

Nacht lievelingen!